bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

We zijn helemaal in de cliché-modus bij bestetotnutoe. Terugkijken op het aflopende jaar, lijstjes maken, de frituurpan schoonmaken voor het oliebakfestijn op oudjaarsdag. Je kent het wel. En wat vonden we, terugkijkend op 2011, van dit jaar?

Het was best een aardig bierjaar. Niet zo heel veel nieuwe dingen of sappige controverses maar we hebben ons aardig geamuseerd. Wat er allemaal aan de hand was? Een opsomming:

Er kwam een nieuwe serie van Tournée Générale. En gelijk ging alles mis bij dit programma. De tweede serie was veel minder leuk dan de eerste. En het bier dat ze uitbrachten was ook al niet lekker. Maar Jean Blaute en Ray Cokes zakten definitief door het ijs toen bleek dat brouwerijen geld betaalden aan de Vlaamse publieke omroep om aan bod te komen in dit programma. Exit geloofwaardigheid.

Er kwam wel een ander goed bierprogramma. Op Discovery. Brewmasters ging over de onorthodoxe brouwer van Dogfishhead, Sam Calagione. In zijn brouwerij werd vooral heel veel bier weggegooid maar verder bleek de zaak prima te kunnen draaien zonder aanwezigheid van de reislustige Sam.

De anti-alcohollobby had ook weer haar momentje in 2011. Dit keer met het plan om het alcoholpercentage in bier omlaag te krijgen. Dat er geen verband is tussen matige bierconsumptie en alcoholisme is natuurlijk niet relevant. Zolang jij maar meer gaat betalen.

Een andere constante in 2011 waren vrouwen. Ja, die zijn er natuurlijk altijd wel maar dit jaar werden ze herontdekt als (niet-) bierdrinkers. Aan de ene kant zijn er grote brouwerijen als Heineken die vrouwen zien als limonadebierdrinkers, aan de andere kant is er een wat hysterische lobby die alleen met een beschuldigende vinger kan wijzen naar biermarketeers. De enige die het echt goed begrijpt is de Amersfoortse brouwerij De Eem, die met hun Tasty Lady een voortreffelijk vrouwenbier brouwt. Daar wil je als man ook nog wel mee gezien worden.

En hoe ging het met ons? Nou, prima! Onze bezoekcijfers groeiden naar ongeveer 5.000 unieke bezoekers per maand. Verder begonnen we met het organiseren van bierproeverijen, bierworkshops en masterclasses. Zo gaven we een leuke workshop op culinair evenement Taste of Amsterdam. Bloggen en bierdrinken blijft een uitstekende combinatie.

Dat bleek ook in mei, toen we naar Engeland gingen voor een conferentie voor bierbloggers. Daar merkten we dat Nederland ver achterloopt op het gebied van sociale marketing. Natuurlijk zijn wij veel te nuchter om ons te laten beïnvloeden door bierbrouwerijen maar als dat gratis bier was best lekker. En uit ons online ondezoekje bleek dat we op de goede weg zijn met ons bestetotnutoe.

Geen jaar zonder mooie trappistencontroverse natuurlijk. Allereerst was daar natuurlijk Westvleteren. De onbereikbare brouwerij met dat uitstekende bier. Moeilijk te krijgen maar nu in de winkel te koop. Vreemd genoeg niet bij de vele mooie gespecialiseerde bierwinkels, zoals zo goed zou passen bij dit merk. Maar bij grootgrutter Colruyt, die absoluut niet past bij het Trappisterimago. De Belgen moesten moeilijk doen met bonnen uit tijdschriften enzo om een proefpakketje te kunnen bemachtigen. De reputatie van Westvleteren heeft door de geldhonger van de monniken een flinke deuk opgelopen.

Meer monniken met geldzorgen vonden we in Frankrijk, op de Katsberg. Daar staat een Abdij waar ze kaas maken en geen bier. Maar bier levert meer geld op. Dus doen de paters net aslof ze bier brouwen. Dat mag geen Trappistenbier heten maar er mag wel Trappistenbier op het etiket staan. Mooie katholieke logica om de bierdrinker bij de neus te nemen.

Sowieso was het een lastig jaar voor België. Nee, niet om die regering. De trots der natie, de brouwindustrie, rust teveel op haar lauweren, volgens het Parool. De Amerikanen zetten de trends en Belgische brouwers innoveren niet. Gezien de vele reacties die volgden werd een gevoelige snaar geraakt.

En dan was er natuurlijk nog bokbier. Het enige echte speciaalbier in Nederland. Elk jaar weer goed voor mooie festivals, mooie lijstjes en mooie discussies. Wij genieten er nog elk jaar van.

Goed, we kijken uit naar 2012. Kijk met ons mee en blijf ons blog lezen!

Alvast een heel goed nieuwjaar.
Arnoud en Hayo

December: tijd voor lijstjes. Ook bij bestetotnutoe. We beginnen het einde van 2011 met de beste Nederlandse brouwerijen van 2011. Wie brouwden het beste in het afgelopen jaar?

5. Chtristoffel
Ja sorry. Wij hebben een enorm zwak voor Christoffel. Omdat je nooit wat van ze hoort. Wie of wat is Christoffel? Geen idee. Ja, het is een brouwerij uit Roermond en ze brouwen best hele fatsoenlijke biertjes. Maar wie de brouwers zijn, wat hun plannen zijn, we weten het niet.

Om in deze tijd van sociaal communiceren gewoon gesloten te zijn als een oester, daar dwing je respect mee af. Bij ons wel tenminste. Volgens ons is hun budget voor paperclips hoger dan dat voor marketing. Maar hun biertjes zijn lekker en eigenwijs en dat zijn die leuke beugelflesjes ook. Niet veranderen dus, Christoffel! Gewoon de stiekeme verrassing van de Nederlandse bierindustrie blijven.

4. Emelisse
Emelisse is het soort brouwerij dat je graag ziet. Ergens ver weg in een provincie, dus met een mooi lokaal profiel. En dan spannende biertjes brouwen. Met veel en vreemde hop. Bier dat er nog niet is, in Nederland.

De kwaliteit van Emelisse is nog niet altijd 100% Maar daar hebben we al die andere brouwerijen voor. Emelisse moet lekkere nieuwe bieren brouwen en die hoeven niet meteen perfect te zijn. Dat komt vanzelf wel, daar hebben we alle vertrouwen in.

3. Texelse
Bij de Texelse brouwerij weten ze hoe met moet. Een leuke brouwerij op een leuk eiland. Ook weer lekker lokaal. Enthousiaste brouwer die goeie rondleidingen geeft en oprecht trots is op zijn brouwerij. Die sportief reageert op onze blog als wij zijn bier lekker vinden. Al zijn bieren refereren aan Texel en dat willen wij als klanten ook.

En denk niet dat het allemaal verpakking is. Bij de Texelse brouwerij kunnen ze een fatsoenlijk biertje brouwen. En die kun je ook nog eens gewoon bij de slijter kopen. Als wij de bieren van de Texelse brouwerij testen dan eindigen ze meer dan eens bovenaan. Echt een pareltje om trots op te zijn.

2. Gulpener
Als brouwer van de Nederlandse überklassieker Dort hoort Gulpener natuurlijk per definitie in deze lijst. Tel daar nog eens hun inzet voor bier als culinaire drank bij op. Want zo hebben ze hun geweldige pils Chateau Neubourg gebrouwen en in de markt gezet. Dan weet je dat Gulpener ver voor loopt op de andere Nederlandse brouwerijen.

En niet alleen wanneer het gaat om het bier zelf. Geen enkele brouwerij is actiever op sociaal gebied. Ze twitteren, ze zoekencontact met je. Ze verbouwen zelf hun hop en jij kan die in Zuid-Limburg komen plukken. Verder waren ze al ecologisch verantwoord toen andere brouwerijen dat woord nog in hun jaarverslag moesten opnemen. Gulpener is het lichtend voorbeeld van hoe een moderne brouwerij werkt.

1. Jopen
Goed, je profileert jezelf als echt Haarlems maar dat geldt in de rest van Nederland niet als handicap, maar als aanbeveling. Dan doe je iets goed. En bij Jopen doen ze eigenlijk gewoon alles goed. Ze hebben een fantastische leegstaande kerk weten te bemachtigen en omgetoverd tot een brouwhalla waar bier maken en eten en drinken centraal staat. In alles is Jopen een leuke en succesvolle brouwerij. Jopen vertelt geen mooi verhaal, Jopen ís het mooie verhaal.

En dan hun bieren. Een mooie mix van oude bieren en nieuwe smaken. Ze doen mee met Nederlandse klassiekers zoals bokbier. Maar ze brouwen ook nieuwe bieren. Een mooi voorbeeld is hun fantastische Jacobus. Terecht verkozen als beste nieuwkomer van 2011. Een fantastische Rye Pale Ale die heel erg nodig moet worden opgenomen in hun permanente assortiment. Jopen is die brouwerij die je altijd kunt noemen als iemand zegt dat er in Nederland geen goed bier wordt gebrouwen. Onze nummer 1.

Ben je het eens met deze lijst? Zijn we iets vergeten? Reageer en laat het ons weten.

Guilty Pleasures
Iedereen heeft zijn “guilty pleasures”. Wij dus ook. En met kerst steken deze pleasures zonder schaamte de kop op. Geef het maar toe: stiekem zing je hard mee met “Last Christmas”, je houdt je gordijnen dicht en kijkt die ellendige kerstfilm op tweede kerstdag en je snoept je misselijk aan de kerstkransjes.

Kerstmis
Onze ultieme “guilty pleasure” is Gordon Xmas. Voor ons is het geen kerst zonder Gordon’s. Kijk die fles toch eens. De kerst druipt ervan af. Rood, goud met sneeuwvlokjes en hulst. Hoe tacky wil je het hebben? Van die gekalligrafeerde letters: The Original Christmas Beer. Dat is toch geweldig? Hij speelt nog net geen Jingle Bells als je hem opent.

Vloeibare kerst
Het is alsof je vloeibare kerst inschenkt. Donkerrood met een geweldige volle schuimkraag. Je zet het glas aan je mond en je voelt het fluweelzachte schuim op je lippen. En het schuim wil ook maar niet verdwijnen. Luxe ten top.

De zoetigheid geurt het glas uit. Je ruikt de volheid al voordat het glas bij je neus is. En dan neem je die slok, en dan is het van het een op het andere moment kerst. Zoet, heel zoet, maar met een ruw randje. Je proeft veel rood fruit maar ook gebrande suiker. Na de eerste zoetheid proef je de karamel en begint de hop door te komen. Niet te veel maar precies genoeg. Dit kerstbier heeft niet dezelfde kruidigheid als veel van de andere kerstbieren. Geen kruidnagel of zoethout in dit kerstbier.

Laat de kerst maar komen
Je voelt hem al aankomen natuurlijk. Dit bier gaat hoog scoren, heel hoog. We gaan hem gewoon vijf sterren geven, maar alleen met kerst. Voor november en na december moet dit bier niet in de schappen staan. Gelukkig snappen ze dat ook bij Gordon en is het dan ook niet te krijgen.

Hayo: Maar weer eens een bier met allerlei prijzen. Een Omer Blond. Lekker hoppig, mooi blond en fris. Past beter bij mooi weer maar was nu ook prima te drinken.

Arnoud: Domweg gelukkig met je De Koninck. Kent u dat?

Hayo: Voor iedereen die wel eens uit de band wil springen. De Brewdog Paradox Isle of Arran. Hard, heftig, donker en bruut. Niet voor iedereen maar op zijn tijd oh zo lekker.

Arnoud: Ik moest van Hayo een Kill your Darlings drinken. Anders wilde hij niet meer bloggen. Nou, dan doe je dat. KYD is trouwens echt heel goed. Niet opdringerig maar subtiel goed. Zoals Hayo al schreef: koop hem als je hem ziet.

Hayo: Wat mij betreft de klassieker der klassiekers: Rochefort 10. Als het buiten guur en koud is hoor je binnen te zitten met een Rochefort 10. En dat deed ik dan ook, heerlijk.

Ruzie gemaakt over welke boom je moet kopen. Je kinderen afgesnauwd omdat ze continu de kerstkransjes van je boom vreten. En je kat een rotschop verkocht omdat die vond dat de bovenste kerstbal in je boom eraf moest. Fijn, het is weer kerst.

Gelukkig is er rond de kerst genoeg bier om je ellende te verdrinken. Maar je wilt wel je ellende wel lekker verdrinken. Wij testen de eerste lading kerstbieren.

Gulpener Wintervrund
Hij start met een wat grove schuimkraag. Het schijnt dat alle kerstbieren donker moeten zijn, en de Gulpener voegt zich daar soepel naar. Als je ruikt knalt de kruidigheid ervan af. Veel kruidnagel, zoethout en koriander.

Die proef je ook meteen, maar daarna komt de zoetigheid opzetten. Hij is wat aan de zoete kant maar de hoppigheid in de nasmaak is dan weer prima. Een beetje overdaad maar dat mag met kerstmis.

Abbaye du Val-Dieu Biere de Noël
Mooie fijne witte schuimkraag. Deze is wat aan de lichte kant voor een kerstbier. Hij ruikt niet zo heel heftig, beetje mout, beetje hop, beetje standaard. Hij prikt ook nogal op de tong, alsof er heel veel koolzuur inzit. Tjsa, de smaak, die is niet geweldig.

We proeven eigenlijk alleen maar hop, en dan nog niet zo heel veel. We missen hier de overdaad en de zoetigheid. We missen de kerstgedachte.

De Eem Xtreem Winter Red IPA
Over het algemeen vinden we de bieren van De Eem wat te eenzijdig. Alles draait om hop lijkt wel. We beginnen dus voorzichtig aan deze. Niet veel schuim, maar wel een fijne structuur. Zoals de naam al doet vermoeden is hij mooi donkerrood. De Winter Red IPA ziet er in ieder geval schitterend uit. Met onze neus in het glas dan maar. Kruidig en een beetje bloemig en uiteraard heel veel hop

Maar dan wacht ons een verassing. Ja, hij is erg hoppig maar niet te. Veel kruidigheid, ook hier kruidnagel. En die kruidigheid wordt ondersteund door een beetje zoetigheid die heel mooi overloopt in de hoppige bitterheid. Erg lekker bier.

Gauloise Christmas en Bocq Christmas
Twee tegelijk. Want wij zijn in de war. Twee verschillende bieren (denken we) van dezelfde brouwerij Bocq. Echt de moeite om twee verschillende etiketten te maken hebben ze niet genomen. Beetje knippen en plakken en klaar. Hey, maar het gaat om het bier. De Gauloise heeft een stevige schuimkraag die nogal wild is. Hij is zoet met een hint van kruidigheid. Niet het beste kerstbier maar zeker ook niet het slechtste.

Maar dan de Bocq, die is gewoon smerig. Je proeft zoete thee met een ontzettend chemische nasmaak. Niet lekker, helemaal niet lekker. Laten staan deze. Wel goed op het etiket kijken want voor je het weet neem je de verkeerde mee.

Bush de Noël
We bewaren de zwaarste voor het laatst. Met 12% een flinke jongen. Probleem met erg zware bieren is dat ze vaak ook zo smaken. Met kerst mag dat natuurlijk wel maar deze is wel erg zwaar. Alle smaken zijn zwaar, een beetje alsof je een echte Engelse Christmas pudding aan het drinken bent.

En eigenlijk is Bush de Noël niet zo bijzonder. Ook kruidig, en ook zoet. Het is allemaal meer van hetzelfde. Op het alcoholpercentage na is dit de Dire Straits van de kerstbieren.

VOC kruiderij
Wat tot nu toe opvalt is dat vrijwel alle kerstbieren erg leunen op de bekende kruidigheid. Ze hebben allemaal iets met kruidnagel, koriander en zoethout. Daardoor beginnen ze steeds meer op elkaar te lijken. Allemaal erg lekker maar niet echt onderscheidend. Waar brouwers er lustig op los experimenteren bij IPA’s, bokbieren, Stouts en noem het maar op, lijken de kerstbieren een bastion van conservatisme. Alleen De Eem lijkt wat vooruitstrevender.

Maar ja, misschien willen we wel niks anders met kerst. Lekker veilig en warm bij de kerstboom met het oude bekende en vertrouwde kerstbier. Het heeft ook wel wat.

Bier in blik. Eigenlijk alleen maar handig als je naar het strand gaat. Of als je zwerver bent en onder de brug slaapt. Bier hoort in glas of in een fust, niet in blik. Dat is tenminste onze heilige overtuiging.

Maar nu komt het door ons toch wel bewonderde Brewdog met hun vlaggenschip Punk IPA in blik. We zijn totaal in de war. Wat moeten we nu? Brewdog trapt overal tegen aan. Zwaarste bier ter wereld, bier in opgezette dieren en een tap in een hertenkop, dat kunnen we allemaal aan. Maar nu zijn ze een grens over. Bier hoort niet in blik.

Ontkenning en boosheid
Na het eerste stadium van ontkenning en boosheid begint toch een beetje de nieuwsgierigheid de kop op te steken. Is blik echt zo erg? Misschien smaakt het wel allemaal hetzelfde? Moeten we dit niet proberen? Al is het maar om te kunnen zeggen dat je Punk IPA in blik hebt gedronken?

Enfin, lang debatteren, urenlange discussie tot laat in de nacht, en we besloten om in het diepe te springen. Een blinde test. Een fles en een blik Punk IPA in een bierglas en dan maar een soort balletje balletje. Net zolang de glazen verplaatsen tot we niet meer wisten welke glas welk bier was.

9 volt
Bij de eerste slok wisten we het eigenlijk al: er zit verschil in de twee bieren. De een was de Punk die we kenden, de andere was toch net iets anders. Een beetje blikkerig, een beetje metaalachtig. Metalig alsof je net op je tong hebt gebeten. Of zoals de sensatie van een 9 volt batterij op je tong.

En ja hoor, de blikken Punk kwam ook uit blik. We moeten er wel bij zeggen dat het metaalachtige smaakje wel verdween toen het bier iets warmer werd. Op het eind was het verschil niet meer te proeven.

We zijn bekeerd
Dus we zijn in ons geloof versterkt? Nee absoluut niet. Sterker nog, we zijn bekeerd. Het metaalachtige bloederige 9volt smaakje van de blikken Punk was eigenlijk wel lekker. Het gaf het bier een soort edge dat het prima kan hebben. Waar de Punk IPA door Brewdog wat was teruggeschroefd in smaak en alcohol krijgt het hier weer wat terug.

Bier hoort (soms) in blik. Nu maar wachten op andere goede bieren in blik. Wij gaan ze in ieder geval testen.

Jopen is een brouwerij waar je makkelijk sympathie voor hebt. Opgericht om de biercultuur in Haarlem weer nieuw leven in te blazen. Ze brouwen nu bier in oude en nieuwe stijlen in een omgebouwde kerk. Best wel een parel in het Nederlandse bierlandschap.

Een van de oude bieren die ze brouwen is hun gerstebier. Ontstaan rond 1900 als tegenhanger voor het toen steeds populairder wordende pils. De Haarlemse brouwerijen waren te klein om te investeren in de dure koelinstallaties die nodig waren om ondergistend bier te brouwen. En dus maakten ze dit lichte, hoppige bovengistende bier.

Onderzoek
Dit verhaal kan je bekend voorkomen want ook Speciale Belge, het biertype van Palm en De Koninck, is rond die tijd bedacht om de concurrentie met pils aan te gaan. Speciale Belge is natuurlijk een behoorlijk succes maar het Haarlemse Gerstebier heeft de 20ste eeuw niet overleefd. Hoe komt dat? Smaakt het anders? En lijkt het op pils? Tijd voor een onderzoek!

Wat kleur betreft kun je deze Jopen zo neerzetten voor elke pilsliefhebber. Blond, gelig, behoorlijk doorzichtig. Niks mis mee. Alleen de schuimkraag is veel grover dan die van pils. En wat witter. Ja, wij vinden dat wel mooi maar we kunnen ons voorstellen dat mensen 100 jaar geleden liever een fijne industriële schuimkraag wilden.

Bitter
Jopen gerstebier ruikt wel naar een bovengistend bier. Lekker fruitig en daardoorheen dan de bittere hop. Tijd voor een slok. En dat is wel even slikken. Letterlijk. Wat een bitter bier! Na elke slok trilt je tong nog even na van al die bitterheid. Het is moeilijk nog iets anders te ontdekken.

Een echte dorstlesser is het natuurlijk wel. 4,5% alcohol ook maar en het drinkt ook echt makkelijk weg. Een heerlijk biertje voor in de zon. En doordrinken is ook echt de bedoeling. Want als je eenmaal raakt gewend aan dit bittere bier ga je meer proeven.

Verborgen mout
Je ontdekt dan een eerder verborgen zoetige moutigheid. Van het soort dat je ook proeft in een IPA. Dan ga je dit bier meer waarderen omdat er ook wat meer balans in zit. Maar die bitterheid achter op je tong, ja die blijft natuurlijk nog even hangen.

Natuurlijk is het zonde dat dit bier het heeft afgelegd tegen pils. Maar het is veel minder toegankelijk dan bijvoorbeeld een palmpje. Het kan niet anders dan dat de rauwe en bittere smaak het de das heeft omgedaan. Zonde natuurlijk maar misschien dat deze tijd, waarin hele bittere bieren weer populairder worden, kansen biedt voor Jopen Gerstebier.

Je moet Jopen Gerstebier een keer proberen. Gewoon als bierliefhebber. En het is goed te drinken. Dappere en leuke poging van een innovatieve brouwerij. Vier sterren.

.

Hayo: Met Sinterklaas drink je iets heiligs. Ik dronk Monks Elixer van Mikkeller. Een Deense interpretatie van een Westvleteren 12 of Rochefort 10. En hij smaakte heerlijk. Kan het niet echt een interpretatie noemen want hij smaakt eigenlijk precies zoals de klassiekers.

Arnoud: Theakston Old Peculier. Een bruine ale. Legendarisch Engels winterbier. Bestaat als sinds 1890 en ik vond het wel wat hebben van een bruin bier in Belgische stijl.

Hayo: Duur, heel erg duur de Evil Twin Soft Dookie. Een vanille imperial stout, je moet er maar op komen. Veel alcohol en lekker zoetig vanille, alsof je een koekje eet gedrenkt in alcohol.

Arnoud: Er zijn misschien teveel Tripels op de markt maar Tripel Karmeliet mag blijven. Toch een beetje een voorbeeld van hoe een Tripel moet smaken.

Hayo: Iedereen moet Pilnser Urquel in zijn koelkast hebben staan. Ja dat moet, en ik kom controleren. Ik dronk gisteren mijn laatste en ga vanmiddag weer nieuwe halen.

Geachte lezer,

Denk maar niet dat we niet weten hoe kansloos jij bent. Anders las je dit niet. We weten precies wat voor soort mensen ons blogje lezen. En laten we elkaar eens recht in de ogen kijken: we zijn niet het soort mensen dat half november de sinterklaascadeaus al klaar heeft.

Met andere woorden: je zit weer hopeloos in de stress want je moet eigenlijk dit weekend alles nog klaar hebben en je bent nog niet eens begonnen. En nu verdoe je jouw tijd ook nog eens op een bierblog.

Of niet? Want wij zijn natuurlijk wel bestetotutoe, het bierblog waar je feitelijk niks aan hebt maar dat wel onverwacht praktisch uit de hoek komt. Zoals nu, met de onvervalste bestetotnutoe vijf voor twaalf sinterklaastips. Je redding voor deze sinterklaas. Dus welke cadeaus kun je nu nog kopen en op tijd klaar hebben? Let op en schrijf mee.

1 -Fles Duvel 75 cl.
Niet iedereen houdt van Duvel maar mensen die Duvel niet lekker vinden, zouden niet jouw vrienden moeten zijn. Je zit dus altijd goed en de fles van 75cl. maakt dit cadeau extra feestelijk.

Inpaktip: Laat het inpakken in een wijndoos. Die heb je in een half uurtje omgebouwd tot stoomboot en klaar ben je. Kost je alleen wat verf, watten en lege WC-rollen. Tijdsinvestering: niet meer dan een half uur.

Bijpassend gedicht:
Sint dacht lang na deze keer
Wilde je eigenlijk niks geven
Zoet ben je allang niet meer
En Sint had ook wel genoeg uitgegeven

Maar met zijn hand over zijn hart
Mocht het iets meer kosten dan hij begrootte
Piet legde speciaal voor jou nog een cadeau apart
Een fles bier, en dan nog een hele grote

2- Geschenkpakket Divers:
Dit luistert een beetje nauw want je zit op de grens tussen de herfst en winter. De ontvanger heeft al bokbier gedronken maar het is misschien wat vroeg voor winterbieren. Los dat op met een mix tussen de wat meer exotische bokbieren enerzijds en de al verkrijgbare winterbieren anderzijds. Vul aan met vroeg-winterse outsiders als Rochefort 8, iets zwaars van Christoffel, Budels Kolos of een lekkere zware Amerikaanse IPA.

Inpaktip: Tsja, het is een doos dus je kunt er alles mee. Onze favoriet is natuurlijk de boel afplakken, vullen met natte ontbijtkoek en de ontvanger laten graaien. Maarja, zo zijn wij: wansmaak zonder creativiteit. Je kunt het zelf vast beter.

Bijpassend gedicht:
Voor de Sint ben jij het liefst
Was er ooit eens iets teveel?
Piet is speciaal voor jou omgefietst
Een mooi cadeau is dit jaar jouw deel

Lief als je bent geeft Sint jou altijd een mooi cadeau
Maar dit jaar bedacht hij nog iets veel gekkers
Ik denk dat jij wel erg verwend wordt zo
Met die hele grote doos vol met bierlekkers

3- Pakketje ‘Kansloos’
Dit is alleen, en echt alleen als je het niet meer weet. Ga naar de Mitra en haal de ‘Pakjesboot‘. Dat zijn twee flesjes bier die al in een soort surprise zitten. Er is dus geen enkele inzet vereist van jouw kant. Vrienden maak je er niet mee maar voor de surprisemaker in nood kan het een uitkomst bieden.
Voorwaarde: zeg niet dat je het van ons hebt.

Inpaktip: Het zit al ingepakt. Alles wat je hier nog zelf aan doet, maakt het alleen maar erger. Gewoon laten zo en de vernedering tegemoet zien.

Bijpassend gedicht
De Sint zegt altijd over nare kindjes als jij:
Hij is te stout om in Nederland te blijven
Maar te naar om mee te nemen naar Spanje met mij
Nee, jou wil hij zelfs niet als Pietje inlijven

Maar gelukkig is de Sint erg heilig
En uiteindelijk van iedereen de beste vriend
Dat stelde jouw cadeau ook dit jaar weer veilig
Het is dan niet groot maar wel meer dan je verdient

Goed, dat was het dan weer voor deze sinterklaas. Beloof je dat je volgend jaar wel op tijd begint? We blijven dit niet doen natuurlijk.

Hayo: Een Ezelenbok van SNAB. Dit jaar hebben we deze niet meegenomen in de enorme hoeveelheden bokbier die we dronken. Jammer want hij had een goede kans gemaakt. Prima bok.

Arnoud: Gewoon omdat dat kan in de supermarkt: La Trappe‘s. Isid’or, Tripel en Quadrupel. Allemaal lekker natuurlijk, zeker voor een supermarkt.

Hayo: Een Brutus. Onze trots uit Utrecht. Lekker hoppig, niet te zwaar gewoon een uitstekend biertje. Wel meer iets voor de zomer.

Arnoud: De Blauwe tram, een tripel van huisbrouwerij Klein Duimpje. Sja, een tripel. Daar zijn er al ongeveer 3659 van op de markt en dan is het lastig jezelf te onderscheiden. En dat doet Klein Duimpje dan ook niet. De Blauwe Tram is best lekker maar dat zijn al die andere tripels ook. Klein Duimpje brouwt veel interessantere bieren en die kun je beter proberen.

Hayo: Waarschijnlijk het beste bier van 2011: Kill Your Darlings. Kom je deze tegen? Koop elk flesje dat ze hebben.