bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Vanavond begint het Pint bokbierfestival. Tot en met zondagmiddag vind je in de Amsterdamse Beurs van Berlage zo goed als alle bokbieren die er in Nederland te koop zijn. Je begrijpt: niet iets om als bierliefhebber onvoorbereid naar toe te gaan. Gelukkig helpt bestetotnutoe je altijd!

1- Lees even onze survivaltips door. Die zijn van vorig jaar maar ook in 2011 erg relevant. Belangrijkste punten: kom vroeg, kom met genoeg cash en drink eerst de lichtste bieren.

2- De drinklijst. Er zijn 80 bieren. Die wil je allemaal graag drinken maar dat gaat niet. Maak dus keuzes. Bieren die je in de supermarkt of bij je eigen slijter kunt krijgen hoef je niet te drinken. Concentreer je op moeilijk te krijgen bieren.

Bieren van hele kleine brouwerijtjes zijn het leukst om te drinken. Ze zijn óf heel lekker óf heel vies. Grote brouwerijen zijn minder extreem maar daardoor ook saai.

Tips:

• La Chouffe. Erg subtiel dus drink hem als eerst. De smaak is niet heel sterk maar wel erg goed in balans. Eigenlijk alles wat je in een bokbier wilt proeven.
• Texels Bok. Verkozen tot lekkerste bok van 2011. Wij vonden hem wel goed maar geen absolute topper. Wie heeft gelijk? De keuze is aan jou
• Lindeboom. Mooie ouderwetse bok. Door al dat bier vergeten hoe een bok eigenlijk hoort te smaken? Drink de Lindeboom en je weet het weer.
• Beyerd Herfstbock. Tip van EijkB. Een rooksmaak maakt deze bok bijzonder. Maar hoort rook in een bok? Laat het weten
• De Molen Bock. Nog meer rook in je bok. Wij waren er enthousiast over. Anders dan anderen en van De Molen dus ook nog eens goed
• IJ-bok. Dit jaar eindelijk eens echt lekker. Dus het proberen waard.

Meer tips? Laat het even weten.

Wat zijn er toch een hoop bokken! We blijven ze maar drinken. Dit keer dronken we groot en klein door elkaar.

Grunn Bock
Er gaat niks boven Groningen. En ook geen bokken, volgens Gruun zelf. Want deze bok is ‘meermaals bekroond’. Zo zet je op een etiket dat je vaak meedeed voor de ‘beste bokbierprijs’ maar nooit hebt gewonnen. Hij is wel mooi zwart met een klein robijnen glansje. De schuimkraag is snel weg.

Je ruikt dat het een kruidig bier is maar heel lekker is de geur niet. Snel drinken dus. Dan proef je weer de sterke smaak van kruiden. Er staat niet op wat er in dit bier zit en dat is jammer want we zijn benieuwd waar al die smaak vandaan komt. Dit bier is best zoet is maar dat gaat een beetje ten onder aan de scherpe bitterheid. Tsja, het is niet per sé vies allemaal maar Grunn is wel een bok waar je van moet houden.

Albert Heijn Herfstbock
Bij ‘s lands grootste grootgrutter verkopen ze niet alleen pils van hun eigen merk maar ook bokbier. Albert Heijn herfstbok is donkerbruin met een beetje een rode glans. De schuimkraag is zo weg. De geur is wel bokkig maar er zit ook iets fruitigs in.

De smaak is zoetig en bokkig. Op zich goeie smaken voor een bokbier maar in dit bier zijn ze nogal hard. Hard en goedkoop. Albert Heijn Herfstbock is zoet als cola en ook de boksmaak is nep. Bij de eerste slok denk je dat het meevalt. Maar hoe meer je drinkt, des te meer gaat dit bier je tegenstaan. Alsof het niet gebrouwen is, maar een bokbiersmaakinjectie heeft gehad.

Jopen Bock
Jopen brouwt meerdere bokken. Ze hebben een hele zware, de Jopen Johannieter. Maar zware bieren lekker maken, dat kan iedereen. Gelukkig maken ze in Haarlem ook een bok met 6,5% alcohol. Hij ziet er in ieder geval lekker uit, met een bruine kleur en een creme-kleurige schuimkraag die ook nog eens blijft staan. Dat hebben we bij andere bokken wel anders gezien.

Deze Jopen ruikt bokkig maar ook nogal zoet. Maar de smaak is helemaal niet zoet! Sterker, misschien niet helemaal zoet genoeg. Bij bokbier wil je een zoete sensatie en die is niet helemaal daar. Ook wil je een royale boksmaak en die is er wel. Ook de nasmaak is prima. Jopen smaakt uiteindelijk ‘anders’ en dat is niet meteen slecht. Volgend jaar nog een beetje sleutelen aan de mout en dan gaan ze knallen.

Brugse Bok
Vorig jaar was dit bier de lantaarndrager van de bokbierparade. Vies en wijnerig, was hij. Wijnerig is hij nog steeds een beetje. Veel geur en veel smaak: een echt hooggistend bier. Ook de dikke, vlokkerige schuimkraag hoort bij een hooggistend bier. En de kleur is meer bruin dan rood.

De smaak is er wel op vooruit gegaan. Nog steeds wat wijnerig maar niet meer vies. Is het een bokbier? Dat ook weer niet. Het is een echt hooggistend bier met een rijke en niet verkeerde smaak. Je moet wachten op de nasmaak voor een sensatie die wat weg heeft van een bok. Dat lijkt een beetje gemaakt. Nog steeds brouwt Brugse geen bokbier. Bokbier brouwen was nooit wat voor Belgen, maar de jongens van La Chouffe bewezen dit jaar anders. Helaas is het bokbrouwen nog niet doorgedrongen tot Brugge. Er komen veel betere dingen uit Brugge. Maar hij is tenminste minder vies dan vorig jaar.

De Molen Bock
Ook de veelbrouwer uit Bodegraven komt dit jaar met een bok. Simpelweg ‘Bock’ genaamd. Wij houden van simpel, maar op de naam na is deze bok verre van simpel. De schuimkraag is groot en mooi fijn. Hij is iets lichter dan de gemiddelde bok. Bij het inschenken krijg je snel een barbecue gevoel. Niet zo gek want de Molen gebruikt gerookte mout.

Die gerookte mout proef je vooral in de eerste slok. Alsof je je asbak in je bier hebt laten vallen. Maar vrij snel verliest de rokerigheid de boventoon. En dan gebeurt er iets mooi in dit bier. Die rookmout zorgt voor een geweldige diepte. Het is een mooie overgang van de zoetige karamelsmaak naar de mooie bitterheid van de hop. Na de hop komt de rook weer stilletjes om de hoek kijken. Precies genoeg om de smaak af te maken. We zijn normaal niet zo van rare smaakjes in bier maar deze rook is een schitterende toevoeging. Een geweldige bok.

Zondebok
Een zware jongen, 8% alcohol. Kan je dat nog wel een bok noemen? Wij vinden eigenlijk van niet. We zijn natuurlijk conservatieve ouwe lullen maar een bok is nou eenmaal een bok. Zondebok ziet er wel uit als een bok. Robijnrood met een mooie witte schuimkraag.

Donkere zware bieren zijn over het algemeen zoet. En de Zondebok voldoet compleet aan je verwachting. Zoet, zoet en nog eens zoet. En veel koolzuur, heel veel koolzuur. De Zondebok prikt op je tong, en niet zoals je zou willen, het doet bijna pijn. En de hop? Die is er niet. Als dit bier één hopbel van dichtbij heeft gezien is het veel.

Bokbieren deel 3 bevat een paar hele interessante bieren. Niet allemaal heel goed en een paar zelfs slecht. Maar leuk om te drinken. Binnenkort de vogende serie.

En tussen al het bokbier-geweld van oktober is daar ineens nieuws uit Westvleteren. Jeweetwel, die Trappistenabdij in de weilanden van West-Vlaanderen. Die eerst hun prijswinnende bier alleen verkocht aan de deur, totdat een wat duur uitgevallen verbouwing moeiteloos al hun principes aan de kant schoof.

De paters trappist van de Sint-Sixtusabdij zijn dus beter in brouwen dan boekhouden. Hun Westvleteren 12 was door Ratebeer in 2005 benoemd tot beste bier ter wereld. De paters bleven daar echter stoïcijns onder en brouwden niet meer dan ze nodig hadden. En ze hielden ook vast aan hun distributiemodel: als je het wil hebben kom je het maar halen.

Schaars
Wetvleteren werd dus erg schaars en duur op de zwarte markt. Een flesje 12 gaat tegenwoordig voor 12 euro over de toonbank. Maar daar profiteren de monniken dus niet van. En toen de verbouwing van hun onderhoudsgevoelige abdij nogal duur uitviel, besloot men hun goede naam in klinkende munt om te zetten.

Vreemd genoeg doen ze dat dan niet via allerlei kleinschalige kanalen die goed passen bij hun merk. Zoals de bierwinkel om de hoek. Ze verkopen hun bier aan de niet zo sjieke en al helemaal niet kleinschalige supermarktketen Colruyt. En dan niet in hun mooie houten kratten (bakken) maar in een geschenkpakket. En dat is te koop vanaf 3 november.

Degustatieglazen
Dat geschenkpakket bevat zes flessen Westvleterenbier (blond, 8 en 12) en twee degustatieglazen. Een degustatieglas is Belgisch voor zo’n veel te klein glaasje waar je geen klap aan hebt omdat je er geen bier in kan uitschenken maar die je ook niet durft weg te gooien (want het is toch Westvleteren) en die dus de komende zes jaar in de weg staat in je kast. En dat alles in een kartonnen verpakking. Een sixpack met kleine glaasjes dus.

Een hele krat Westvleteren 12 kost 39 euro. Het Colruyt-sixpack 25 euro. Dat is dus aardig aan de prijs. Maarja, die verbouwing… En er is nog meer slecht nieuws: je moet ook nog een bon hebben uit de weekbladen Knack of Le Vif of de krant De Standaard. En daarmee dus naar de dichtstbijzijnde Colruyt  om een van de 93.000 sixpacks te kopen.

Westvleteren in Nederland
Westvleteren kopen blijft een hoop gedoe. Gelukkig is er ook goed nieuws. Volgend jaar komen deze sixpacks ook in andere landen te liggen. Maar welke landen dat zijn is nog niet bekend. Zal Nederland daarbij zijn? Laten we eerlijk zijn, een Belg die de kans heeft een Nederlander een oor aan te naaien zal dat niet laten. Maarja, ze hebben hard geld nodig en dus hebben we goeie hoop.

Welke supermarkt zullen ze uitkiezen? Wij hopen eigenlijk op een soort Nederlandse Colruyt. Boni ofzo. Of Deen. Of Jan Linders. Een beetje lullige supermarkt die net niet in de buurt is. En dan eerst een bon knippen uit dagblad Tubantia of de Panorama. Die verbouwing gaat helemaal lukken.

Vorige week hadden we de Amstel, Grolsch, De Leckere en nog wat andere bokken gedronken. Dat is natuurlijk lang niet alles. We drinken dapper door. Deze week nog meer bokken. We trappen af met de Hertog Jan.

Hertog Jan
Ai ai dat begint niet goed. De Hertog Jan bok stinkt. En hij stinkt niet op een goede manier, zoals een goede Franse kaas. Nee hij  ruikt gewoon echt smerig. Azijn met een hint van kots halen we er uit. Oke, ogen dicht, adem in en drinken. Helaas, de smaak komt precies overeen met de geur.

Er is heel erg mis met deze bok. Hopelijk voor Hertog Jan is het een vies flesje geweest want als de rest ook zo is…..

La Trappe Bok:
Twee weken geleden dronken we de La Trappe en toen was ie ronduit smerig. Karton was eigenlijk het enige wat je kon proeven. Maar we gaven hem een herkansing en deze was beduidend beter. Foute batch bij La Trappe?

Vorig jaar stelden we onze vraagtekens of de La Trappe Bok wel een echte bok was. We vonden hem te veel lijken op de La Trappe Dubbel. Is het dit jaar ook zo? Hij ziet er in ieder geval goed uit. Tikje te donker maar nog wel robijnrood met een mooie witte schuimkraag. Hij ruikt erg lekker, pittig en hoppig. We missen wel een beetje de zoetheid in die geur.

Bij de eerste slok merk je dat deze bok mooi overeenkomt met de geur. Een heerlijk pittig biertje met een heel kleine hint van zoethout. Wat we wel missen is het zoetje wat bij een bok hoort.
Tjsa ook dit jaar heeft La Trappe een heel erg mooi bier gebrouwen. Maar ook dit jaar is het weer geen bok.

Bavaria Hooghe Bock
Ook dit jaar komt Bavaria weer met zijn bovengistende bock. Met een pseudo ouderwetse spelling proberen ze hier een soort historisch bier van te maken. Helaas is bokbier van oorsprong ondergistend. Ouderwetse naam voor een nieuw bier. Ach ja, zo’n marketing afdeling moet ook wat te doen hebben.

Je ruikt meteen dat het bovengistend is. Het doet een beetje denken aan sherry met een beetje fruit. Mooie kleur met een goede schuimkraag.
Nou moeten we natuurlijk ook wat zeggen over de smaak. Ach ja, die is wel oke. Lekker hoor maar je proeft continu dat het bovengistend is. En daar is helemaal niks mis mee maar wij vinden dat een bok een cleane smaak moet hebben. Er speelt gewoon te veel in dit bier. Zoet, bitter, fruit, gist, zuur het is gewoon te veel voor een bier.

Texels Bock
In 2009 uitgeroepen tot lekkerste bock van Nederland. Nou zijn er zo veel verkiezingen tot ‘Lekkerste bok’ dat het raar is als je er nog nooit een van hebt gewonnen. Maar goed, we laten ons er niet door van de wijs brengen. Nieuw jaar, nieuwe bok. Hij is troebel en dat vinden wij altijd leuk. Heb je het idee dat je iets authentieks aan het drinken bent. Jus met stukjes verkoopt ook altijd goed.

Mooie cremekleurige schuimkraag die goed blijft staan. En het is eigenlijk gewoon een lekkere bok. Niet spectaculair maar gewoon goed. Ietwat dun en de nasmaak kan wat hard zijn maar dat zijn details. Laten we deze uitroepen tot ‘Beste middenmoter van 2011′. Kan ie dat volgend jaar op het etiket zetten.

La Chouffe
La Chouffe heeft 6,66% alcohol. Hoe koel is dat? De kleur is donkerbruin met een rode gloed. De schuimkraag is wit en vlokkerig maar snel weg. Dan maar ruiken. En dat is nou hoe een echte bok ruikt. Bruinig, geurig, een beetje alcohol maar niet teveel.

Dan maar drinken. En ook dan proef je een echte bok. De standaard bok. Hoe het moet. Nee, we worden niet gesponsord. La Chouffe bok is gewoon hoe een bokbier moet smaken. De referentiebok. Zoetig maar niet mierzoet. Rijk van smaak maar niet bloemig. Bitter in het begin en eindigend in een fantastische, hoppige nasmaak. En hoe meer je drinkt, des te lekkerder hij wordt. Eigenlijk kunnen we maar één nadeel bedenken: hij komt uit België.

We zijn natuurlijk nog lang niet klaar met de bokken. Volgende week gaan we vrolijk verder.

Het is herfst. We hebben de eerste bokken al gedronken. Het weer is omgeslagen. Iedereen zit weer knus binnen bij de open haard. Hoog tijd voor het Herfstmenu 2011. Geen moeilijke dingen, geen liflafjes, geen gezeik. We gaan echt Oud Hollandsch, met mooie Hollandse kost en mooie Hollandse bieren. Alles is helemaal klaar, de boodschappenlijst, planning en de recepten. Ook de bieren hoef je niet zelf te kiezen. Het enige wat je nog maar hoeft te doen zijn boodschappen en koken.

Het Bestetotnutoe Oudhollandsche Herfstmenu:

Eet smakelijk (pdf alert)

Met onder andere:
de echte ouderwetse kopstoot
plakjes worst en blokjes kaas
En veel meer andere Hollandse lekkernijen

En voor als je het menu van vorig jaar nog een keer wilt proberen:
Het Bestetotnutoe Herfstmenu

Zodra het oktober is liggen wij met onze slaapzak voor de deur van de slijter om bokbier in te slaan. Soms heeft de slijter nog geen bokbier maar soms ook wel. En dan is het proeven geblazen!

Je hebt al kunnen lezen over de eerste bieren die we hebben gedronken. Vandaag de tweede reeks.

Amstel Bock
Stond lang bekend als de beste bok van Nederland maar liet het vorig jaar een beetje afweten. Heeft Amstel zich hersteld? Het begint goed met een mooie lichtbruine kleur en een goede schuimkraag. Ook de smaak begint goed droppig.

Maar dan haken we af. De Amstel Bock is te droog. Bokbier moet in ieder geval wat zoet beginnen en dat doet Amstel niet. We proeven wel zoethout maar er is verder weinig smaaksensatie. De zwakke prestatie van 2010 was dus geen incident. Ook dit jaar valt Amstel tegen.

Heineken Tarwebok
Heineken is altijd wel lekker maar nooit een topper. Altijd een beetje een veilige keuze. De kleur is in ieder geval erg mooi robijnrood. Een goeie kleur voor een bok!

De smaak is ook goed voor een bok. Een aangename zoetigheid. Maar ook wat glad. Vlak en zonder diepgang. Eerder gepolijst als cola dan uitgesproken als een lekker bier. De Tarwebok is dus weer als alle andere jaren: aardig maar erg veilig.

Gulpener Herfstbock
Vorig jaar was de Gulpener Herfstbok erg goed en vol verwachting maakten we het flesje dan ook open. En ook dit jaar schenk je een mooi robijnrood bier in. Met een mooie schuimkraag. Maar de smaak is minder mooi. Hooguit wat zurig en verder smakeloos. Hoe kan dat nou?

Het antwoord komt als je verder drinkt. Was de dropsmaak eerst heel ver weg, naar mate het flesje leger raakt, komt de smaak dichterbij. Uiteindelijk drink je dan een heel fatsoenlijk bier met een lekkere boksmaak. Ga je zelf bokbieren testen? Begin dan met de Gulpener…

Grolsch Herfstbok
Het verhaal van Grolsch is zo ongeveer wel bekend: hun pils is lekker, hun speciaalbier vies en mierzoet. Hoe zit dat met deze bok? Hij ziet er in ieder geval goed uit. Mooi robijn en goeie schuimkraag.

Maar dan begint de ellende. Dit bier stinkt. En die geur blijf je ruiken bij elke slok. Proeven doe je het niet want de mierzoete smaak slaat al het andere dood. Wat overblijft is een soort stinkende cola in herfstkleuren. Deze is als enige de gootsteen ingegaan.

De Leckere Rode Toren
Waarom Utrechtse biobrouwer De Leckere zijn bokbier ‘Rode Toren’ noemt is niet helemaal duidelijk. Want dit bier is voornamelijk zwart, met maar een heel klein rood glansje. En schuim zit er ook al niet op.

Gauw drinken dus. En ook gauw doorslikken. Want dan weet je pas zeker dat je bokbier drinkt. Dan komt er eindelijk een overtuigende bokbiersmaak. Ja, het is echt de nasmaak waar de Rode Toren het van moet hebben. Want verder is er een soort hooggistende basissmaak die niet echt aangenaam is.

Bokbier drinken is dit seizoen geen onverdeeld genoegen. Amstel valt alweer tegen en over Grolsch hoeven we het al helemaal niet te hebben. Gulpener moet je even leren waarderen en Heineken smaakt als altijd. Over De Leckere zijn we niet zo enthousiast.

De Zeeuwse brouwerij Emelisse is een van de coolste brouwerijen van Nederland. Meer dan andere brouwerijen gaan zij mee in de veranderende smaak van de Nederlandse bierdrinkers. IPAs, Russian Imperial stouts, Emelisse brouwt het allemaal.

Emelisse heeft dus altijd een streepje voor bij bestetotnutoe. Hoog tijd om eens wat sterren uit te delen aan Emelisse. We dronken twee bieren: de Double IPA en de Dubbel.

Double IPA

Zoals je weet is IPA (India Pale Ale) een Engelse bierstijl uit de achttiende eeuw. En die stijl is de laatste paar jaar, onder invloed van kleine Amerikaanse brouwerijen, heel populair geworden. Overal ter wereld brouwen vooral kleine brouwerijen IPAs. En dan met name in Amerikaanse stijl, met krachtige, Amerikaanse hopsoorten met een citrussmaak.

Emelisse doet ook mee met deze trend. Hun double IPA is met 9% heel zwaar (de orginele IPA’s kwamen niet boven de 5,5%) en flink gehopt met onder andere Amarillo, een Amerikaans hopras. Maar is een Double IPA ook dubbel zo lekker? We zijn benieuwd!

Wat inschenken betreft zit het wel goed. Deze Emelisse is mooi donkergeel, bijna oranje. Past dus goed bij die citrushop! Ook de schuimkraag mag er wezen want die is mooi wit en dik. En het schuim blijft ook in de vorm van een mooi dus laagje. Hiervan krijg je zin om te drinken.

En om maar gelijk met de deur in huis te vallen: dat drinken valt nogal tegen. Een bier van 9% is over het algemeen nogal moutig maar of dat bij deze ook zo is? Geen flauw idee, je proeft het niet door de doordringende bitterheid van dit bier. Die is overal en gelijk aanwezig. Het is dus een heel zwaar en bitter bier. Maar dan zonder een goede balans. Het is alsof de smaak van dit hele zware bier is ondergesneeuwd onder een enorme laag hop.

Natuurlijk is een double IPA zwaarder dan een gewone IPA. Maar een IPA is meer dan het toevoegen van Amerikaanse hop aan een bier. Een IPA is tenslotte een ale. Maar dat proef je niet in een Emelisse Double IPA. Je proeft alleen hop. Terwijl het niet onmogelijk is een goeie zware IPA te maken. Neem maar eens een Raging Bitch. Dan weet je wat ik bedoel.

Wij ziet Emelisse graag meedoen met het maken van allerlei nieuwe, mooie en trendy bieren. Maar deze double IPA is te eendimensionaal om echt goed te zijn. Slechts twee sterren dus.

.

Dubbel

Emelisse brouwt ook een Dubbel. Ze zetten zelfs op het etiket een hele uitleg over waar de begrippen ‘dubbel’ en ‘tripel’ vandaan komen (twee, resp. drie keer zoveel mout). Dat is natuurlijk gelijk punten scoren bij ons. Wij vertellen er ook niks meer over, koop maar een Emelisse Dubbel als je er meer van wil weten.

Terug naar deze dubbel. Die is mooi bruin. Ziet er niet zo gladjes uit. Hij lijkt wel ongefilterd. Dat in tegenstelling tot de maat der dingen op dubbelgebied, de La Trappe Dubbel. Die is glanzend zwart. De bruine kleur maakt de Emelisse lekker echt.

Het inschenken is niet heel bijzonder. De schuimkraag is snel weg. En ook je neus beleeft niet heel veel. Echt sterk ruiken doet hij niet. Drinken dus maar.

De La Trappe Dubbel is de beste dubbel die er is. Die ruikt sterk en die heeft een goeie bite in zijn smaak. Je ruikt de alcohol en de zoetigheid plakt in je mond. En toch is hij niet echt zoet. Dat heeft de Emelisse allemaal veel minder. Die bijt zich niet vast in je keel.

Deze Emelisse Dubbel is best lekker maar het is net een Rochefort 8. Elke slok is best lekker maar je had liever een Rochefort 10 gehad. Dat is met deze Emelisse net zo. Best OK maar geef mij maar een La Trappe.

De smaak is net iets minder sterk. De geur is minder alcoholisch. De nasmaak minder zoet. De balans is minder mooi. Het geheel is gewoon minder lekker. En al met al is het niet eens een slechte dubbel.

Een beetje te middelmatig biertje dus. Maar het is wel van Emelisse, die leuke Zeeuwse brouwerij. Met een informatief etiket. Drie sterren dus.

.

Emelisse blijft een hele leuke brouwerij met veel lef. Zij brouwen de bieren die veel liefhebbers willen drinken. Maar de kwaliteit blijft wel achter bij die van meer gevestigde Belgische en Amerikaanse brouwerijen. We hopen dat daar snel verbetering in komt.

Ha, eindelijk. Het weer slaat om, de blaadjes vallen van de bomen en het is weer vroeg donker. Na een laatste stuiptrekking is de zomer echt voorbij. Tijd voor bokbier dus. En wat hebben we er weer zin in. Na een vol jaar in 2010 zijn we er klaar voor. Laat die lekkere, donkere, bitterzoete bokken maar weer voorbij komen. We kochten meteen wat we konden vinden, een beetje eclectische lijst maar ja, zo drink je ze zelf ook.

IJbok
We trappen af met de IJbok van, hoe kan het ook anders, Brouwerij ‘t IJ. Vorig jaar hebben we deze gedronken op het PINT Bokbierfestival. Daar vonden we hem nogal tegenvallen. De kenmerkende IJ-smaak gaat gewoon niet goed met Bokbier.

Gelukkig hebben ze naar ons geluisterd. De IJbok smaakt niet meer naar de IJbok. En dat is goed. Mooie donkerrode kleur, mooie crème schuimkraag, schenkt lekker in. Lekkere bok smaak, genoeg caramel en genoeg hop om dat weer de compenseren. Prima bok om het seizoen mee te beginnen.

Lindeboom
De Lindeboom is nogal zoet. Vooral in het begin. Daarna loopt hij mooi over in een droge bitterheid. Het is een beetje zoals je het eerste bokbiertje herinnert.

Denk maar terug: Je bent zestien en je mocht van je vader al een paar pilsjes drinken. Je voelde je al een echt vent. En toen was daar ineens de herfst. Je vader schonk je eerste bokbier in. Komt het weer terug? Die caramelsmaak? Die dropsmaak? Zo smaakt Lindeboom. Een echte ouderwetse bok.

Budels
Aaaaah, de Budels. Vorig jaar één van onze absolute favorieten. Vol verwachting klopt ons hart. Ziet er uit als een mooie bok, donkerroodbruin met een flinke, witte schuimkraag. Ruikt uitstekend, veel caramel met een hoppig tegenwicht. Vorig jaar vonden we hem zo goed omdat hij niet zo uitgesproken was.

Budels heeft dat ook gelezen en heeft hun bok verder ontwikkeld. Helaas precies de verkeerde kant op. Vorig jaar scoorden punten ze punten op de doordrinkbaarheid. Nu verliezen ze daar op. Je drinkt hem te makkelijk weg, er blijft gewoon te weinig over. Oké Budels, het is een dunne scheidslijn, maar je zit aan de verkeerde kant.

La Trappe
What the hell? Dit is smerig. Alsof ik de krant van zaterdag door de blender heb gehaald. Alsof je een bokbier uit een muffe, oude verhuisdoos drinkt. La Trappe, dit lijkt in de verste verte niet op een bokbier. Doe hier wat aan want ik ga dit niet drinken.

Alfa Bok
Waar we vorig jaar nog een riool wisten te ruiken, doen we dat dit jaar niet meer. Lekker bokkig ruikt-ie. Mooi roodachtig met een fijne schuimkraag. Weet je, eigenlijk best wel een lekkere bok. Tikje te zoet, er mag iets meer bitterheid bij, maar niet te veel. Hij is net een beetje uit balans.

Had effe dat extra handje hop erbij gedaan en dit was een echt een toppertje geweest. Hopelijk leest Alfa dit jaar ons blog dan kunnen ze volgend jaar echt knallen.

Het seizoen begint goed. Onze favorieten van vorig jaar vallen tegen, maar onze tegenvallers van 2010 hebben goed naar ons geluisterd. Laat maar door komen die Bokken we hebben er weer zin in. Volgende week meer bokken.

Hayo: Niet helemaal eerlijk, want al vorige week, maar oh man, wat een weekend daar op Taste of Amsterdam. Zo veel bier om uit te kiezen. Een van de bieren die we dronken was een Punk IPA van Brewdog en dat samen met een bonbon met Cointreau en Gember van Chocolaterie Pierre. We vinden de Punk IPA al heerlijk maar met zo’n bonbon knalt-ie er nog meer uit.

Arnoud: In Zwitserland staat op de grens met Italië een brouwerij die Italiaans bier brouwt. Dat merk heeft de typisch Italiaanse naam Bad Attitude. Ik dronk het al even Italiaanse Two Penny Porter. Een Porter met 8,3% alcohol. Lekker, donker en zwaar. Leuk bier van een klein merk!

Hayo: Een Raging Bitch van de tap. De brouwer van Raging Bitch was op The Taste of Amsterdam dus dan kan je niet zonder Raging Bitch. Verdomme, wat een super bier!

Arnoud: Kasteelbier ken je natuurlijk als een zoet, zwart en zwaar bier maar tegenwoordig brouwen ze nog veel meer. Zoals een Tripel. Die dronk ik. Een lekkere goeie tripel, maar niet erg onderscheidend. Zal hem niet snel nog eens kopen als ik ook gewoon een Westmalle of La Trappe Tripel kan krijgen.

Hayo: Thuis op de bank the Yorkshire Stingo van Samuel Smith. Mooie oude Engelse Ale. Ze lageren het een jaar en daardoor is-ie mooi diep van smaak. Smaak van gebrande suiker, zacht in de mond en net dat muffige dat hoort bij oud bier. Een beetje alsof je bier drinkt in een tweedehandsboekenwinkel. Heerlijk bier, alleen met € 8,- voor een pint veuls te duur.

Arnoud: Jopen stond op Taste of Amsterdam met hun Jacobus Rogge Pale Ale. Een eenmalig jubileumbier voor het 100-jarig bestaan van hun brouwkerk. Probleem: dit bier is veel te lekker om eenmalig te zijn. Echt. 5,3% alcohol. Een heerlijk zachte droge smaak. Fris en doordrinkbaar. Niks veel alcohol of extreme hopsmaak. Gewoon een pale ale zoals hij moet zijn.

Hoe krijgen we Jopen zover dat de Jacobus permanent wordt gebrouwen? Want dat moet. Een Facebook-campagne? Protesteren in Haarlem? Boze tweets? Jacobus moet een permanent bier worden! Help mee!