bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Deze week was een beetje de week van het pils. En meer specifiek de week van Heineken. ‘s Lands biergigant sloeg twee slagen in een klap: een concurrentje ging failliet en in België blijken ze hun bier eigenlijk helemaal niet zo vies te vinden.

Eerst Olm. Dat was een biermerk zonder brouwerij, opgericht door een ex-werknemer van Heineken. De man kon maar moeilijk scheiden van zijn baas want de etiketten van Olm leken te veel op die van Heineken, zo oordeelde de rechter. Met aangepaste etiketten ging Olm vervolgens de kroegen in om daar zijn veel goedkopere bier te verkopen.

Lege fusten
Maar dat deden ze stiekem. Je dacht dat je Heineken kreeg maar eigenlijk was het Olm. Jammer wel dat niemand het verschil proefde. Wat daarbij niet hielp was dat Olm lege fusten van Heineken gebruikte om hun eigen bier in te stoppen. Heineken ging daarom weer naar de rechter en kreeg weer gelijk. Dat overleefde Olm niet en het bedrijf is nu failliet.

Op zich is het jammer dat een biermerk verdwijnt. Hoewel we ons afvragen wat een smakeloos pils nog toevoegt aan onze biercultuur. Olm speelde in op de onrechtvaardige manier waarop cafe’s zijn gebonden aan grote brouwerijen. Op zich hadden ze daar gelijk in maar dat betekent nog niet dat je inbreuk mag maken op het merkrecht van anderen.

Blinde proeverij
Een andere overwinning kwam uit België. Test-aankoop, de Belgische consumentenbond, deed een blinde proeverij en besloot dat Heineken lekkerder is dan vrijwel al het andere Belgische pils. Au. Dat doet zeer bij onze trotse zuiderburen die bij gebrek aan beter hun gespleten identiteit ontlenen aan het afzetten tegen anderen.

Voor ons is het natuurlijk geen verrassing. Maes, Jupiler en Stella Artois zijn echt niet te drinken. Om vergeleken daarbij Heineken vies te noemen is natuurlijk onzin. België brouwt een groot aantal van de allerbeste bieren ter wereld maar pils hoort daar echt niet bij. Fijn dat ze dat nu zelf ook erkennen.

Zware tijden
Al met al zijn het zware tijden voor België. Ze verliezen hun positie als toonaangevend bierland aan Amerika en nu blijkt ook nog eens dat Heineken beter is dan hun eigen pils. Overigens maakt het ons niet uit. Biermerken voor de massa zijn bijna nooit lekker en als je lekker pils wilt drinken moet je zeker niet bij de grote merken zijn.

Heineken is een groot merk en niet erg lekker. Maar dat betekent niet dat je het mag namaken en viezer dan Belgisch pils is het zeker niet. De prijs voor Winnaar van de Week gaat naar Zoeterwoude.

Iedereen die ons ook maar een beetje volgt kon er niet omheen. Afgelopen weekend stonden we op de Taste of Amsterdam. Bier&co had daar een waar Biertheater neer gezet met workshops en proeverijen. Wij mochten daar ook aan mee doen. Zodoende stonden we samen met Gert van Chocolaterie Pierre uit Hillegom het bier en chocolade evangelie te verkondigen.

Ben je niet geweest?  Jammer, want je hebt een hoop gemist. Er gingen vele ogen en kelen open toen het bier en de chocolade samenkwamen.  Gert had een meer dan uitstekende combinaties weten te maken. De combi St. Bernardus Abt en chocola met speculaaskruiden was de absolute hit. Veel tevreden gezichten na afloop.

Mensen die van lekker eten houden
Maar even genoeg over onszelf. Dat er een hoop publiek op ons afkomt is natuurlijk duidelijk. Er kwam echter nog veel meer publiek af op de stands van Bier&Co. The Taste of Amsterdam is erg gericht om mensen met geld die van lekker eten houden. Veelal zijn dat wijndrinkers. Bier&Co heeft de ballen gehad om er tussen te gaan staan.

En met groot succes, volgens ons. De workshops waren allemaal glad uitverkocht, veel aanloop bij de bar, lekker veel reuring. De plek waar ze stonden was geweldig, goed in het zicht en precies op de plek waar mensen dorst beginnen te krijgen.

Episch gevecht
Niet alleen hebben ze de ballen gehad om er te gaan staan. Ze hebben het zelfs aangedurfd om de keiharde confrontatie met de wijndrinkers aan te gaan. In een Episch gevecht is er gestreden om wat nou lekkerder is: Wijn of bier. Cuno van ‘t Hoff, schrijver van de wijnalmanak en Matt Brophy, brouwer van het legendarische Raging Bitch gingen de strijd aan.

Ze kregen beide vier kazen voorgeschoteld. Cuno trok zijn pistolen en koos er de wijnen bij. Matt ging met geslepen messen de bieren erbij verzinnen. Met het publiek als kritische jury. Met veel gebekvecht en haantjesgedrag probeerden beide strijders de overwinning naar hun kant te laten uitvallen.

De uitslag? Een gelijkspel. Hoewel wij van mening zijn dat er opnieuw geteld moet worden is dit toch ook wel een uitslag waar we mee kunnen leven. Op een evenement dat gedomineerd wordt door wijndrinkers gelijk te eindigen? Das knap. Ik vraag me af wat de uitslag zou zijn op het Bokbierfestival.

Passie
Afgelopen weekend was ons toch wel een eye opener. Bier met smaak, bier met passie, echt bier, het zit in de lift en het gaat hard omhoog. Mede dankzij de inzet van veel mensen. Wijzelf een beetje, maar zeker Bier&Co. Maar gek genoeg ook Cuno van ‘t Hoff. Een verstokte wijndrinker die in het hol van de leeuw zijn passie verkondigt. Dat vinden wij cool.

Wij doen onze hoed af naar Bier&Co, knap gedaan en bedankt voor het top weekend.

Komend weekend is er een feestje in het Amstelpark in Amsterdam. En als je van eten houdt, is dat feestje dé plek waar je moet zijn. Vanaf donderdag is daar Taste of Amsterdam.

Iedereen die ook maar iets met eten en drinken te maken heeft, heeft een weekendretourtje Amsterdam geboekt. Alles wat je wil, is er. Bekende chefs, bekende restaurants, kooktheaters, markten met lekker eten.

En dit jaar is er nog iets heel leuks.  Bier&Co organiseert een biertheater. What the hell is een biertheater denk je? Allemaal kijken naar mensen die praten over bier?

Nee, helemaal niet! Een biertheater is natuurlijk horecaas voor een geweldig zuipfestijn. Bier voor na het eten. Schots bier met, jawel, Brewdog. Dat is altijd lachen. Bier en spijscombinaties. Een ontzettend spannende face-off: bier vs. wijn. Welke gaat nou echt beter met kaas? Mat Brophy van Flying Dog neemt het op tegen Cuno van ‘t Hoff.

En dan is er nog een onderdeel waar echt iedereen van op het randje van zijn stoel gaat zitten. Bier en chocola! De onmogelijke combinatie mogelijk gemaakt. En door niemand anders dan Bestetotnutoe. Samen met Gert van Soest van Chocolaterie Pierre gaan we bewijzen dat bier en chocola de ultieme combinatie is. Geloof ons, we gaan je compleet overtuigen.

Je houdt van bier? En je houdt van eten? En je bent te vrekkig om onze veel te dure bierproeverij te betalen? Dit weekend heb je de kans om ons aan het werk te zien. Kom naar Taste of Amsterdam!

Brewdog, de stuntpiloten van de bierwereld, hebben maar weer eens iets nieuws bedacht. En zoals je van ze mag verwachten is het weer controversieel. Ze hebben een nieuw bier, Ghost Deer. Een blond bier van 28% en zes maanden gelagerd op verschillende houten vaten.

Slechts 28%, denk je? Wat is er gebeurd met the Tactical Nuclear Pinguin, the Sink the Bismark en The End of the World? Die waren alle drie veel zwaarder.

Klopt, maar dit is anders. Hun drie eerdere zware bieren werden eerst gebrouwen. Daarna lieten ze het water bevriezen en haalden ze dat eruit. En zo krikten ze het alcoholpercentage op. Een soort omgekeerde distillatie.

Ghost Deer heeft niks van dit alles. Het bier is op normale wijze vergist. Alhoewel, normaal? Door veel verschillende gistsoorten te gebruiken en continu suiker toe te voegen, wist Brewdog 28% te behalen. Biergist vergiftigt zichzelf meestal wanneer het alcoholpercentage boven de 10% komt. Technisch is dit dus een knap gemaakt bier.

Maar dat is natuurlijk niet genoeg voor Brewdog. Gewoon een bier brouwen en op tap serveren is nogal gewoontjes. Zo’n bier moet natuurlijk ook spectaculair geserveerd worden. En dat doen ze. Ghost Deer komt niet uit een tap, maar een hertenhoofd. Kennelijk zijn ze nogal goed in het opzetten van beesten, want The End of the World kon je kopen in opgezette eekhoorns.

Nou, laat maar doorkomen dan. En daar valt het hele verhaal volledig in het water. Ze hebben het eenmalig gebrouwen en je kunt het alleen uit die hertehoofdtap krijgen. Sinds vorige week is het te krijgen in Edinburgh, daarna is het een verrassing waar het hert heen gaat.

Hoe het smaakt? Geen flauw idee. Grote kans dat we het nooit zullen weten. We doen meestal leuk mee met Brewdogstunts. We dronken de Bismarck en de Pinguin. Maar of we even snel naar Schotland gaan……

Hayo: Een zelfgebrouwen tripel van collega Marco. Met angst en beven in de keuken met een zuidwester opengemaakt. Zelfgebrouwen bier moet je altijd met de nodige voorzichtigheid openmaken, anders klaagt je vrouw nog maanden over de ranzige biergeur. Maar goed, ging helemaal goed. Klein plopje en geen schuim op het plafond. En helemaal geen slecht bier. Sterker nog, met een beetje extra hop, is dit echt wel iets om mee weg te komen. Marco: mijn complimenten.

Arnoud: Van Brouwerij De Molen een Hemel en Aarde. Altijd weer een feest om te drinken, dit bier. Warm, krachtig, sterk.

Hayo: Een Avondrood van de 7e hemel. Errug lekker. Mooi amber biertje met een mooie hopsmaak. Waarom dit bier niet meer gehyped wordt snap ik niet. Wellicht eens tijd voor een bestetotnutoe campagne.

Arnoud: Een Dubbel van de Texelse brouwerij. Ook dit bier zucht onder de Vloek van de Dubbels: lekker maar geen La Trappe Dubbel. Die is namelijk altijd beter. Waarom zou ik de Dubbel van de Texelse nog eens kopen als ik in de supermarkt om de hoek een sixpack La Trappe Dubbel mee kan slepen? Het wordt tijd dat er eens iemand een betere Dubbel brouwt!

Hayo: Er stond er nog maar eentje bij Bert’s bierhuis: Een Organic Old Ruby Ale 1905. Van The Prince’s Charities. Hoop tekst voor een standaard Engelse ale. Niet vies, niet lekker, wel flauw. Eigenlijk een beetje hetzelfde als de kroonprins van Engeland. Wat dat betreft wel toepasselijk.

Arnoud: Een blikje Heineken pils. Het klinkt misschien raar maar ik drink echt nooit Heineken. En nu weet ik weer waarom. Wat een vies bier. Nog niet zo vies als Jupiler maar waarom koop je Heineken als je Hertog Jan kan kopen? Of Grolsch, voor mijn part.

Soms lijken de Nederlandse bierbrouwers verdeeld in grote jongens als Heineken en Bavaria aan de ene kant, en kleintjes als Jopen en Emelisse aan de andere kant. Je zou bijna vergeten dat er, met name in het zuiden, nog een aantal middelgrote brouwerijen bestaat.

Maar die brouwerijen willen helemaal niet vergeten worden! Daarom sloegen deze ‘onafhankelijke’ brouwerijen, Alfa, Lindeboom, Budels en Gulpener in 2009 de handen ineen. Zij lanceerden het concept ‘Smaak van Echt’. Een samenwerkingsverband waarmee ze hun eigenheid benadrukten door hun verschillende bieren onder dat motto gezamenlijk te verkopen.

Gezamenlijk bier
Die samenwerking beviel blijkbaar erg goed want ze hebben nu zelfs een gezamenlijk bier gebrouwen. Ook dat heet Smaak van Echt. Met gist van Budels, hop en mout van Gulpener en bronwater van Alfa. En dat deden ze allemaal in de ketels van Lindeboom.

Het resultaat is een amberkleurig bovengistend bier met 6% alcohol. Het is maar één keer gebrouwen en alleen te koop bij speciale slijterijen als de Mitra. En het is in september bier van de maand bij de ABT.

Feestelijk ijzerdraadje
De Smaak van Echt zit in een fles van 75cl. Met een kurk en ijzerdraadje. Lekker feestelijk. Als je die grote fles uitschenkt zie je het donkerblonde, amberkleurige bier met daarop een witte schuimkraag. Maar die is snel weg.

Al snel ruik je de kruidige geur van dit bier en dat proef je ook als je het drinkt. Kruidig en zoet en met een hele mooie nasmaak. De Smaak van Echt doet je denken aan een Palm, maar dan veel beter. Een Palm is storend zoet en dat is dit bier helemaal niet. De balans is juist erg mooi.

Fris en aromatisch
Dat komt omdat ze niet zuinig zijn geweest met die hop van Gulpener. Daardoor is het niet alleen een zoet, maar ook een hoppig bier geworden. En dat maakt het juist zo lekker. De Smaak van Echt heeft geen heel uitgesproken smaak, maar is wel heel fris en aromatisch.

Aan de balans en aan de smaak merk je dat hier vier goeie brouwers aan het werk zijn geweest. Dit is echt de handtekening van een paar bierbrouwers die laten zien wat ze kunnen. Maar aan de andere kant hebben ze wel een hele traditionele en veilige keuze gemaakt.

Want spannend is het allemaal niet. OK, het is een heel goeie amber. Maar wel gewoon een amber. De smaak is niet erg uitgesproken. De hop, tegenwoordig toch dé manier om een bier extra karakter te geven, maakt dit bier ook al geen uitdaging om te drinken.

Wat voegt dit bier toe?
Daarom vragen we ons af wat de Smaak van Echt nou toevoegt aan het Nederlandse bierlandschap. Een bierstijl van 100 jaar oud nog eens overdoen, is dat het beste dat de Nederlandse brouwers kunnen? Het bier zelf is echt heel goed, maar in de keuze voor deze stijl zijn we als bierliefhebbers eigenlijk gewoon teleurgesteld.

De Smaak van Echt is een heel goed bier. Maar als handtekening van de middenklasse van brouwers, waar je toch wel wat vernieuwing van mag verwachten, is het allemaal veel te veilig en te braaf om echt onder de indruk te zijn. Drie sterren.

.

.

Zoals je misschien wel weet, hebben we een allergie ontwikkeld voor sneue bier & mannenreclames. Heineken, Jupiler, Amstel, je kent ze wel. Voetbal en vriendschap en dat soort dingen. In de eerste plaats snappen we niet waarom bier een mannending is en in de tweede plaats voelen we ons niet aangesproken.

Maar er zijn altijd ergere dingen dan mannendingen. Zoals vrouwendingen. Vrouwen zijn zo mogelijk nog erger dan mannen. Vrouwen gaan elkaar empoweren. Spannende levens leiden en tóch rust vinden in een kopje thee. Sjoppen. En nog meer dingen waar je niet aan moet denken. Dus toen we hoorden dat er een speciaal voor-en-door vrouwen gebrouwen bier op de markt kwam, kregen we het heel benauwd.

Het vrouwenbier heet Tasty Lady en we vragen ons gelijk af hoe ze het brouwen. Gezellig bijkletsend over gevoelens en de laatste Viva? Kopje thee erbij, even lekker met de meiden bij elkaar. Oh, en af en toe roeren in een grote ketel. Niet te zwaar natuurlijk, stel je voor dat je een nagel breekt. Brrr.

Maar ja, je hebt een blog en dan moet je soms dingen doen die je niet leuk vindt. Dus als echte kerels gingen wij naar Bert’s bierhuis en kochten daar een flesje Tasty Lady. Bier met een idiote naam en het meest lelijke etiket ooit. Er staat een soort groenig spook op. En verder het legendarisch lelijke logo van Brouwerij De Eem, waar de dames brouwen.

Maar wij zijn mannen en als echte mannen gaan we dit tegemoet. Volgens het etiket is het een zachte IPA die voor zowel mannen als vrouwen een uitdaging is. Nou, dat maken wij wel uit, wijffie. Open die fles en inschenken maar!

Er zit in ieder geval koolzuur in. Hij schenkt eigenlijk prima in. Beetje koperachtig van kleur, mooie witte en stevige schuimkraag. Hij ruikt prima naar hop. En zoals bij alle andere nieuwe bieren zitten hier van die hippe hoppen in. Nelson Sauvin, Citra maar ook Hallertau. En die laatste is dan wel weer geinig, want dat is een ouderwetse hop. Maar goed, je ruikt weer de “standaard” citrusgeur.

Het alcoholpercentage van 6,2% benadert een klassieke IPA. Nou, dan die eerste slok maar. Je bent een vent dus niet zeiken en aan de slag. Ik moet heel eerlijk zeggen, helemaal niet verkeerd. Sterker nog, eigenlijk best lekker. Goede moutige en tikje zoetige smaak om mee te beginnen. Daarna komt die eerder genoemde hop door. En die citrus zit er wel in maar niet zo heftig als je zou verwachten. Mooi in balans. Hij is eigenlijk best wel een lekker wijf. Wel vier punten waard.

‘s Avonds een vent, ‘s ochtends ook een vent dus bij deze: Dames, mijn excuses. Jullie kunnen prima bier brouwen. Sterker nog, brouw alstublieft meer. Alleen doe wel iets aan het etiket. Dat is echt te lelijk, voor zowel mannen als vrouwen.

.

.

.

Hayo: Een Dupont Moinette. Dupont brouwt meer dan alleen hun uitstekende Saison. Ze brouwen ook deze zware blonde. Deze kreeg ik van een collega, nogmaals bedankt daarvoor. Gratis bier is altijd goed. Voor deze zou ik ook nog wel willen betalen ook. Prima bier. Je proeft dat het van Dupont is. Lekker.

Arnoud: In dat mooie rode flesje zit een Estrella Damm. Een heerlijk Spaans pils. Wil je eens iets zonnigs op een feestje ofzo? Laat die vieze Corona’s staan en neem Estrella. Veel lekkerder.

Hayo: Brand Up op Into the Great Wide Open. Brand Up is sowieso lekker. Maar in het zonnetje op een festival op Vlieland is hij wel heel erg lekker.

Arnoud: Op de boerenmarkt in Woerden (aanrader! Eersteklas vlees, fruit en groenten direct van de boer) verkopen ze bier van Brouwerij De Molen. Maar dan onder de naam Hollandse Meesters van Stichting Groene Hart. Gebleven is het scheve etiket waar iemands kleurenprinter heel erg zijn best op heeft gedaan. In mijn flesje zat Op & Top, de meer dan goeie bitter van De Molen. 4,5% en dus prettig licht. Wat boffen we in Nederland toch met deze brouwerij.

Hayo: Urthel Saissonière. Stom etiket met een trol erop. Ik hou niet van lollige biertjes. Maar desondanks het etiket een prima Saison. Niet te zwaar, lekker pittig en kruidig. Kun je gewoon kopen.

Arnoud: Met 9,5% weer eens een echt zwaar bier. Een St. Feuillien Grand Cru. In de winterbierentest vonden we St. Feuillien al zo mooi gebalanceerd en dat is met de Grand Cru ook zo. Echt een klassiek Belgisch bier. Blond, fris, zoet en afgerond. Een beetje champagne-achtig in smaak en uiterlijk.

Vorige week zaterdag stond er een geweldig interessant artikel in Het Parool. Het staat ook online. Het gaat over hoe in Amsterdam het Belgische bier langzaam wordt verdreven door Amerikaans bier. Belgisch bier is voor oude mannen met snorren, Amerikaans bier is trendy.

Belgen maken ouderwetse bieren en Amerikanen maken hoppige IPAs. Dat zijn India Pale Ales. Hoppige, bovengistende bieren die hun oorsprong hebben in het Engeland van de 18e eeuw, maar inmiddels een heel eigen bierstijl zijn gaan vormen.

Als je een vaste lezer van bestetotnutoe bent, kan dit geen verrassing voor je zijn. Wij zijn zelfs ons blog begonnen met dit soort bier. Amerikaanse bieren hebben de Nederlandse speciaalbiermarkt flink opgeschud.

En niet alleen de Nederlandse biermarkt. Vooral in Scandinavië zijn heel veel micro-brouwerijen ontstaan die geïnspireerd zijn door hun Amerikaanse collega’s. Zij brouwen ook vooral IPAs en het liefst met Amerikaanse hoprassen met een sterke citrussmaak. Mikkeler is een mooi voorbeeld.

Maar ook elders is Europa verovert de Amerikaanse bierstijl de kleine brouwerijen. Duitsland, Frankrijk, Italië, noem maar op. Moeilijk te krijgen natuurlijk. Je moet echt naar speciaalbierwinkels. De impact is nog beperkt maar overal zie je kleine brouwerijen dit soort bier brouwen.

Is Belgisch bier nu afgeschreven? Welnee. Laten we vooral de know-how van de Belgische bierindustrie niet onderschatten. En er zijn zo veel brouwerijen met heel creatieve brouwers. Die kunnen makkelijk mee met nieuwe trends. Kijk maar naar de Struise Brouwers. En het lijkt erop dat onze zuiderburen langzaam wakker worden geschud.

Toch kun je wel zeggen dat de Belgen voor het eerst last hebben van de wet van de remmende voorsprong. Met hun rijke biercultuur konden ze redelijk makkelijk pilslanden als Nederland en de VS veroveren. Maar het is nu echt niet meer zo dat Belgisch bier vanzelfsprekend beter is dan bier uit andere landen.

Ook zijn de Belgen blijven hangen in hun traditionele aanbod. Weet je nog wat De Koninck deed toen ze in de problemen zaten? Vernieuwend bier brouwen? Nee hoor, ze gingen een tripel maken. Alsof we er daar niet genoeg van hebben. Even later werden ze overgenomen.

Grappig is wel dat Amerikanen juist terug grijpen naar de Belgische biercultuur. Op het op Amerika gerichte Ratebeer staan de zeer klassieke Belgische bieren zoals Westvleteren en Rochefort hoog in de top 50. Pierre Celis is al jaren geleden met veel succes in Amerika gaan brouwen. Brouwerij De Ommegang ligt niet in Vlaanderen, maar in New York. Saison is tegenwoordig hip and happening in Amerika. Flying Dog brouwt een uitstekende IPA met Saisongist (en gewoon te krijgen in Nederland, bij proeflokaal In De Wildeman).

In Nederland vinden we het kennelijk belangrijker om te praten over bier dan het te maken. In Amerika maken ze het eerst en praten er daarna over. Daarom is Amerika het beste bierland ter wereld. In Nederland en België doen we eigenlijk maar twee dingen. Of we houden krampachtig vast aan onze oude vertrouwde stijlen of we gaan stijlen kopiëren. In sommige gevallen gaat dat goed, maar soms blijft het bij een slap aftreksel.

Misschien moeten we wat minder gaan praten en meer gaan brouwen?

Arnoud: Mijn grondige aversie tegen bier met smaakjes speelde weer op bij Well’s Banana Bread Beer. Met tegenzin schonk ik hem in. Ik verwachte de mierzoete smaak van die bananensnoepjes. Maar dat viel heel erg mee. Een subtiele bananensmaak gaf een grappige twist aan een helemaal geen slechte ale. Oké, ik ren niet naar de winkel om meer te halen, maar voor één keer was dit bier best grappig.

Hayo: Pilsner Urquell op ons straatfeest. Topbier. Verder geen woorden aan vuil maken.

Arnoud: Volgens het etiket is Peerd Tripel gekozen tot de beste Tripel van Groningen. Weliswaar gebrouwen in Drenthe, maar door een Groninger. Ik vond hem veel te kruidig. Als het de zesde Tripel is die je proeft op een Tripel-festival is hij vast fantastisch maar van mij mag de brouwer wel wat rustiger aan doen met zijn kruidenrekje.

Hayo: Op het straatfeest ook nog een Orval. En Orval is altijd goed. Wars van trends en andere nieuwigheden. Ze weten dat het goed is en laten het daar dan ook bij.

Arnoud: Jupiler van de tap. Ja, ik weet ook niet wat me bezielde. Gatver. Wat een smakeloos en kansloos Luiks proletenpils is dit toch. ELK Nederlands pils is lekkerder. Wat erg is het toch dat die sneue mannenreclames met een muffig Belgisch sausje nog werken ook in Nederland.

Hayo: Helemaal apart van Arnoud dronk ik ook een Peerd Tripel. Ik hou niet van paarden dus ook niet van deze. Wat mij betreft is Arnoud nog mild. Als je een slecht bier brouwt, maak je het zeker niet beter door er meer kruiden in te doen. Jammer.