bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Damn it, no Divine Intervention for us. We spent a fortune on an Indian Callcentre and then the Westvleteren monks decide to go commercial. The monks will soon be selling their cherished beer in the Belgian supermarket Colruyt. Why? Safety hazard is the main reason. Their Monastery apparently isn’t up to the fire safety code. Too much drinking and not enough paying attention?

We are furious. You do not throw away your religious beliefs for something as low as commerce. Disgrace! Blasphemy! Sacrilege! But wait, are we really that mad? Are we really upset?

A truly exclusive trappist beer. Brewed by real monks with beards and dresses, the real deal. It is a thing of beauty. Especially if you make the best beer in the world.

But can the best beer in the world be a beer that you will never drink? No, beer is drank by the masses. And that is how it should be. Beer should be widely available, beer should be shared with friends. Beer should be enjoyed.
You do not want to drink beer when you know that every sip is the last one you will ever have. And you really don’t want to know what every sip is costing you.

So…. Westvleteren go commercial! Do a coupon deal. Buy six get one free. Now with free inflatable monk. Ad a fun cross shaped opener with every six-pack. The Bavaria dress will get a run for their money with a monks robe in the colours of the Belgian Flag.
And these are just our free tips. So Westvleteren, give us a call, we will help you with your marketing plan.

We are happy. The nearest  Colruyt is closer than Westvleteren. And no need to call, just fill up your cart. Where are the coupons?

Also read:

Bestetotnutoe’s callcentre calls Westvleteren and fails

Oktoberfest? Maar het is nog niet eens september? Klopt, maar het Oktoberfest is helemaal niet in oktober, het is in september. Voor het grootste gedeelte dan. Dit gaan ze los in München op 16 september 2011 en rollen ze op 3 oktober hun bed weer in. Maar goed, what’s in a name? Als zij hun Septemberfestival Oktoberfest willen noemen? Van mij mogen ze.

Het Oktoberfest wordt vaak het grootste bierfestival ter wereld genoemd. Dat klopt ook wel. Elk jaar komen er meer dan 6 miljoen mensen op af. Er gaat meer dan 7 miljoen liter bier doorheen. Al die mensen zitten aan de welbekende lange tafels in Bierhäuser. Een Bierhaus is een grote tent, maar dan een hele grote tent. De grootste tent kan meer dan 10.000 man kwijt. In totaal staan er 14 grote tenten en 21 kleinere tenten. Het is zo groot dat je eigenlijk een plek moet reserveren in zo’n tent.

Lederhosen
Iedereen kent de plaatjes wel. Mannen in Lederhosen, zeer rondborstige vrouwen in Dirndl die rondlopen met grote bierpullen. En groot zijn ze. Er gaat een volledige liter in. Dan kijk je wel anders naar je serveerster als die met tien van die pullen aan komt zetten. Als je in de weg staat kan je een rotschop krijgen. En terecht, met tien liter bier in je handen moet iedereen maar opzij. Goedkoop is het trouwens niet, verwacht ongeveer € 9,- voor een pul bier. Die noemen ze daar Mass.

Voor die prijs mag je dan ook wel wat verwachten. Helaas gaat het Oktoberfest daar mank. Oke, wellicht is dat iets te scherp. Kwalitatief zit het wel goed met het bier. Het is de regel dat er alleen brouwerijen uit München mogen meedoen. Wil je dan 7 miljoen liter wegzetten dan moet je nogal wat produceren. Kleine brouwerijen vallen dus al snel af. Alleen de grote jongens spelen hier mee. En zoals met vrijwel elk groot Duits bier is het qua kwaliteit tiptop in orde. Degelijk maar absoluut niet spannend.

Knalfeest
Goed, er is kwantiteit en kwaliteit. Maar is er ook diversiteit? Daar zijn we ook snel uit, dat antwoord is nee. Op het Oktoberfest drinkt iedereen Märzen (ook wel Oktoberfestbier genoemd). Een laaggistend, donkerblond bier van net iets meer dan 5%. Lekker moutig met lekker veel hop. Ze gebruiken vaak de klassieke hopsoorten zoals Tettnang en Hallertau. Vroeger brouwden ze het bier in maart en gingen de vaten daarna de kelders of grotten in. Daar bleven ze lekker koel. Gedurende de zomer dronk iedereen die krengen leeg. Wat er in september nog over was moest op. En hoe beter dan met een knalfeest. Voila: Oktoberfest.

Goed, groot is het wel. Sterker nog, het is enorm. En ja ze hebben er goed bier, wel allemaal hetzelfde maar toch goed bier. Dus als je van diepe decolletés en/of van mannen in korte broeken houdt, moet je zeker naar het Oktoberfest. Wil je vernieuwend, leuk, in betrekkelijke rust, verschillende bieren proeven? Sla dan het Oktoberfest maar over. Massen lenen zich niet voor subtiele proeverijen.

Maar ja, misschien moet je er toch gewoon maar naar toe. Soms moet je gewoon plat en ranzig. Proost.

Tijd om het eens over Mikkeller te gaan hebben. Mikkeler is namelijk een van de coolste brouwerijen ter wereld. Dat komt omdat ze in één jaar meer verschillende bieren uitbrengen dan veel andere brouwerijen in een eeuw. In 2010 bleef de teller pas steken op 76 verschillende nieuwe bieren.

Het leukste is dat de meeste van die bieren ook nog eens heel goed te drinken zijn. Dit Deense bier lijkt niet op Carslberg of Tuborg. Mikkeller brouwt bieren die op dit moment erg goed in de markt liggen. Dus veel Engelse bierstijlen en heel veel nadruk op trendy hopsrassen.

Nou brouwt Mikkel Borg Bjergsø, de brouwer van Mikkeller, maar in zijn eentje. Dus is het moeilijk om 76 verschillende bieren bij elkaar te brouwen in een jaar. Gelukkig maakt hij het zichzelf makkelijk. Hij brouwt vaak samen met anderen, zoals met brouwerij De Molen in Bodegraven. En hij brouwt heel veel dezelfde bieren waar hij dan een andere hop in doet.

Een voorbeeld van deze bieren die hetzelfde zijn behalve de hop, is een serie single hop IPAs. Vandaag drinken we de Centennial en de Simco. Centennial is een bittere hop met een sterk citrus aroma. Erg geschikt dus voor IPAs. En Simcoe is wat minder bitter en heeft een wat meer hout-achtig aroma.

En de vraag is natuurlijk: hoe smaken deze IPAs? En welke van de twee is beter?

Inschenken

Als je een van deze Mikkellers inschenkt, dan klopt het al. De kleur is donkergeel, tegen het oranje aan. Bovenop zit een mooie, dikke en witte schuimkraag. Die is ook nog eens lekker vlokkerig. Dat is echt wat je wil op je IPA. En dat schuim verdwijnt ook niet. Tot aan de laatste slok ligt er een soort crème-laagje op je bier. Dat ziet er goed uit. Het crème-laagje van de Simcoe is trouwens wel iets minder dan die van de Centennial.

Drinken

De Simcoe is op zich best lekker. Wat zoetig maar dat wordt mooi gecompenseerd door de hop. Die heeft een niet zo heel uitgesproken karakter hoewel je de houttonen wel goed herkent. De Simcoe is mooi in balans maar niet zo bijzonder.

Nee, dan de Centennial. Deze hop is echt gemaakt voor dit bier. Wat een balans! Sommige nieuwe bieren zijn bijna een uithangbord voor een bepaalde soort hop maar dit bier niet. De Centennial is behoorlijk aanwezig maar in dit moutige, sterke bier kan dat prima.

Genieten

Ik kan bijna niet geloven dat de hop zoveel verschil uitmaakt. De single hop IPA Simcoe is echt een middelmatig bier. En van de Centennial val ik bijna van mijn stoel. Ik kan er wel aan blijven ruiken. De rijkelijk aanwezige alcohol geeft de citrus-achtige hop vleugels en de geur danst je neus in. Heerlijk en verslavend zoals alleen citrushop dat kan zijn.

Dat dit een zwaar bier is merk je ook aan de moutigheid. Alleen niet meteen. Beide bieren zijn zo mooi in balans dat je even moeten zoeken. Maar verborgen onder de hop proef je toch echt een zware moutige smaak. Maar de Centennial is de hop die het beste past. Die heeft ook een fantastische nasmaak waarin je de sterke bitterheid pas echt ervaart. Zoals het hoort! Echt, je krijgt er geen genoeg van.

Bestetotnutoe?

De Simcoe is niet echt slecht maar ook niet bijzonder. En dat is de Mikkeller single hop Centennial IPA dus wel. Sterker, ik geloof niet dat ik ooit zo’n goeie IPA heb gedronken. Nooit vond ik hop zo lekker en toch niet opdringerig. Zelden proef je een bijna perfecte balans. Echt, zo moet een IPA zijn.

Hoewel…

Een IPA is een bierstijl die in Engeland is uitgevonden. Die giet je in de pub per pint naar binnen. En dat lukt je niet met deze Mikkeller. Want die is met 6,9% veel te zwaar. Daarom zijn de originele, Engelse IPAs veel minder zwaar. Hooguit 5 tot 5,5%. Genoeg om er een paar te drinken zonder gelijk te solliciteren naar een kater.

Waarom zit er zoveel alcohol in? Om de hop aan te kunnen? Om die balans te maken? De moutige smaak van dit bier vormt de ideale bodem voor lekker veel Centennial hop zonder dat die overheersend wordt. Maar dat vinden we jammer want al die mout maakt dit bier erg zwaar. Te zwaar voor de perfecte IPA.

De sterren

De Simcoe is een lekkere, moutige en zware IPA. Met een wat middelmatige hop die de citrussmaak mist die je graag proeft in een IPA. En ook niet echt bitter is. Drie magere sterren dus.

De Centennial is subliem. Een prachtige citrus-hopsmaak die zorgt voor een perfecte balans. Maar net als de Simcoe is hij te zwaar voor de perfecte IPA. Hoewel we deze poging met veel plezier drinken. Vier en een halve ster.

Hayo: Een Vorst van de 7e Hemel. Lekker bier uit Nederland. En daar zijn we trots op. Wel erg kruidig.

Arnoud: OK, ik geef het toe. Een Raging Bitch. Is er iemand die dit geen lekker bier vindt?

Hayo: Hopla ook van de 7e Hemel. Ja, als je toch voor het schap staat. De naam dekt de lading volkomen. Lekker en enorm hoppig bier. Drinkt prima weg.

Arnoud: Fuller’s past masters Strong Ale. Een ale met 7,5% alcohol. Ja, smaakt dus als een ale maar dan sterker. Niet echt mijn ding.

Hayo: Humming Ale van Anchor Brewery. Als we een zomer hadden gehad dan was dit het bier wat ik dan gedronken zou hebben. Maar ja, we hadden geen zomer en dus heb ik het ook bijna niet gedronken. Jammer want het is heerlijk.

Arnoud: Een Chateau Neubourg van Gulpener bij het barbecuen. Ja, dat gaat dus echt heel goed. De hop in dat bier kan echt alles aan.

Tsjechen zijn de uitvinders van pils. En Pilsner Urquell is de brouwerij waar het allemaal begon. En daar zijn ze trots op, heel erg trots zelfs. En dat mag ook wel, pils is nogal een succesverhaal. Meest verkochte en meest bekende bierstijl ter wereld. Elk land heeft wel een eigen merk pils. Er gaan jaarlijks vele miljoenen hectoliters door vele miljoenen dorstige kelen.

Tijd voor de ranzige waarheid achter pils. Want zoals bij elk succesverhaal heeft pils ook zijn donkere kant. Pils is namelijk begonnen met keiharde bedrijfsfraude. En dan niet het niveau van de meegenomen pennen en die privé kopietjes als iedereen weg is. Nee echte serieuze fraude.

Pils wordt gebrouwen met lager gist. En die gist hadden ze alleen in Duitsland. En daar hadden ze er nogal wat succes mee. En dan geef je de geheimen niet gauw prijs. De gist werd dus nogal goed bewaakt. Maar er is altijd wel iemand die het risico durft te nemen. Zo was er in Beieren een monnik die er wel geld in zag en het aandurfde.

Deze monnik heeft een voorraadje lagergist mee weten te smokkelen in zijn wandelstok. Het doet toch een beetje denken aan een drugs smokkelaar met  een paar kilo coke om zijn middel getaped. Veel kloosters in West Europa brouwden hun eigen bier. Monniken doen graag alles zelf en ze alles om bier te brouwen in huis. Dus deze monnik wandelde het klooster uit met de toekomst van het bier in zijn wandelstok. En hij wandelde zo Tsjechië binnen, en daar werd hij met open armen ontvangen.

Europa was in 1840 nogal in de ban van blonde bieren. Nieuwe technieken zorgden ervoor dat met blonde mout genoeg smaak en alcohol verkregen kon worden. Overal werd er flink mee geëxperimenteerd. In Tsjechie hebben ze erg zacht water en heel veel Saaz hop. Die ingredienten werden daar dan ook veelvuldig gebruikt. Gooi daar de lager gist bij en je hebt een absolute klassieker. Licht, helder, flinke schuimkraag en lekker doordrinkbaar. Pilsner Urquell was de eerste die met deze combinatie aan de slag ging. In 1842 rolde hun Pilsner van de band. Volgens Pilsner Urquell is het recept in al die tijd nooit veranderd.

Maar genoeg verhaal, hoe smaakt Urquell? Hij schenkt in ieder geval schitterend in. Grote witte schuimkraag, schitterende lichtgouden kleur, het koolzuur parelt flink omhoog. Bij het inschenken geurt de hop al om je heen. Je ruikt hooi, gras en hoppige bitterheid. Ze gebruiken Saaz hop en dat ruik je.

De bubbels borrelen flink je neus in als je de eerste grote slok neemt. De koolzuur is flink en prikt op je tong. Als dat een beetje wegtrekt proef je de mout. Het is broodachtig en een beetje zurig. Bijna als zuurdesembrood. En dan kickt de hop in. Saaz is erg bloemig en grassig en dat proef je goed in de Pilsner Urquell. Er zit ook wat citroenachtigs in en dat combineert uitstekend met de zurige ondertoon van de mout. Hij eindigt lekker droog, trekt je mond samen. De hop blijft heerlijk lang hangen. Je kan nog uren toe met een Pilsner Urquell als je hem op hebt.

Kortom, een klassiek bier met een geweldige smaak. Geen gezeur dus, gewoon het maximum aan sterren: Vijf. Er kan niks beter aan dit bier. Wat ons betreft houden ze het recept nog jaren en jaren hetzelfde.

Chinees eten en pils is natuurlijk een ultieme combinatie. De hop pakt het pittige van die lik sambal aan. En het koolzuur weet wel raad met die vettige ellende van je favoriete afhaalchinees.  Maar soms heb je gewoon geen zin in chinees. Nummer 46 heb je eigenlijk te vaak genomen.

Tijd voor iets anders. Tijd voor vis. Pils en vis gaan uitstekend samen. Neem wel een beetje stevige vis. Ga niet voor je meest delicate witvis want die trekt het niet. Nee, een mooie zalm of goeie forel is uitstekend. Op naar je visboer of gooi zelf een hengeltje uit. Het enige echt belangrijke is dat het vers is. Anders kan je er elk bier tegenaan gooien, lekker zal het nooit worden.

De bitterheid van pils is namelijk een korte en pittige kick. De bitterheid vloeit snel uit. De bloemigheid van de hop neemt het daarna over. En die smaak houdt enorm van vis. De zoetigheid van een goeie pils neemt de droge vis onder handen. En die koolzuur waar we zo van houden pakt de vettigheid van de vis flink aan. Wij zien geen enkele reden om ooit nog iets anders te drinken bij vis. Door pils proef je nog echt wat van de vis. Neem wel een goede pilsner, liefst een droge Duitse. Een Jever of Bitburger zijn prima vispilsen.

Wat trouwens echt lekker schijnt te zijn met pils is kaviaar. Tsja, we zien het nog niet echt voor ons. Een vrijdagavond met je maten, een kratje pils en een blikje kaviaar? Kaviaar is nou niet echt wat je tevoorschijn trekt bij een voetbalwedstrijd.
We halen wel een bak kibbeling, dat is ook vis en gaat ook heel goed met bier.

Zo, weer terug van vakantie? Het mooie van vakantie is wat mij betreft dat je dingen die je normaal vindt, in een ander licht ziet. Zo vinden wij het normaal dat je geen bier kan kopen bij een benzinetankstation. Want anders ga je maar bier drinken voor het autorijden en dat is natuurlijk niet goed.

In Duitsland denken ze daar heel anders over. Daar mag je ook niet drinken als je nog moet rijden maar je kunt we wel gewoon bier kopen bij de benzinepomp. Of dat slim is weet ik niet maar handig is het wel. Als je tenminste jezelf een beetje in de hand hebt, als bierliefhebber.

Echte parels
En wat kom je dan tegen, langs de Autobahn? Veel saai Duits pils natuurlijk maar ook wel leuke dingen. Zoals Alt en Dunkels. En soms echte pareltjes. Zoals Faxe. Deens bier in een literblik. Ja echt. Een liter bier langs de snelweg. Fantastisch. Geen wonder dat het zo goed gaat met Duitsland.

Faxe ziet er ook heel cool uit, met die Viking op dat grote blik. En het is dus nog Deens ook. Denemarken kennen we natuurlijk van Mikkeler, de brouwerij die cooler dan cool is. Hoe zal hun Autobahn-landgenoot dan zijn? Welke indruk maakte dit literblik op me? Ik twijfelde tussen gewoon een eerste klas kwaliteitsbier (mooi blik) en waardeloos 13 in een dozijnbier (een liter!).

Kwart liter jenever
Er waren trouwens twee varianten. Omdat we in Duitsland waren natuurlijk een pils en ook een zwaar bier met 10% alcohol. En ook dat zat in een literblik. Een liter bier van 10%! Dat zijn drie Grolsch Kanonnen. Of een kwart liter jenever. Zou het toch gewoon lekker zijn? Er is maar één manier om daar achter te komen.

Het pils was niet eens zo vies. In het begin. Een erg goede hopsmaak verraste me en even leek het gewoon goed bier. Maar het duurde een paar slokken om te proeven dat die hop het enige goede was aan dit bier. De rest smaakte naar goedkoop bier. Niet echt smerig maar gewoon goedkoop. Toch hield ik vol! Een liter lang dronk ik manmoedig door, met alleen die hopsmaak om te waarderen.

Vieze zwerversbieren
Toe was het tijd voor de zware jongen. Extra strong beer, heet dat in goed Deens. Duidelijkheid in naamgeving, daar houden we van. En helaas, de naam was ook het enige goede aan dit bier. Deze Flaxe smaakt net zo slecht als al die andere vieze zware zwerversbieren. Chemisch, nep, zoetig. Moet ook wel aangezien ze er glucosesiroop aan hebben toegevoegd. Dat is ingrediënten-taal voor industriële suiker.

Ook de liter Extra strong beer heb ik opgedronken. De enorme alcoholwalm trotserend. Daarna was ik wel toe aan een glaasje water. Ik kon nog net helder genoeg denken om de vraag te beantwoorden: voor wie maken ze dit bier? Voor alcoholisten natuurlijk! Een liter superzwaar bier, dat is de droom van iedereen die geen bier drinkt om ervan te genieten maar om er dronken van te worden.

Rij je door Duitsland heen en moet je tanken? Bij het tankstation hebben ze vast wel een biertje staan dat je nog niet kent. Maar ga op je gevoel af. Grote blikken, lage prijzen en een hoog alcoholpercentage betekenen meestal: laat me staan en rij door.

We are true and critical beer drinkers, we don’t care about marketing. We see right through the tricks and scams. All we care for is the real beer and the real brewer. We want our beer to be pure and true.

But sometimes pure and true beer could use some marketing magic. One of those beers is  ‘Cavebeer’ (‘Grottenbier’). Not really an inviting name. . You wouldn’t call a beer: ‘Mudbeer’, ‘Stonebeer’ or ‘Shitbeer’ would you? Luckily this beer is from bilingual Belgium. Bière des Grottes just doesn’t sound as bad.

Belgian masterbrewer
But who are we to judge? This beer was brewed by Pierre Celis, the Belgian masterbrewer who reinvented Belgian wheat beer. If this legendary man, who unfortunately passed away last April, decides that this beer should lager in the marl caves of mount St. Peter, then we’ve got no choice but to respect that. So Cavebeer it is.

Of course Pierre had good reasons for laying down his beer in a cave. In the marl caves the temperature is always 12 degrees Celsius (54° Fahrenheit) with a 95% humidity. These never changing circumstances are vital for the development of the taste of the beer. So Pierre brews this beer and lets it perfect itself in damp dark caves.

Pleasing lightbrown
So how did this Cavebeer actually taste? Well, it’s brown and it’s got 6,5% of alcohol. The foam head keeps up nicely. The beer is a pleasing lightbrown. After a few sips the sweetness comes through. It’s almost a Belgian Dubbel ale but not as sweet. Actually this beer is easy to drink rather mindlessly but that wouldn’t do it justice.

Because there’s a deeper layer in Cavebeer. Really tasting it, you’ll notice a rather beautiful and complex beer. The alcoholic scent is extremely pleasing. And it’s in the aftertaste that this beer really shows it all. Suddenly all the flavors that you like in a good brown ale are there, such as toffees and raisins.

Very well balanced
Only if you take  the time to give this beer a proper chance, you’ll appreciate all the different flavors. They all fit and are very well balanced. These are the flavors that belong in a brown ale. That’s the way one recognizes the hand of the master brewer in this beer. A job well done!

So what makes this beer tasting so subtle and balanced? Is it really the full control over the circumstances in which in lagers? So it takes a never changing temperature and humidity to make a beer like this? Well, we happily let ourselves being carried away in believing this.

Classic Belgian ale
Cavebeer was First made in the nineties. And in a certain way, the taste tells you that. Today beers taste much more outspoken than this classic Belgian ale. And in a way that’s just too bad. But being honest, I wouldn’t order this beer in a pub very often. Because at First it’s just a not very outspoken Dubbel. It really needs time and attention to be appreciated.

And Pierre Celis? I don’t think he couldn’t care less about the name of this beer. He was happy experimenting with lagering in that mountain. That’s what a true brewing-nerd likes. And he made a beautiful beer doing that. But I do wonder whether Cavebeer will survive this changing beer market. Because being in the pub, I would order a more outspoken ale. That means we rate it with three stars.

Pils is lekker
Sorry. Zo, dat is eruit. En gemeend ook nog. We hebben ons er inderdaad schuldig aan gemaakt. Ten minste ten dele. Pils is namelijk ontzettend lekker bier. Aan de ene kant zetten we ons aan alle kanten in om pils te promoten. In onze serie “Pils om mee weg te komen” hebben we open en eerlijk naar verschillende pilsen gekeken. Echt lekker pils is vol van smaak, heeft een goede moutsmaak. De bitterheid mag niet overheersen maar moet precies in balans zijn. Een mooie bloemige en grasachtige hopsmaak maakt het af. Oh ja, en een flinke schuimkraag. Het oog wil ook wat. En geef toe, een flinke hap in een mooie hoppige pilskraag is een van de beste dingen die er is.

Maar niet alle pils is lekker
Aan de andere kant hebben te denigrerend over deze bierstijl gedaan. Ook wij hebben alle pilsen over een kam geschoren. En dat is natuurlijk niet eerlijk. Zoals elke bierstijl zijn er goede en slechte voorbeelden. Alleen lijkt het bij pils veel te veel door te slaan naar de negatieve kant.

Eenheidsworst
Want laten we eerlijk zijn, pils is zo vaak door de eenheidsworstmolen gegaan dat het merendeel niet van elkaar te onderscheiden is. Iedereen roept om het hardst dat hij of zijn een favoriet pils heeft, bij een blinde test valt driekwart door de mand. In Nederland smaakt alle pils naar Amstel.

De Wereld
Buiten Nederland is het niet veel beter. De pilsplas in Amerika is voor 99% gevuld met een scala aan light bieren. Als het ook maar neigt naar smaak komt het de markt al niet eens meer op. Japan heeft iets geweldigs uitgevonden. Dry beer, bier zonder nasmaak. Grote hit onder de massa Japanners. Het talent van de Belgen ligt zeer zeker niet bij pils. Waar ze het een na het andere lekkere bovengistend bier brouwen gaan ze met pils keer op keer de mist in.

Tsjechië
In deze woestenij was echter altijd ééen lichtpuntje: Tsjechisch bier. Altijd van uitstekende kwaliteit en altijd met een mooie volle pilssmaak. Maar ja, wat wil als je het hebt uitgevonden. Daar zouden wij ook trots op zijn. Maar ook zij buigen voor de commercie. Kennelijk wil de gemiddelde bierdrinker een mooi helder pils. En ze willen graag exporteren. Dus het bier gaat door een filter en door de pasteuriseringsmachine. Bij de Budvar brouwerij kun je gelukkig nog wel ongefilterd en ongepasteuriseerd pils drinken. Geloof ons, dat pils alleen is de trip al waard.

Maar…..
Maar waren de Tsjechen vroeger het dappere dorpje dat standhield, dat is gelukkig aan het veranderen. Steeds meer brouwerijen durven het aan om pils te brouwen. En voor ons met veel succes. De 77lager van Brewdog is aan absolute klassieker, de Sam Adams uit Boston kan je blind kopen. En ja, Nederland heeft ook een paar pareltjes. Onze liefde voor Brand UP hebben we nooit onder stoelen of banken gestoken. We zijn niet gek van het flesje, maar een Château Neubourg zullen we nooit afslaan. Pils zit in de lift en deze lift gaat omhoog. Dat is de enige richting waar pils heen moet.

Dus bierdrinkers van de Wereld: drink beter Pils!!!

Hayo: Mooi & Meedogenloos van Brouwerij De Molen. Zware Imperial Stout. En inderdaad Mooi & Meedogenloos. Fijn als de naam al aangeeft hoe het bier smaakt. Als Bavaria hun Rose 0,0 nou eens Vies & Zoet zou noemen……

Arnoud: Tip voor iedereen die net terug is van vakantie: doe als ik en drink een Duvel. OK, het weer is slecht, je moet weer werken en je zit weer een jaar in de sleur, maar je hebt wel altijd een Duvel bij de hand.

Hayo: Omer Traditional Blond heeft zoals elk bier een prijs gewonnen. Volgens mij was dit ook een van de favoriete bieren van de Belgische kabouter en de te goed Frans sprekende ex-MTV vj. Ik vond het wel aardig, maar ook niet meer dan dat. Als je een zwaar blond bier maakt, concurreer je altijd met Duvel. En eigenlijk verlies je dan bij voorbaat.

Arnoud: Bij café Jan Primus in Utrecht hadden ze een Real Ale van de tap: Fullers London Pride ESB. Zo ontzettend lekker. En jammer dat Real Ale zo weinig op tap te krijgen is in Nederland.

 Hayo: Achterin de kast nog een La Trappe tripel gevonden. Die kan altijd wel vooral als je niks anders voor handen hebt.

Arnoud: Raging Bitch van de tap. Al een tijd niet meer gedronken maar hij blijft zo lekker scherp. Zo bitter dat het bijna pijn doet. Daarom is dit bier zo goed.