bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Last Monday and Tuesday we were all set; the beer-phone lines were open. As an advanced level beer consumer, you’ll know what we’re talking about; this is when you phone the Westvleteren Abbey to order three crates of trappist beer. After that, you drive 300 kilometers to the hinterland of Flanders to pick it up. A lot of work but more than worth it.

But there were problems on the beer-phone lines. It was so hard to get through that we even felt encouraged when we got the engaged tone. And this wasn’t the first time we had tried for days to get through. Actually, we’ve been trying since March. In spite of supportive messages from people who did manage, we couldn’t.

However, we’re not just beer drinkers – we’re beer drinkers with a mission. We won’t settle for less than the best -  and the best is Westvleteren 12. So, we called in the troops for an offensive on the fortress known as the Saint Sixtus Abbey. Troops from India – our very own Gurkhas – hundreds of men sent into the fray to get to that divine beer. Men named Apu, men called Skrikesh, men known as Sahjida; and they all work for the call centre we hired.

Yes, you read it right. ‘Bestetotnutoe’  hired in a complete Indian call centre to place that call to the Abbey. Hundreds of Indians with our order and car registration number on their computer screens trying to get through to the Saint Sixtus Abbey on the intercontinental communications highway. And there we were – relaxing at home, beer in hand, waiting for our phone troops’ triumph.

Finally, we got their call. They had been defeated. They hadn’t managed to get through. ‘We are very sorry sir’. Hordes of ever positive Indians had stormed the province of West Flanders and DID NOT GET THROUGH. They only managed to get a busy signal a few times – just like we did. Unbelievable! God punishes and He’s punishing us.

Contest:  And now? Those were the three most expensive crates of beer we never bought. And we still don’t have anything. And we can’t give anything away to those who took part in the competition. The contest is over and there weren’t any winners. That’s why we’re still thinking about something to give to everyone who took part…

Defeated by monks in a West Flanders meadow. Their marketing was 2.0 – as we already knew – and it looks like they’ve also protected their front office well. We know when we’ve lost. Congratulations sirs!

Licking our wounds, we cycled over to the beer shop and paid €12.50 for a single bottle of Westvleteren 12. Adding insult to injury?! Cheers!

This weekend we attended the First European Beerbloggers Conference in London. A conference especially for people who like to voice their opinion on beer on the internet. That would be us of course. And with us the top of the beerblogging bill.

So how was it? It wat absolutely great. We were treated like gods of the beerblogosphere. Free beer everywhere. You could drink it, take it or even brush your teeth with it, anything that tickled your fancy. And then there were the workshops, no expense was to much.

Brouwers buitelden over elkaar heen om het ons naar de zin te maken. Niks was onmogelijk.

Brewers were fighting to catch our attention. Nothing was impossible.

“Oh, you would like another beer? But of course sir”
“No really, please take this free goodie bag with you”
“I insist that you don’t leave this brewery without a jerrycan ful of six year old real ale. Oh one question? How big do you want the jerry can?”
“The next bar is to far to walk, there are complementary taxis waiting for you”
“Food? Oh there it comes now sir”
“Unfiltered Budvar? We have flown in with a barrel from Plzen”

We reden naar huis met een klotsende, afgeladen redactiewagen.  Er kon werkelijk niks meer bij.

The bestetotnutoe company car was filled to the brim with goodies, beer and two very happy beerbloggers. Nothing, but then we mean absolutely nothing else would fit into the car.

On the boat back we were talking about the absolutely brilliant weekend. Three days of beer extravaganza, and almost all of it paid for by large English and international breweries. Absolutely amazing. But why? Are we that important? Is it a brewery PR stunt? Do these breweries really care that much about the common beerdrinker?

Influence

Hey we’re no idiots.  Any third rate marketeer knows that the best way to influence people is by influencing the influencers. Breweries know this and that’s why they were there with the money, the beer, the food and the goodies. But hey, we are Dutch. We take the free stuff and run. We don’t let that influence us.

But almost all other bloggers there were British. And in England beerblogging is serious business. The whole beerculture is serious business. The regular guy or girl in the street takes its beer more serious than their Dutch counterpart does.

And English Beerbloggers are überserious about their beer. In the Netherlands the number of beerblogs are down to an absolute minimum. In England there are probably dozens, maybe even hundreds of blogs. Some of them have some serious power and influence. A few even make a few quid writing about beer.

Objective/subjective

Right, let’s get to the point. Beer is much more important in Britain than it is in the Netherlands. But the bloggers are not employed by the breweries. They are clever people who can write whatever they want. These people are serious bloggers who will tell the public what to drink and what not to drink.

Well actually…… no. Apperantly they are influenced by breweries, big and small. A lot of bloggers get free beer sent to them by the beer barons .  They hope to get a good review so the beer drinkers will buy their beer. Nothing wrong with that, other than the fact that many bloggers will only give their opinion if they like the beer. If they don’t like the beer they will nog give a poor review, they give no review at all. They  just keep their mouths shut.

Let’s be clear about one thing! Bloggers do not keep their mouths shut. You are a blogger, let the world know what you think, what you feel, the good, bad and ugly. Do you like it? Shout it out. You don’t like it? Shout just as hard.

If you’re afraid of losing the free beer then go work for a brewery. Your opinion is only relevant if you stay critical.

Heb je wel eens van Molson Coors gehoord? Het is een Canadese brouwer die vooral in Noord-Amerika actief is. Ze zijn gefuseerd met SABMiller, een andere grootmacht en bij ons vooral bekend als de eigenaar van Grolsch. Dit conglomeraat heet MillerCoors en moet de strijd aangaan met Inbev-Anheuser Bush, die andere fusiegigant. Twee enorme bedrijven die elkaar concurreren op de krimpende biermarkt.

Deze bedrijven zwemmen in de biermerken. Elke doelgroep, elke markt en elk biertype zit in hun portfolio. Zo missen ze niks van de biermarkt. Hoewel, er is een groep die ze niet kunnen bereiken. Jij en ik. Bierliefhebbers die niet warm of koud worden van bierreclames op televisie. Mensen die gaan voor het echte werk. Die bier drinken van brouwerijen waar zes mensen werken. Bier uit keukens, garages en schuren. Echt bier. ‘Craft beer’, zoals ze in Amerika zeggen.

Twee euro
Wij betalen twee euro voor een flesje echt lekker bier. Een flesje Grolsch kost 50 cent. Lekker puh en doe de groeten aan je aandeelhouders. En aan je smaakpanels. Wij drinken bier van de Texelse brouwerij, van Brewdog, van Sigtuna Brygghus en van Six Pints.

Om maar even met die laatste te beginnen: dat is een leuk, nieuw brouwerijtje uit Toronto, Canada. Ze hebben wilde plannen om spannende bieren te gaan brouwen. Bieren die tot nu toe nauwelijks in Canada te krijgen zijn, omdat je alleen bier van de grote bedrijven kunt kopen. Maar nu is er een aantal kleine brouwerijen die daar verandering in wil brengen en Six Pints is daar de nieuwste van.

Geen spannende jongensdroom
Mooi verhaal, denk je? Er is een addertje onder het gras: Six Pints is opgericht door Molson Coors. Dezelfde corporate merkenstofzuiger die dus al de halve bierwereld bij elkaar brouwt, begint zijn eigen ‘craft’ biermerk. Niks geen spannende jongensdroom die werkelijkheid wordt. Gewoon lachende aandeelhouders die zich verkneukelen over de winstmarges die op de twee euro flesjes zitten.

En het is niet alleen Six Pints. Ze hebben al eerder Creemore Springs Brewing Company en de Granville Island Brewing Company overgenomen. Maar nu de kleine brouwerijtjes blijkbaar op zijn, beginnen ze gewoon zelf een nieuwe kleine brouwerij. Tsja, initiatief nemen kunnen ze dus wel.

Het ergste is nog dat het ook helemaal geen farce is. Het is gewoon echt een kleine brouwerij. Ze willen ook leuke bieren brouwen. Authenticiteit en een levendige biercultuur staan voorop. Precies wat je wil, als bierdrinker. Grappige namen, leuke etiketjes, interessante bieren, dat soort dingen.

Genaaid
Ik weet eigenlijk niet precies wat ik hiervan moet vinden. Objectief gezien zijn meer leuke kleine brouwerijen natuurlijk altijd leuk. Maar ik voel me toch ook een beetje genaaid. Stel nou dat je erachter komt dat Brouwerij De Molen in Bodegraven opgericht was door het zo nabijgelegen Heineken. Dat al die taalfouten op hun etiketten gewoon een bewuste strategie was. Dan drink je dat bier toch iets anders.

Er is trouwens nog iets grappigs met Molson Coors. Het is de hoofdsponsor van de bierbloggersconferentie waar we zijn geweest. En dat deden ze heel goed. Ze waren gastvrij en serieus. Ze begrepen heel goed dat bloggers een toegevoegde waarde kunnen hebben voor hun marketing, zelfs al hebben ze geen invloed op de inhoud van onze blogs. Het verhogen van de kwaliteit van blogs is zeker van belang voor een brouwerij en dat beseffen ze daar goed. Net zoals Molson Coors goed begrijpt dat de meeste winst te halen valt in kleine, authentieke brouwerijen. In die zin spelen ze dus heel erg goed in op veranderende omstandigheden.

Weet je wat ik denk? Dat dit soort dingen aantoont dat de ‘craft’ biermarkt volwassen aan het worden is. Vooral in de Angelsaksische wereld. Simpele waarheden als ‘klein is goed’ en ‘groot is slecht’ bestaan niet. De enige groei in de biermarkt zit in dit segment en dat is natuurlijk toe te juichen. En blijkbaar is dit deel van de markt nu groot genoeg om in te investeren en ook dat is goed nieuws.

Jammer bierliefhebbers. Ons soort bier wordt nu serieus genomen. De dagen van onschuld liggen achter ons

Wat dronken we deze week? Gedurende week niet zo veel. En in het weekend? Bijna te veel om op te noemen. Maar we gaan een poging wagen.

Spitfire van Shepherd Neame: mooie Engelse ale om mee te beginnen. Niet zo zwaar, lekker bloemige hop. Nog een leuk weetje: Spitfire Ale mag alleen gebrouwen worden in Kent. Ze heeft een geografische gebiedsbescherming, net als Champagne.

Hopping Hare van Hall and Woodhouse: Ook weer zo’n mooie ale. Hoppig, niet zo veel body. Tikkie aan de lichte kant. Jammer, iets meer om op te kauwen was beter geweest.

Worthington White Shield: Een topper vroeg in de wedstrijd. Mooie, nette smaak. Beetje droog maar met genoeg smaak in het begin. Eindigt met een mooie bitterheid en een heerlijke hopsmaak

Carling: Absoluut nietszeggend pils. Als iemand hier ook maar iets van een smaak aan kan ontdekken, dan horen we het graag.

Carling met Ethylacetaat: Ah! Carling mét smaak. Helaas was het tijdens de speciale proefsessie. Specifieke slechte smaken werden aan bier toegevoegd om beter te leren proeven. Ethylacetaat smaakt helaas naar verf en nailpolishremover.

Carling met Diacetyl: Bier met botersmaak. Geloof ons, dat wil je niet.

Carling met isovaleriaanzuur: Bier met kaas, ja lekker. Bier dat smaakt naar kaas, nee dank je.

Carling met kattenzeik: Geen echte kattenzeik natuurlijk, maar zo smaakt het wel. Wil je weten hoe dit smaakt? Neem twee verschillende bieren in een doorzichtige fles en zet ze in de zon. Proef ze dan allebei. Je proeft een specifieke smaak in beide bieren. Dat bedoelen we.

Papieren Carling: Raar, maar waar. Bier dat smaakt naar karton.

Carling met Phenolen: Hey, kruidnagels! Stukje VOC-mentaliteit in je bier. Niet erg lekker.

Monsieur Rock van Sharp: Lager, maar dan als ale. Dus laaggistend, maar dan hoog. Een pils, maar dan eigenlijk niet. Een bier met een schizofrenie. Smaakt helaas nergens naar.

Chalky’s bite van Sharp: Van kok Rick Stein, gemaakt voor zijn dooie hond. Lekker, beetje venkelachtig. Fris en fruitig. Prima bij het eten.

Swingtop lager van Grolsch: Laat je niet misleiden door de sjieke naam, het is gewoon een beugeltje. Voor ons gesneden koek, voor Engelsen top of the bill.

Worthington Red Shield: Het kleine broertje van de White Shield. Wat lichter dan de witte. Iets beter doordrinkbaar.

Brew 20: Gorse ale: Bier brouwen met een totaal onbekende bes en dan laten destilleren. Klinkt raar maar wel lekker. Soort bittere likeur.

Blue Moon white ale: Amerikaans witbier. Blijf hiervan weg, kom er niet bij in de buurt, ren gillend weg. Het is smerig moutig en een soort kotssmaak.

Turbo Yeast Utter Abhorrence from Beyond the Ninth Level of Hades III: Je bedenkt de meest idiote naam die je kunt bedenken. Daarna neem je je rare bittere bierlikeur en die leng je aan met bier. Voila, bier met een te lange naam en een alcoholpercentage van 23%

Pilsner Urquel ongefilterd en ongepasteuriseerd: Oh man, wat is dit lekker. Een normale Pilsner Urquel is al prima weg te werken, maar dit? Uitermate zachte moutheid, je proeft het zachte water vervolgens glijdt-ie schitterend over in een hoppige nasmaak. Alles glijdt bij dit bier, nergens hapert er iets. Topbier.

River cottage Stinger van Badger: Gebrouwen met brandnetel. En dat proef je. Helaas proef je verder helemaal niks.

Waggle Dance van Wells and Young: Honingbier. Helaas moet je heel goed je best doen om de honing te proeven.

Budvar Dark van Budvar Budweiser: Een zwart pils. Geweldig. Pils waarbij je gebrande mout proeft. Zit een beetje tussen pils en een lichte stout in. We dronken het met een toast met gerookte eend. Geweldige combi.

Abbaye de St Martin: Een donkere tripel uit Wallonië. Veel te dun om ergens naar te smaken. Alleen de hop blijft over.

Two Penny Porter van Bad Attitude Brewery: Een Italiaan die in Zwitserland brouwt. Dan kan nooit goed zijn, toch? Fout! Dit is een juweeltje. Schitterende porter, mooie donkere smaak, smaak van donker geroosterd brood die overgaat in een mooie lichte hoppigheid. Schitterend. Een van de beste bieren van het weekend.

Windsor & Eton Black IPA: Zwart bier dat smaakt naar citroenen. Erg raar. Weet niet of ik er aan kan wennen.

SA Gold van Brains: Geschonken door twee lekkere wijven, dat zijn altijd pluspunten. Bij die pluspunten hield het ook op. Lees het stuk over kattenpis nog een keer, dan weet je het.

Adnams Broadside: Gebrouwen om de slag bij Soleby te herdenken. Tegen de Nederlanders. Een bierschenkende Engelsman die tegen ons begint over zeeslagen? Dat heeft-ie geweten. Wij hebben Piet Hein en Michiel de Ruiter, wij verliezen nooit een zeeslag. ‘Het kan me ook niet schelen, ik ben toch Iers’, zei hij nog. Dus ook deze slag wonnen we. Bier was wel aardig. Goeie alesmaak.

Hobgoblin: Hier hoeven we volgens mij niks meer over te zeggen.

Innis & Gunn: Zoet en plakkerig. Als je dat lekker vindt, is het een prima bier. Niet helemaal mijn smaak.

Young’s Special London ale: Rode ale, aan de zware kant voor een Engelse bier. Goede balans tussen smaak en bitterheid. Lekker.

Well’s Bombardier: Beetje prototype ale. Licht, hoppig en weinig koolzuur. Veel meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen.

East River Lager van Sigtuna Brygghus: De brouwer zelf was er ook het hele weekend. Soort rockster in skinny yeans. Hij kan wel brouwen. Gewoon een erg goede lager. Uit Zweden wel te verstaan.

St Eriks Pilsner: Nog een Zweeds pilsner. En ook al zo goed. Gebrouwen met heel mooie, maar niet alom aanwezige hopsmaak. Goed hoor. Gaat Zweden het nieuwe België worden?

Birrificio Italiano Tipopils : Van Noord naar Zuid. Italiaans pils, maar niet zoals je verwacht. Vol van smaak, grassige hop. De landen met weinig brouwtraditie zijn hun achterstand snel aan het inhalen.

Darkstar Tripel: Een real ale tripel. Dus weinig koolzuur en rechstreeks uit het vat. Heerlijk. Weinig koolzuur dus je proeft een hoop. Veel kruidigheid. Erg lekker.

Fullers Chiswick bitter: Perfect zomerbier. Weinig alcohol, beetje bubbelig, frisse hop. Dit mogen ze wat mij betreft schenken op elke terras in de zon.

Fullers Bengal Lancer: Engelse IPA. Niet zo bitter en citrusachtig als de Amerikaanse. Heel erg lekker bij wat pittiger eten. Laat niet zo’n enorme bitter nasmaak achter.

Fullers Discovery: Fruitig en grassig. Ook al zo’n geweldig zomerbier.

Fullers Golden Pride: Een ale maar dan zwaar, met 8,5%. Doet dus denken aan een zwaar Belgisch bier. Maar minder lekker dan een Belgisch bier. Dus ja… dan drinken we liever een Belgisch bier.

Fullers Past Masters XX strong ale: Fullers is bezig met het lang lageren van bier. Dat geeft een hele specifieke smaak. Doet een beetje denken aan sherry of port, maar met een duidelijk bierbitterheid. Je moet ervan houden (en dat doen we), maar dan is het ook geweldig.

Fullers Vintage ale 2010: Elk jaar vult Fullers hun Vintage ale af in een gelimiteerd aantal flessen. Het is een donker en zwaar bier. Je proeft rozijnen en donker fruit. Ook hier proef je sherry en port.

Fullers Vintage ale 2000: Zelfde bier maar dan 10 jaar ouder. Je proeft dezelfde smaak maar dan dieper en ingewikkelder. Veel donkere smaken. Beetje chocola en misschien zelfs wel een beetje koffie. Hier moet je echt voor gaan zitten.

Fullers Brewmasters Reserve: Nu gaan we echt speciaal. Dit bier werd zes jaar geleden gebrouwen. Twee jaar in de kelder in een houten vat. Daarna nóg vier jaar in een vat. Normaal wordt dit bier gemengd met andere bieren voordat het verkocht wordt. Wij kregen het rechtstreeks uit het vat. Ongefilterd, niet gepasteuriseerd en niet aangelengd. Meer dan 12% alcohol en donkerrood van kleur. De smaak is complex en smaakt naar cognac en whisky. Je proeft vanille en rook. Prachtig bier.

Druk weekend dus. Hard werken hoor, zo’n conferentie. Volgend jaar is er weer een. Ons advies: begin een bierblog en kom volgend jaar ook.

Goeie Fokke en Sukke. Het is net een bestetotnutoe proeverij. Ook wij doen niet aan neutraliseren en eten bij het bierdrinken. Want dat doe je thuis of in de kroeg ook niet.

Afgelopen weekend was in Londen de eerste Europese Bierbloggers Conferentie. Een conferentie van mensen die het leuk vinden op internet hun mening te geven over bier. Daar moesten wij natuurlijk bij zijn. En met ons de rest van de crème de la crème van de bierbloggerswereld.

Hoe het was? Het was geweldig! We werden behandeld als de goden van de bierbloggosfeer. Overal waar we keken stond gratis bier. Alles mocht je drinken, meenemen, door de plee spoelen, wat je er maar mee wilde doen. De ene workshop na de andere, de één nog interessanter en duurder dan de ander.

Brouwers buitelden over elkaar heen om het ons naar de zin te maken. Niks was onmogelijk.

“Oh, u wilt nog een glas? Uiteraard meneer”.
“Neemt u alstublieft deze gratis goodie bag mee”.
“U wilt een jerrycan met 6 jaar oude, uiterst zeldzame real ale mee naar huis nemen? Hoe groot had u de jerrycan gehad willen hebben?”
“Ach het volgende cafe is wel erg ver weg. Stapt u allen in deze taxi, nee geen extra kosten”
“Eten? Het staat voor u klaar, meneer”
“Ongefilterde Budvar (normaal alleen te krijgen bij de brouwerij in Plzen). We hebben een aantal vaatjes voor u meegenomen”

We reden naar huis met een klotsende, afgeladen redactiewagen.  Er kon werkelijk niks meer bij.

Op de terugweg zaten we nog even na te praten over hoe geweldig het was. We waren een compleet weekend volledig gefêteerd door een groot aantal Engelse en buitenlandse brouwerijen. Waarom? Zij we nou echt zo invloedrijk? Is het een PR-stunt? Geven de brouwerijen echt zo veel om hun klanten?

Invloed
Nou zijn we ook niet gek. Als je een béétje moderne marketeer bent, dan probeer je de beïnvloeders te beïnvloeden. En dat deden de aanwezige bierbrouwers natuurlijk en dat was ook de reden waarom ze het hele evenement hebben gesponsord. Maar daar laten we ons natuurlijk niet door in de luren leggen. Bloggers zijn onafhankelijk!

Maar bijna alle andere aanwezigen waren Britten. En in Engeland is bloggen over bier iets anders dan in Nederland. De gehele biercultuur is compleet anders. De gemiddelde Engelsman neemt zijn bier een stuk serieuzer dan de gemiddelde Nederlander. En Bierbloggers zijn in Engeland de meest serieuze bierdrinkers van allemaal. In Nederland zijn het aantal bierblogs op één hand te tellen. In Engeland loopt dat in de honderden. Een aantal daarvan zijn erg invloedrijk. Sommigen verdienen een aardige boterham aan het bloggen en schrijven over bier.

Objectief
Oké, oké, bier is in Engeland belangrijker dan in Nederland, maar dit zijn allemaal personen die niet in dienst zijn van brouwerijen. Die laten zich toch niet leiden door uitspattingen op het niveau van een aannemer? Zij blijven toch objectief?

Nou, eigenlijk niet. Ze laten zich wel degelijk leiden door dit soort acties. Veel bloggers in Engeland krijgen regelmatig bier toegestopt met het verzoek om hun mening  er over te geven. Tijdens de conferentie vertelde een groot deel van de bloggers dat zij alleen schrijven als ze iets lekker vinden. Is het niks, dan houden ze gewoon hun mond.

En je mond houden is nou net niet wat je moet doen als blogger. Je vindt iets, je hebt een mening, je laat het horen.  Laat iedereen weten wat je vindt van alles om je heen. Is iets lekker? Schreeuw het dan van de daken! Is iets niet lekker? Schreeuw dan net zo hard. Als je bang bent om al je gratis bier te verliezen dan moet je iets anders gaan doen. Alleen als je ook kritisch bent, is je mening relevant.

Lees ook:

Bestetotnutoe verdedigt Nederland op bierbloggersconferentie
Bestetotnutoe blogt dit weekend in Londen
Bestetotnutoe blogt live

Autumn. Unfortunately it started on august the first with a rain shower that still lasts, with some intervals, up until today. If you’re a nerdy meteorologist autumn has only just begun. Many think of that as a reason to get depressed by the lack of sunlight. But not us. Just one more excuse to go to the pub. And autumn is the best time of the year to enjoy a beer. So here’s the top 10 beers to drink this autumn.

Obviously we could just pick 10 bock beers but that would be to easy. The bock beer season hasn’t started yet and there are so many other good beers to drink in autumn. So put on your cap, put on a warm coat and take your dog for a nice stroll through the fallen leaves of the woods. And when you return you drink one of these:

10. Christoffel nobel
Christoffel’s good old swing-top bottle, now filled with their Nobel. Dry hopped. That means that after brewing, some hops are added for extra bitterness and hop taste. This makes the Nobel quite bitter but it lacks the true hop taste you do find in an IPA. And there’s more you don’t notice. Like the 8.7% alcohol.

The color does resemble that of a tripel. But it isn’t sweet and also isn’t refreshing like a tripel. But it’s still in this list because the strong scent and orange-like taste do spice this beer up. And that makes it warm enough for autumn.

9. La Chouffe IPA
Because taking a free ride on the IPA hype is a good thing
Because an IPA is always good
Because in the Ardennes it’s always autumn
Because autumn can be a bit bizarre
Because we just love gnomes on any beer label
Because after all it is a La Chouffe

8. Brugse Tripel
A good Tripel is spicy and warm. Blonde and sweet. Fresh and sour. And that’s a Brugse Tripel. If you like it, buy the glass. You will need it, major foam! It’s a little cloying which makes is ideal for autumn.

7. Rochefort 10
All right, this is the reason why the ‘Any Time is a Good Time for Rochefort 10 Front’ is throwing bricks through our windows. Yes, you may enjoy a Rochefort 10 anytime. But the fact remains that autumn is just perfect for Rochefort. The sweetness that is profound and yet balanced. That promising scent! The fruits in that wonderful aftertaste. Do we have to continue cheering? No we don’t. Not too often but just at the right time. That’s a Rochefort 10 for you.

6. Any good Imperial Stout
Lately, we’ve drank so many good Imperial Stouts, we don’t dare picking just one. But we do dare say they all fit autumn. With some chocolate, for instance. But it also works as an aperitif. Waiting for the venison and not ready for a sweet dark one? Order a Imperial Stout. And what about catching some sun on maybe this years’ last day you can enjoy being outdoors? You will regret spoiling a good moment for an Imperial Stout.

All right, if you really want to know: go out and look for Struise Brouwer’s Black Damnation. Impossible to find so if you do: buy the lot.

5. Hoegaarden Verboden Vrucht
Enough with these small breweries. We’ll have Inbev’s Verboden Vrucht anytime. Being on the market for decades, it’s a classic strong ale. So why in autumn? Well, it’s sweet, fruit-like and warm.

Sipping Verboden Vrucht will take you back to a cabin with a crackling log fire. Take another sip while you wait in your warm woolen jumper for the serving of the hare that’s been shot earlier that day. Dark, sweet, warm and spicy. It’s autumn all right.

4. Alfa Super Dortmunder
Of course we still think small breweries are best. So we open a bottle of Alfa’s Super Dormunder. Perhaps not so outspoken as it’s cousin that is brewed by Gulpener, it’s still got that typical Dort taste. A light and warm taste that is. And the 7.5% alcohol isn’t too much for one bottle more.

Alfa says that their Dort is the heaviest low-fermenting beer there is. While the rain is beating down on the window, we’re keen to believe them. Nice autumn beer!

3. La Trappe Dubbel.
This is the best Dubbel available. It’s a good beer any other time of year but it really hits the spot in autumn. It does have that sweetness but there’s an edge. There’s a good bitter in the taste. Especially in the aftertaste. And that’s something other Dubbels lack.

You drink a La Trappe Dubbel when you come home soaking wet and you still happy it’s autumn. You smell it and you taste it. La Trappe Dubbel is coming home.

2. Bokbeer
Well there it is. A bock beer after all. Ruby red, sweetish and warm. But not too warm. The single only true Dutch special. The crumb of beer culture that survived the tsunami of lagers. Take a nice glass to pour it in. It’s the ultimate autumn beer. But it’s not our number 1.

Because they ship it too early, in September. And they make them top-fermenting and we don’t allow that. And they mess up the taste by making it too sweet. Or they make it taste like a Dubbel. Or they make them too strong. Too bad for the proper ones among them but they won’t go beyond number 2.

1. Cuvée de Ciney Brune
A classic. Nice and warm. Nice and brown. Nice and ruby red. Nice and Walloon. Somewhat strong but it’s not a bomb. A lovely beer for autumn. It’s sweetish but not just sweet.

Everything you associate with drinking a Ciney Brune makes sense. The forests of the Ardennes. You wish you were there with your Ciney. Walking until it’s late in the afternoon. And then a Ciney and a cigar. Slowly the cold on your cheeks disappears and you start thinking about what’s for dinner. Thinking? In autumn that goes better while drinking one more Ciney. Glad the summer is over.

So, been telling any big stories about Beer? The beer tsunami you read about on bestetotnutoe was indeed a good one. Unfortunately it’s only one story and after a while everyone has heard it at least once. No worries, we have many more stories for you.

Imagine, you’re an English soldier during the Second World War. Your general thinks up a masterplan and does his standard speech. Slowly it dawns on you. A boat filled to the brim with you and your  mates is going to steer up the beach. You are supposed to run through the waves up the beach in full gear while the German soldiers are high up the coast oiling their machine guns.

But your English so you stiffen your upper lip and soldier your way up the French beach. And  guess what: you survive! You make it past the German lines into France. And as everyone knows, fighting makes thirsty. So what do you do when you take a break? The French may have many talents, but making beer isn’t one of them. This is a problem, and If you’re an English General this needs to be solved.

English wouldn’t be English if they did not think up a solution to this problem. No bridge too far:  ale has to be delivered to the thirsty soldiers. Carrying a keg up the beach with exploding grenades around is not the best of ideas. So how to get beer behind enemy lines? Infiltrating and teach the French to brew beer a few months before they are liberated? An even worse idea. French brewing? Now there is something that would make the Germans suspicious.

One thing left, fly into France. But on what plane? Well, the one there were enough off: The Spitfire. First a brilliant English engineer turned the kerosene tanks into huge flying kegs. France is only a few miles away and it worked. But the kerosene-like after taste of their ales proved to be a little bit more than only a slight problem for the thirsty English soldiers.

Right, back to the drawing table. The answer was simple. Screw off the bombs and screw on the Casks. Barrels away! The Germans, not knowing whether the English planes dropped kegs or explosives, were still scared shitless. And the English happily buzzed.
No wonder the Germans lost the war. Imagine a Messchermitt with an Hefe-Weizen attached to the wings. The whole of Europe would be speaking German.

I wish our own government would learn history’s lessons. Maybe they would make some demands on the development of the Joint Strike Fighter. No sidewinders, thanks. Just make sure we can screw on some Brand Up.

Als rechtgeaarde bierblogger ben je dit weekend op het European Beerbloggers Conference. Wij hebben nu anderhalve dag onze levers op het spel gezet om de nieuwste trends en ontwikkeling bij te kunnen houden. En nu zitten we helemaal klaar voor het live bloggen. Zeven brouwers schenken bier, wij gaan proeven en bloggen. Helemaal live. Niet van je computer weglopen, nu gaat het gebeuren.

Innis & Gunn
Een ongelukje, whiskystokerijen hadden vaten nodig. Die vaten werden gevuld met bier om alvast wat smaak af te geven. Het bier bleek beter dan de vaten. Het blijven Schotten dus verkopen die handel. Wel erg zoet, weinig hopsmaak en bitterheid. Blijft een beetje plakken in de mond. Wel oké, maar je moet van zoet houden.

Hobgoblin
Tsja, door ons al uitgeroepen tot beste ale die je kunt krijgen in Nederland. Mooie kleur en mooie geur. Lekker fris en lekker wrang. Hoewel met deze versie iets mis lijkt. Beetje rare smaak.

Adnams Broadside
Bier gebrouwen om de smadelijke nederlaag van de Britse marine tegen de Nederlanders in de slag bij Solebay in 1672 te herdenken. Sympathiek! Bier is ook sympathiek. Niet heel erg uitgesproken. Erg ale-achtig. Smaakt een beetje oranje, om het maar zo te zeggen.

Abbaye de Saint-Martin Dark
Amerikaan die werkt voor een totaal onbekende Waalse brouwerij schenkt het bier in. Lang verhaal, bier is helaas te kort. Weinig smaak, dun met een redelijke nasmaak. Veel te veel koolzuur. Jammer, ze kunnen beter in België.

Bad Attitude
Zwitserse brouwerij. Brouwer met accent die het heeft over Kurt Cobain. Ach ja, dat kan er na anderhalve dag nog wel bij. Het is een Porter, licht van smaak. Beetje gebrand, ijzer en goeie hoppigheid. De alcohol is een stuk meer dan je proeft. Goed bier.

Windsor & Eton Black IPA
Gezellig kletsende Engelsman schenkt in. IPA is Engels bier gejat door de Amerikanen. De Engelsen jatten hem nu weer terug. Normaal een blond bier maar nu diep donkerzwart. De smaak is donker met een frisse citrusachtige nasmaak. Even wennen maar erg lekker.

SA Gold van Brains
Het hele weekend lopen er al twee lekkere wijven rond op de beerbloggersconferentie. Alle bebaarde veertigers er de hele tijd er achteraan. Wij konden ze niet plaatsen, nu wel. Ze werken voor een brouwerij. Slim, om twee vrouwen te sturen naar een conferentie over bier.
Het bier is helaas niet zo lekker.  We hebben dit weekend van alles geleerd over smaak van bier in doorzichtige flesjes. En dat klopt. Er zit een raar smaakje aan. Beetje alsof er een kat in je bier heeft gepist. Verder proef je helaas veel te weinig. Sorry dames, we slaan over.

En dat was het voor het live bierbloggen. We hebben hard moeten werken maar we hebben het er voor over. We gaan weer verder met de saaie praatjes.

Terwijl jij dit leest zijn wij waarschijnlijk op weg naar Londen. Daar is de Europese Bierbloggersconferentie en dat is natuurlijk niks als wij er niet bij zijn. De kans dat we er ook echt komen, is niet al te groot, want we gaan met de bestetotnutoe redactieauto. Dat is een plastic zelfmaaksel, met als belangrijkste ingrediënten tie-raps en de assen van een Ford Cortina.

Maar goed, mochten we het halen, dan komen we ook met een verhaal. Jóuw verhaal, want je hebt natuurlijk onze poll ingevuld. Daaruit blijkt dat jij bierbloggers ziet als aanwinst voor het internet. En dat je meer reviews van bieren wil. De boodschap die we meenemen is dat bierdrinkers verwachten dat bloggers een mening hebben over bier. Een mening die nu nog vaak ontbreekt in publicaties. We zijn benieuwd hoe dat zit in de rest van Europa.

Zaterdag aan het eind van de middag begint het echte werk: live bloggen. Wij gaan dan een soort speeddaten met brouwers en vertellen wat we van hun bier vinden. En er tegelijk over bloggen. Dat is natuurlijk veel te ingewikkeld en je kunt live volgen hoe dat mis gaat op bestetotnutoe.

Foto’s plaatsen we zoveel mogelijk op Facebook en je volgt al het andere natuurlijk op Twitter. London, here we come!