bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Het was een mooie test, onze grote lentebierentest. Maar hij was niet groot genoeg want er zijn nog lentebieren die we nog niet hebben geprobeerd. En dus gingen we naar de bierspeciaalzaak en zochten we daar naar bieren met groene etiketten met gras enzo. Dit is wat we vonden:

Paasij van brouwerij ‘t IJ
Brouwerij ‘t IJ is een leuke, kleine brouwerij uit Amsterdam. Hun bieren kun je overal in Nederland wel vinden in een goeie bierwinkel. Hun Paasij ziet er goed uit met die bijna oranje-achtige kleur. Dat staat hem best goed. Ook de schuimkraag is mooi. En die blijft er bovendien ook nog eens mooi op liggen.

Wat geur betreft is er wat minder te beleven op ‘t IJ. Je ruikt wel wat maar een echt lentegevoel krijg je niet van de wat moutige geur. Gauw proeven dus.

De bieren van ‘t IJ smaken allemaal een beetje hetzelfde. Wij denken dat de gist die ‘t IJ gebruikt dat doet. Ook deze Paasij lijkt op de andere bieren van ‘t IJ. En dat betekent een zurige smaak. Perfect voor de lente maar het maakt de Paasij geen typisch lentebier. Want daarvoor is de smaak niet sterk genoeg.

Paasij is een mooi gebalanceerd en als je van de smaak van ‘t IJ houdt vind je dit bier echt lekker. Wij vinden de zurigheid ook lekker en gelukkig zit er in de nasmaak nog wat hop. Want verder is het geen krachtig bier en een echt lentegevoel krijg je er niet van. Voor de liefhebber dus en daarom een 6,5.

Jubel van Brouwerij de zevende hemel
Naar het schijnt wordt dit  bier gebrouwen in een garage in het Limburgse Sevenum. Dat levert bij bestetotnutoe natuurlijk gelijk punten op. Verder is het gokken want er staat nergens op dat het ook lentebier is. Er zit ook maar 5,5% alcohol in en dat is minder dan de meeste andere lentebieren. Maarja, er zit een groen etiket met grassprietjes op dus dan stellen we geen vragen.

Meer duidelijk volgt bij het inschenken. Het ongefilterde, donkergele bier is gekroond met een mooie witte schuimkraag. Echt een lentebier. De geur is wel minder kruidig dan dat we zijn gewend. Minder koriander en meer de wat alcoholische geur van een hooggistend bier. Toch opvallend met dat lage alcoholpercentage.

De Jubel is zo bitter dat je niet veel anders proeft. Ja, hop. Best veel en zeker geen onaangenaam aroma. Maar van die mout, die je wel ruikt, proef je niks. Het maakt dit bier wel lekker fris, zo in de lente maar je moet er van houden. Dat doen we op zich wel want een uitgesproken bier is meestal lekkerder dan een doorsnee bier. Maar een beetje eendimensionaal is het natuurlijk wel. Misschien hebben we ons gewoon laten foppen door het groene etiket en is het helemaal geen lentebier… Een 6,5

Leffe Lentebier
Leffe heeft het standaard-flesje met het standaard-etiket gepimpt met een cool zilverpapiertje om de hals en de dop. Wat een verwennerij, dat zien we graag. Wat we ook graag zien is de mooie witte schuimkraag er bovenin het glas Het bier zelf is donkergeel en heeft een warme, bijna herfstachtige uitstraling.

Bij Leffe kun je het beter bij kijken laten. Pas als je echt je neus bijna in het bier duwt kun je iets ruiken en zelfs dat is een beetje ondefinieerbaar. Ja, het ruikt wel naar bier maar meer gewoon een soort algemene, standaard biergeur. Niks geen lente dus.

Drinken is al helemaal erg. Als je het glas echt bijna leeg hebt merk je een niet eens zo heel onaardig kruidje in dit bier maar verder is het wel erg laf. Niet zoet, niet bitter, geen smaak. Al helemaal niet de koriander-achtige smaken die je verwacht bij een lentebier. Het kon net zo goed een soort Palm zijn ofzo. Gewoon een nikszeggend standaardbier. Een 5 en dus laten staan.

Bier schenk je uit in een glas. Daar schrijven we niet zo vaak over, want glazen zijn oersaai. Je hebt een hoog glas nodig voor pils, een groot hoog glas voor ales, een kelk voor je trappist en nog een taps toelopend glas voor al het andere. Al die glazen heb je dubbel voor als er iemand op bezoek komt en je bent klaar.

Jarenlang heb ik mijn meeste bier uit maar 1 glas gedronken. Mijn goeie ouwe Palm-glas. Hij ging mee op vakanties en hij is eigenlijk goed voor alles wat geen pils is. Hij is mooi rond en loopt een beetje taps toe. Dat is dus goed voor de schuimkraag. Maar hij is ook weer niet zo smal dat het schuim over de rand heen loopt. Verder is het glas lekker dik en dat drinkt lekker. Een perfect glas dus!

Jaja, lekker boeiend, hoor ik je denken. Maar koop maar eens zo’n glas! De meeste glazen krijg je via een of andere cadeau-verpakking. En die zijn altijd te klein! Laatst nog een glas gekregen van De Pelgrim in Rotterdam. Lekker bier hoor. Maar wat moet ik met dat veel te kleine glas? Daar kun je nooit een flesje van 300 ml in leeggieten. Gevolg: drinken in beetjes of overlopende glazen. Twee dingen die je liever niet wilt.

Ik wil gewoon altijd mijn Palm-glas. Dat zie je ook wel want het etiket is er al bijna af. En nee, hij gaat nooit in de afwasmachine want als je dat doet komt er nooit meer een goeie schuimkraag in. Dat etiket is gewoon weg door intensief gebruik. Elke keer als ik iets nieuws wil proeven gaat het in dat ouwe glas. Omdat ik dan de ruimte heb om het in te schenken. Omdat de schuimkraag er zo mooi in uit komt. Omdat die kelk zo geschikt is om de geur te ruiken.

Zaterdag was ik in de bierwinkel. En daar stond mijn Palm-glas. Maar nu met een etiket van brouwerij De Eem uit Amersfoort. Met afstand het lelijkste etiket dat ik ooit gezien heb. Maar dat kon me niet schelen. Ik kocht het glas zodat ik er nu twee heb. Een voor reserve. Of voor het bezoek. Of als ik geen zin heb om de ander af te wassen. Drie euro voor het beste glas ter wereld. Een koopje. Ik dronk er thuis gelijk bier uit en dat ging natuurlijk perfect. En dat lelijke etiket? Dat maakt het niet lang.

Hayo: Iets met een luxe papiertje. Woodwork series van Revelation Cat. Een IPA, gebrouwen door een Italiaan in een brouwerij in Belgie. Ik vond het lastig te volgen. Maar wel een prima bier. Alleen de prijs-kwaliteit verhouden is nogal zoek.

Arnoud: Chocoladestout van De Pelgrim uit Rotterdam. Lekker subtiel en niet te zwaar. Goed doordrinkbier en misschien wel daarom in een fles van 75 cl.

Hayo: Een IPA van Smuttynose. Prima IPA maar het begint wel een beetje standaard te worden al die Amerikaanse IPA’s. Alles smaakt naar citrus. Wel een goeie naam voor een brouwerij.

Arnoud: Punk IPA van Brewdog. Welke bierliefhebber laat dit bier staan? Niemand toch?

Hayo: Lentebier van Jopen. Gewoon lekker.Gewoon kopen.

De Pilgrim Fathers, dat waren die godsdienst-idioten die Engeland moesten ontvluchten en via Nederland in Amerika terecht zijn gekomen, toch? Dat klopt, in Engeland waren ze niet echt welkom. Ze vonden de kerk daar nog niet streng genoeg en trokken in 1620 via Nederland richting het Nieuwe Land.  Daar strandden ze bij Plymouth Rock. Het schitterende verhaal gaat dat zij daar terecht kwamen omdat hun bier op was. Dat is nog eens liefde voor het bier: ik verzet geen stap meer totdat er weer bier is.

Onze kritische lezer Peter wist ons echter te vertellen dat dit onzin is en dat het stomweg een storm was geweest die hen uit koers had gedreven. Maar wij stoppen pas als we de bodem van elke glas en verhaal hebben bereikt. Tijd voor onderzoek dus.

De Pilgrim Fathers vertrokken vanuit Delfshaven richting Southampton in Engeland. Daar gingen ze aan boord van de Mayflower en voeren richting Amerika. Van een rijke sympathisant die werkte bij de London Company, kregen ze een stuk land in North Virginia (grondprijzen lagen nog iets anders toen). En inderdaad, door een aantal stevige stormen op de Atlantische oceaan, raakten ze uit richting.

Het eerste land dat ze zagen, was Cape Cod in Massachusetts. Dat was een stuk noorderlijker dan de bedoeling was. In eerste instantie wilden ze nog zuidelijker te varen, maar de route bleek te gevaarlijk. En nu komt het bier om de hoek kijken. Het was inderdaad op. Nu was een pul bier in die tijd wat een glas water nu is. Water was niet echt drinkbaar want het was slecht en zat vol bacteriën en andere ellende. Bier was in ieder geval veilig om te drinken.

“We could not now take time for further search or consideration, our victuals being much spent, especially our beer, and it being now the 19th of December” Pilgrim Father’s Journal, December 19, 1620

Dat ze niet verder voeren had dus inderdaad te maken met de biervoorraad. Maar het is niet zo dat ze stopten bij de eerste de beste kroeg en daar zijn blijven plakken. Ze konden simpelweg niet verder omdat ze anders waren gestorven aan bedorven water. Daarnaast hadden ze mooie plek gevonden om een kolonie te stichten. Een mooi stuk land dat al bewerkt was door de Indianen die ondertussen waren gestorven aan Westerse ziekten.

Dus: storm, geen bier meer en de juiste plek. Geschiedenis is altijd uitgebreider dan je denkt.

Hayo: Klassiekers om mee te beginnen. Budweiser Budvar. De echte! In het zonnetje, halve liter Budvar erbij. Kan niet beter.

Arnoud: Een echte supermarktweek voor mij. Hertog Jan Lentebock. Prima biertje voor de lente.

Hayo: En nog een klassieker: Pilsner Urquel. Weer in het zonnetje, weer een halve liter en weer: kan het niet beter.

Arnoud: Gelukkig kun je in de supermarkt altijd een Duvel krijgen. Die dronk ik dan ook in de steeds warmere zon. Voorwaar geen straf.

Hayo: Een Duchesse du Bourgogne. Op aanraden van @drebus. Ik ben geen fan fan zure bieren maar deze is echt heel goed te doen. Zoet, zuur en weinig bitter. Wel even wennen maar erg lekker.

De Oude Gracht. De Dom. En niet te vergeten de vele achterstandwijken. Utrecht kent weinig geheimen voor ons. We wonen er graag en we komen graag thuis. Vandaar dat we, bij uitzondering, een aankondiging doen van een bierfestival: het Utrechtse Bierbrouwers Festival.

Nou ja, niet alleen omdat het in Utrecht is. Ook omdat er veel kleine brouwers aan mee doen. Sommigen hebben niet eens een eigen brouwerij. Daar moet dus wat aan gebeuren. Want ook in Nederland moeten meer leuke brouwerijen komen.

Vandaar dat we er ook zullen zijn. En vanwege de slowfood natuurlijk. Kijk uit naar twee stoere bieropinieleiders met een bestetotnutoe T-shirt aan. Dat zijn wij.

Het bleef me toch een beetje door het hoofd spoken. Vorige week kon je in Brewmasters zien hoe de Dogfishhead Brewery een half miljoen dollar aan bier wegspoelde omdat het niet voldeed aan de smaakcriteria. Het was nogal een beslissing, vooral omdat ze nog wel andere mogelijkheden hadden. Versnijden met ander bier, verkopen onder een andere naam. Dat soort dingen. Maar ze besloten dat ze alleen absolute kwaliteit wilden leveren en dus zetten ze de sluizen open. Daar liep de waarde van twee eengezinswoningen het riool in.

Nu kwam een andere brouwerij, Brewdog, gisteren met de mededeling dat ze niet genoeg kunnen produceren om aan alle vraag te voldoen. Voor Brewdog uiteraard erg cool maar voor de consument wat minder. Niet iedereen kan nu van een Punk IPA genieten op het moment dat ze dat willen. Ben je een standaardbedrijf, dan is de keuze makkelijk. Je verkoopt via het grootste, snelste en makkelijkste kanaal: de grote jongens. Supermarkten, groothandels, dat soort volk. Maar Brewdog is Brewdog niet als ze de makkelijkste weg kiezen. Ze gaan juist minder leveren aan Tesco’s en Sainsburys.  De levering aan de kleine bierwinkels houden ze op peil.

Deze twee brouwerijen zijn waarschijnlijk op dit moment de meest succesvolle en toonaangevende brouwerijen ter wereld. Geloof me, ze maken echt niet het makkelijkst verkopende bier. Het is raar, zwaar en totaal onconventioneel. Ze nemen keuzes die totaal ingaan tegen de “standaard” manier van denken bij andere bedrijven. Maar toch groeien ze beide met ongelofelijke snelheid, hun omzet stijgt en stijgt maar. Ze stijgen ver boven alle gemiddelden uit. Brewdog en Dogfishhead hebben het over honderden procenten stijging. De snelst stijgende biermarkt is de Aziatische. Daar zijn ze blij met 5%.

Het blijkt maar weer dat er steeds meer mensen zijn die echt bier willen drinken. Ze willen geen massatroep meer, ze willen bier dat ergens naar smaakt. Gelukkig zijn er brouwers die dat begrijpen, die bier willen maken voor deze groeiende groep. Ze nemen de keuzes die daarbij horen en niet de keuzes die rest van de wereld van ze verwacht.

Wij drinken echt bier, dat gebrouwen wordt met passie en overtuiging. Wij willen, verwachten en eisen smaak. Wij zijn heel blij dat er brouwers zijn die daar hetzelfde over denken.

Arnoud: De lentebierentest nog maar eens dunnetjes over gedaan met een Alfa, de enige Lentebok die er te krijgen was in de supermarkt.

Hayo: Rustig aan deze week. Vooral qua alcohol. Gestart met een Nanny State van Brewdog. Onze Schotse vrienden brouwen altijd lekker bier. Maar dit is de uitzondering op die regel. Niet in balans, veel hop en weinig body. Jammer.

Arnoud: Toen maar naar de slijter gegaan voor een Jopen Lentebier. Dat blijft toch serieus het lekkerste lentebier. Wat een mooie smaak.

Hayo: Samuel Adams Pils. In de zon, gewoon lekker. Amerikanen zijn rare mensen, maar ze kunnen wel brouwen.

Arnoud: Bij Hayo naar binnen geslopen en zijn Pannepot gejat. Bier van de Struise Brouwers. Het is een soort kruising tussen een Rochefort 10 en een Westvleteren 12. En ja, dat is natuurlijk erg lekker.

Hayo: Omdat Arnoud mijn Pannepot had gejat, bleef ik zitten met het witbier van de Struise Brouwers. Alhoewel, zitten? De Struise brouwers weten zelfs een witbiertje lekker te maken. Niet zo troebel, lekker fris en goed veel smaak. En uiteraard geen citroen.

Meer dan een jaar zitten we hier half anoniem te bloggen. Lekker makkelijk, beetje bier drinken, beetje zeiken, lullig stukje schrijven en klaar ben je. Dat vind je misschien een beetje makkelijk. En weet je wat? Je hebt gelijk en we gaan er wat aan doen.

Niet meer anoniem achter de laptop, we komen naar je toe deze zomer. Wil je ons live meemaken? Dat kan, vanaf nu zijn we in te huren voor een geweldige bierproeverij. En niet zo’n slap verhaal maar gewoon de waarheid. Het ene bier is het andere niet. Dus een proeverij in de vertrouwde bestetotnutoe stijl.

Dus: trommel je vrienden, je sportclub, je werk of gewoon willekeurige voorbijgangers bij elkaar en bel ons. Wij komen langs met bier, hapjes en een goed verhaal. Als we zijn geweest weet je alles wat je moet en wilt weten over bier. En tegelijkertijd heb je een aantal geweldige bieren gedronken en bijpassende hapjes gegeten.

Bestetotnutoe komt naar je toe deze zomer!

Boek je proeverij nu!

Vandaag is de Ronde van Vlaanderen. Een soort hoogmis voor wielerliefhebbers. Maar gelukkig zijn bier en De Ronde onlosmakelijk met elkaar verbonden. Op het schitterende weblog Het is koers staan zelfs alle favorieten in bier. Weet je gelijk voor wie je moet juichen.

Wij hopen natuurlijk dat Sebastian Langeveld wint. Veel plezier vanmiddag.