bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Eerlijk is eerlijk, wij van bestetotnutoe hebben het maar makkelijk. Goeie bierwinkels op fietsafstand, leuke slijtertjes in de buurt en als het moet gaan we gewoon naar de supermarkt om te zien of daar nog wat te stunten valt. Geen wonder dat we wat arrogant zijn.

Maar er zijn mensen die het niet zo makkelijk hebben. Arme mensen, gehandicapten, ouderen, verslaafden. En mensen uit Brabant. Mensen als André Kleene.

André woont in Breda. ‘En dat is vlak bij België’, zegt hij. ‘In Breda kun je, naast Nederlands bier, vooral veel Belgisch bier krijgen. En net over de grens is een enorme bierhal met nog veel meer Belgisch bier. Best lekker. Maar ik hou van andere soorten bier.’

In Breda zijn namelijk ook terrassen. En daar zat André wel eens op. Een hefeweizen te drinken. ‘Met een hefeweizen is het gelijk zomer. Fris, zurig, heerlijk. Ik ben gek op hefeweizen. De kleur, de geur, de mooie schuimkraag.’ Wat natuurlijk ook hielp dat ze gelijk per halve liter komen. Dat is nog eens wat anders dan dat zeurderige Nederlandse pilsfluitje.

‘Ik wilde het ook thuis drinken. En bij het barbecueën. Met vrienden. Maar het was nergens te krijgen. In heel Breda alleen maar Nederlands en Belgisch bier.’ En wat doe je dan? Ja, wij beginnen dan een blog omte klagen maar André niet. Geen goed bier te krijgen in de winkel? Dan begin ik wel zelf een winkel.

André begon dus een bierwinkel. Een webwinkel. Duitsebieren.nl. Met alleen bier dat hij lekker vindt. Duits bier. Pils. Hefeweizen. Rauchbier. Wij lopen er niet gelijk warm voor maar stoer is het wel. Een stukje VOC-metaliteit waar je alleen maar respect voor kunt hebben. Als meer bierliefhebbers dat zouden doen dan zou de biercultuur in Nederland er heel wat beter voor staan.

Eind goed, al goed en André loopt binnen met zijn niche-winkel? Dus niet. ‘Ik heb gewoon een baan en een gezin. Ik moet verschillende groothandels af om alle bieren te kunnen krijgen. De kratten staan dan in mijn eigen schuur.’ André’s enthousiasme heeft inmiddels veel van zijn vrienden aangestoken en zo gaat hij dan Breda rond om zijn bier te leveren.

‘De rest van Nederland gaat per post. Dat is zo duur dat ik een deel van de verzendkosten zelf betaal. Maar ik vind het gewoon leuk om te doen en ik zie wel hoe lang ik het volhoud.

André Kleene is fan van Duits bier. Vooral van weizen maar ook van pils en rauchbier. En wij zijn fan van André. Je eigen bierwinkel beginnen omdat je niet het bier kan krijgen wat je lekker vindt. André is wat Nederland bierland nodig heeft.

Lees ook:

Weizen: waarom Duits bier ook best lekker is

Bier drinken bij de Lidl: spoel weg die recessie

Een wereld van bier: Duitsland

Wij houden van Schotland. We vinden de mensen aardig. Het land is schitterend. Een van onze meest favoriete brouwerijen (Brewdog) staat er. Met andere woorden, wij zijn fan van Schotland. Go Celtics, Rangers en van die dingen.

We houden dan weer niet van fruit. Oké, kleine correctie, we houden niet van fruit in ons bier. Fruit hoort in een mand, in sap of in een taart. En dan houdt het voor ons wel weer op met fruit.

Wat doe je dan als Schotten besluiten om een fruitbier te brouwen? We kunnen er met een boog omheen lopen en het negeren. Maar dat is onze stijl niet. Als het moet dan doen we het, ook al betekent het dat we moeilijke keuzes moeten maken. Moeilijke keuzes, we hebben ze al eerder gemaakt met Hen vs. Goblin.

De schotse brouwer Williams Brothers brouwt een bier met Gooseberries, Grozet Gooseberry &Wheatbeer. Een snelle blik in onze Prisma woordenboek leert ons dat Gooseberries in het Nederlands gewoon kruisbessen zijn. Nou zijn kruisbessen erg lekker, je kan er van alles mee doen. Maar ja, het is nog steeds fruit in bier.

Maar zoals beloofd, wij maken de moeilijke keuzes. Zo hoef jij ze niet te maken. Het bier is licht en een klein beetje troebel. Met 5% alcohol niet heel erg zwaar. Het ruikt eigenlijk nergens naar. Alleen als je heel erg goed ruikt is het een beetje citrusachtig. De smaak is eigenlijk ook zo. Het smaakt in eerste instantie nergens naar. Na een paar slokken wordt het wat citrusachtig en misschien een beetje tropisch fruit. Het is een beetje alsof je dubbeldrank drinkt. Niet per sé vies maar ook niet echt lekker. Kruisbessen halen we er helemaal niet uit.

En dat is nou precies wat wij echt vervelend vinden. Als je bier brouwt, zorg dan dat het ergens naar smaakt. Doe niet lullig en maak er wat van. Als het smerig is maar gebrouwen met passie dan zal je ons niet horen. Zeker niet als het een uitgesproken smaakt heeft. Maak je iets smakeloos, dan heb je ons op de kast. Hou er mee op!

Dus, Schotse vrienden, kappen met dit nikszeggende bocht. Als je kruisbessenbier maakt, hang er voor mijn part een hele kruisbessenstuik in maar zorg dat het smaakt naar kruisbessen.

De IndoChinees om de hoek draait overuren. Zondagavond ergens tussen 18.00 en 18.45 staat de zaak vol met zenuwachtige mannen. Drie keer nummer 15, twee keer 38 en een pilsje voor het wachten. De vettige Telegraaf van drie dagen geleden erbij en wachten maar. Alles best, zolang je maar thuis bent voor 19.00 uur. Voor al die single vrouwen die ons blog lezen: zondagavond 19.00 uur is Studio Sport.

Dus dan zit je thuis met je nasi op schoot. Sambal bij en dan nog een biertje. Maar welk biertje? Normaal grijp je altijd naar je standaard pilsje. Maar is dat wel goed? Kan dat wel volgens bestetotnutoe?

Het antwoord is heel simpel: ja dat kan heel erg goed. Sterker nog, pils is een van de beste bieren die je kan drinken bij de pittige  gerechten van het Chinees-Indisch (bestaat alleen in Nederland!) restaurant.

Helaas heeft je nummer 38 niets meer te maken met echt Indonesisch eten. Het is vet en smaakt helemaal nergens naar. Gelukkig merk je dat niet dankzij de soeplepel pindasaus die, samen met een flinke lik sambal, overal in gaat. En pindasaus met sambal, dat kan pils prima hebben.

Sterker nog, pils heeft veel koolzuur. En zoals we al eerder schreven,  is het koolzuur in bier uitstekend bestand tegen vet. Je houdt dus niet zo’n plakkerige mond over. De afhaalindochinees is naast vet ook zoet. Geloof ons, een echte Indo schaamt zich kapot als hij zou serveren wat jij elke zondag naar binnen schuift.

Maar ook met dat zoete weet je pilsje wel raad. De hop pakt het zoetige goed op en brengt het wat meer in balans.

Kortom, gewoon lekker doorgaan met wat je altijd deed. Zelfs over een glas hoef je je geen zorgen te maken. Die vette mond van je slaat het bier toch wel dood. Gewoon uit het flesje dan zie je het toch niet. Doe jezelf nog wel een plezier en neem iets echt lekkers. Een Brand Up ofzo.

Goal en proost.

Gerelateerde artikelen:
Bier & worst
Groenvoer
Amstel 1870
Gulpener

Jawel, bestetotnutoe goes green. We zitten niet alleen op de bank te klagen, soms doen we ook nog eens wat. Zo hebben we vorige zomer ook wat hopstekjes geplant. En die stekjes zijn inmiddels flinke planten geworden. Nog even oogsten en dan bier met eigen hop. Lekker!!

En voor jullie tuinnerds: het is inderdaad Fuggles.

Stel, je bent toonaangevende opinieleider binnen de bierblogosfeer. Je opiniërende artikelen kunnen merken maken en breken. Dan maak je snel vrienden. En vijanden.

Toen wij de biercultuur in buurland Duitsland even genadeloos als vlijmscherp analyseerden, wisten we natuurlijk wel dat het effect van ons artikel die hele ‘ik ben woedend‘ actie in de schaduw zou stellen. En dat gebeurde ook. Al na drie maanden kwam er een reactie.

Of we soms gek waren geworden.

Of we wel wisten dat Duitsland de heimat is van vele wonderschone bieren die elke liefhebber zou moeten bekoren. En speciaalbier? Weten we soms niet dat de parel aan de kroon van de Duitse bierbrouwer, de weizen, aan een opmars bezig is?

Nou zitten we ook wel eens op een terras en inderdaad, een lekkere hefeweizen gaat er best in en inderdaad, ze zijn erg populair. Maar eigenlijk hebben we niet zoveel met Duits bier. Smaakt wel goed maar niet zo bijzonder. Altijd een beetje vlak en hetzelfde. Altijd die obligate tarwesmaak.

Om ons op andere gedachten te brengen kregen we van de germanofiel in kwestie drie prachtige hefeweizen. Het beste wat Duitsland te bieden heeft: Paulaner, Erdinger en Schneider. En als iemand ons bier geeft gaan wij natuurlijk drinken.

Nou is Duitsland toch niet echt het land van de gedurfde smaakverrassingen. Het is weizen dus ze smaken allemaal naar tarwe. De verschillen zitten in de details. Ook typisch Duits: het is allemaal wel kwaliteit. Schenk hem uit in het juiste glas en je wordt beloond met een prachtig bier: mooie kleur, perfecte schuimkraag. En de smaak is erg gebalanceerd. Ruikt goed, smaakt goed, genieten maar.

Wil je weten hoe een goed bier in elkaar moet zitten? Drink dan eens een Erdinger. Dat is de lekkerste van de drie. Geniet van de balans, van de smaken die combineren in een mooi bier. En dan proef je misschien ook wel waarom wij nog steeds geen fan zijn van weizen. Steeds die tarwe. Dat volle gevoel. Dat toch een beetje fantasieloze. Nooit eens verrassend. Hou je er wel van? Proost en geniet ervan!

Overigens is het meest interessante deel van dit verhaal natuurlijk wat iemand bezielt om het op te nemen voor hefeweizen. We kwamen erachter dat het een bierdrinker was die ontevreden was over het bieraanbod in de buurt. En toen zelf bier is gaan verkopen. Dat is nog eens een verhaal! Daarover volgende keer.

In alle grote studentensteden zie je ze weer. De feuten die meelopen met de introductiedagen. Bij bestetotnutoe hebben we het vaak, te vaak eigenlijk, over dure, chique en lastig verkrijgbare bieren. Als feut heb je dat geld niet en moet je toch wat. Om ze wat tegemoet te komen, hebben wij een top 10 van comabieren samengesteld. The biggest bang for your stufibuck!

We doen dat natuurlijk niet zomaar. Zoals jullie van ons gewend zijn, gaat hier een heel proces aan vooraf. We zijn gestart met een smaakpanel. Na een ochtendje drinken was de enige bruikbare uitkomst dat smaak absoluut niets te maken heeft met comabieren. Daar investeer je dan tijd en geld in, in zo’n conclusie. Maar in ieder geval konden we smaak van ons lijstje schrappen.

Dan blijven er natuurlijk maar twee zaken staan: alcoholpercentage en prijs. We gaan daar niet amateuristisch mee om. Professioneel als we zijn, doen we dit wetenschappelijk en wel met een formule. De bestetotnutoe coma-index! Hoe ver kom je richting je coma voor zo min mogelijk geld?

We snappen het wel, jullie hebben helemaal geen tijd om dit soort zaken uit te zoeken. Dus om het nog makkelijker te maken: de top 10 van de comabieren. Alle 10 te verkrijgen bij de grootste supermarktketen van Nederland, voor maar 10 euro totaal. Als je echt wilt comazuipen, dan moet je natuurlijk niet om hoeven fietsen.

10: Euroshopper bier.
Coma-index: 1
Hoeveelheid: 500 ml.
Prijs: € 0,39
Alcohol: 5%
Lekker goedkoop, maar te weinig alcohol om zoden aan de dijk te zetten.

9: Leffe blond.
Coma-index: 2.2
Hoeveelheid: 500 ml.
Prijs: € 1,49
Alcohol: 6,6%
Duur en weinig alcohol. Laat maar zitten dus.

8: Atlas 8.5:
Coma-index: 3.6
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 0,85
Alcohol: 8,5%
Vaag, niet duur, maar ook hier weer te weinig alcohol.

7. Bavaria 8.6.
Coma-index: 4.2
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 1,06
Alcohol: 7,9%
Een oude bekende, maar door de combinatie prijs en relatief laag alcoholpercentage nog steeds niet hoog op de coma-index.

6. Amsterdam Navigator.
Coma-index: 4.4
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 1,05
Alcohol: 8,4%
Vaag en neigt al naar comabier. Nog wat werken aan het alcoholpercentage dan komt het goed.

5. Amstel Sterk.
Coma-index:  4.5
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 1,19
Alcohol: 7,5%
Tsja, ook nog duur en nog steeds niet genoeg alcohol.

4. Alfa Superstrong.
Coma-index:  4.8
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 1,04
Alcohol: 9,2%
Veel grote brouwerijen doen aan dit soort bier. Maar kennelijk nog niet goed genoeg, want helaas op de vierde plaats. Misschien de prijs nog wat omlaag?

3. Gulpener Gladiator.  
Coma-index: 5
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 0,99
Alcohol: 10%
Een echte brouwer, die hoog scoort op de coma-index. Een voorbeeld om te volgen. Mooie prijs met dito percentage

2. Amsterdam Maximator.
Coma-index: 6.4
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 1,15
Alcohol: 11,6%
Spannend, bijna nummer een. Maar ja, net iets te duur.

1. Atlas 12.
Coma-index: 6.7
Hoeveelheid: 500 ml
Prijs: € 1,07
Alcohol: 12%
Terechte winnaar. Heel veel alcohol en absoluut niet duur.

Dus, wil je zo goedkoop en zo makkelijk dronken worden koop dan de Atlas 12. Dan heb je pas waar voor je geld, deze tien bieren zijn verkrijgbaar voor net iets meer dan tien euro. Zelfs met je armzalige schoonmaakbaantje haalbaar. En een mooi verhaal voor (veel) later als je weer kunt lopen. En je klaar bent om je hersenen te pijnigen met je studie.

Andere artikelen over goedkoop bier:
Zwerversbier
Bier bij de Lidl

We kennen ze allemaal, de drankspelletjes. Mexicanen, kaartje blazen, zap de neger, noem ze allemaal maar op. Altijd lachen, iedereen dronken en de volgende morgen wakker worden naast een snelweg 75 kilometer van je huis. Als je dacht dat drankspelletjes iets moderns zijn, zit je behoorlijk mis.

In de 17e eeuw waren drankspelletjes ook al hip. Zo hip zelfs dat er zelfs schilderijen van gemaakt zijn. Zie je het al voor je, Ans Markus die je aan het schilderen is terwijl je met je maten zit te Mexicanen. We zullen het je nog sterker vertellen, de attributen van de spelletjes staan tegenwoordig in musea.

Het spelletje was eigenlijk heel simpel. Dat moet natuurlijk wel met een drankspelletje (je ziet zelden dronken bridgers). Je had een bierglas met ringen. Je moest precies zo veel drinken tot de volgende ring. Daarna verschillen de regels. Een variant was simpel, dronk je te veel of te weinig dan moest je het bier betalen. Bij de andere variant moest je ook drinken tot de streep, lukte dat niet dan moest je de volgende streep proberen te halen. Jullie kunnen je voorstellen dat dit naarmate de avond vorderde steeds lastiger werd.

Let maar eens op. Als je weer eens mee moet naar een museum kijk dan maar eens goed naar die schilderijen. Het waren ook niet de minste schilders. Jan Steen (altijd in voor een goede kroeg- en bordeelscene) heeft er ettelijke geschilderd.  Op zijn schilderij Harten Aas staat er een wel heel prominent afgebeeld. Maar ook Adriaen van Ostade (het plaatje hieronder) wist ze wel te schilderen.

Zo zie je maar weer, als je weet wat er eigenlijk staat worden dingen (en al helemaal museumbezoek) een stuk interessanter.

Relevante artikelen:
De echte bierbommen
Wat ze je nooit leerden op school

Is het in deze tijden nog wel verantwoord om veel geld aan bier uit te geven? De crisis, bezuinigingen, onvermijdelijke accijnsverhogingen. Het is tijd voor een pas op de plaats. Ook voor ons. Gelukkig gaan we niet minder, maar slimmer drinken. We gaan bijvoorbeeld niet meer naar de supermarkt, maar naar de paupersuper!

En dan niet voor pauperbier zoals die hele goedkope blikken. Nee, we gaan eens zien of er voor weinig geld ook nog wat te genieten valt.

En waar kunnen we beter beginnen dan bij de Lidl, die ons al eerder blij maakte met Hobgoblins. De Lildl is een soort Aldi, maar dan.. dan euh.. Dan staat er Lidl op. Verder net zo Duits en net zo goedkoop en net zo vaak te vinden op plaatsen waar je eigenlijk niet wilt zijn.

Wat is er zoal te koop op biergebied bij de Lidl? Nou, best aardig wat eigenlijk!

Bitburger

Bitte ein Bit! Bij de Lidl kun je Bitburger kopen. Bitburger is volgens het etiket een premium pilsener. Maarja, dat is Heineken ook volgens zichzelf. Bitburger is dus een beetje het Heineken van Duitsland: een heel normaal pilsje.

En omdat Bitburger Duits is, is het erg lichtgeel en doorzichtig, Hij schenkt lekker in maar de schuimkraag is snel weg. Maar ruik er eens aan! Je krijgt gelijk zin om te drinken. En als je dat doet dan proef je weer die typische Duitse smaak: licht en hoppig.

In het begin is het een beetje wennen aan je Bitburg. Hij is toch wat apart en eigenlijk niet meteen lekker. Maar je krijgt al snel de smaak te pakken. Wij zijn altijd een beetje sceptisch over biermerken die zichzelf premium noemen maar bij een Bitburg proef je wel dat er is nagedacht over de smaak. Uitgebalanceerd en aangenaam.

Zeker goed genoeg om eens mee te nemen als je toch op koopjesjacht bent bij de Lidl.

Veltins

Erg licht, zelfs voor een Duits bier. Gelukkig krijg je het per halve liter. Helaas wel in een blik.

Met een beetje inschenktechniek blijft de schuimkraag wel mooi staan voor een pils.

Smaak is ook weer licht maar minder licht dan bijvoorbeeld Warsteiner, waar geen smaak aan zit. Ook best wel aangenaam hoppig. Vooral de nasmaak. Maar de het blijft allemaal wat vlak. Het is echt een wegdrinkbier en dat je nog hop proeft is het enige wat deze lekkerder maakt dan de standaard Duitse bieren. En het zit in een blik dus je proeft blik.

Veltins drink je niet omdat het Veltins is. Veltins drink je omdat het warm is. Of omdat je nasi eet. Of omdat je voetbal zit te kijken met goed gekruide drumsticks.

Oettinger

Van de Oettinger brouwerij te Oettingen

Erg lichte kleur, nog net geel maar verder bijna doorzichtig. 4.7%

Sjiek flesje met zilverfolietje over de dop en koele gotische letters. Op overigens lelijk etiket.

Slaat snel dood. Sterke smaak maar helaas wel vies. Smaakt zoals iemand anders uit zijn mond stinkt als hij bier heeft gedronken. Uiteindelijk dan nog wel een lekker bittertje. Maar dat maakt de vieze smaak niet goed.

Grappig: op het etiket staat dat ze met hopextract brouwen. En de hopsmaak, dat nabittertje dus, is het enige dat nog wel aardig is aan dit bier. Van de mout moeten ze het duidelijk niet hebben want dat is gewoon vies.

Laten staan dit bier. Heb je geen geld voor iets beters? Lekker een avondje water drinken en verder sparen voor fatsoenlijk bier.

Perlenbacher

Noemt zichzelf ook premium maar is aan alle kanten op beknibbeld. Er zit maar 25cl. in. En dan het etiket. Normaal geven we daar niet zoveel om maar dit ziet eruit alsof het uit een stencil-machine is komen rollen.

Als je het inschenkt is zelfs de kleur op de een of andere manier goedkoop. Hoe ze dat doen is een raadsel maar het lukt ze wel. Bier is vreemd genoeg minder vies dan verwacht. Komt vooral doordat elke vorm van smaakbeleving schittert door afwezigheid.

Sja, zelfs voor een goedkoop bier is het niks. Dit karakterloos noemen is beledigend voor alle andere karakterloze bieren. Vergeleken met Perlenbacher maakt Amstel-pils een smaak-statement. Niet kopen dus.

Abbaye de Oudkerken

Dit abdijbier zit in precies hetzelfde soort flesje als de Perlenbacher. Ook nu dus weer 25 cl. Voor het drinken eerst even lachen om het etiket. Daar heeft een Waal met weinig kennis van het Nederlands een mooie Babelfish-vertaling van de Franstalige tekst gemaakt.

Dan het drinken. Het leuke aan dit bier is dat het ook echt smaakt naar abdijbier. Weliswaar een niet erg lekker abdijbier maar toch. Je proeft de kruiden, de kleur is goed en er zit toch mooi 6.2% alcohol in. Verder is er niet echt een reden waarom je dit zou willen drinken: een willekeurig ander abdijbier is beter.

Opvallend (1): er is geen plaats die ‘Oudkerken’ heet. Laat staan  dat er ooit een abdij was.

Opvallend (2): dit bier wordt gebrouwen door de brouwerij die ook onder andere Barbãr, Floreffe en Moeder Overste brouwt. Die zouden toch beter moeten kunnen!

Conclusie:

Komen er 25 man voetbal kijken? Met een paar traytjes Bitburg wordt het vast heel gezellig. Voor nasi-avonden en dergelijke kun je ook met Veltins toe. Heb je echt geen geld en toch zin in Abdijbier, dan kun je Abbaye de Oudkerken nog wel eens meenemen. Oettinger en Perlenbacher moet je onder alle omstandigheden laten staan.

Zo kom je nog best ver bij de Lidl. Volgende keer eens kijken wat we bij de Aldi kunnen krijgen.

Tips zijn welkom!

Elk jaar weer de vaste prik. Allerlei mensen komen terug van vakantie. Allemaal hebben ze in Frankrijk zo’n geweldig wijntje ontdekt. Rechtstreeks van de boer, zo’n vent met een alpinopet en een stokbrood onder zijn arm. Dus kinderen opgevouwen in de familiewagen,  want er moeten 10 dozen mee.

“Moet je proberen”, roepen ze, voordat je anderhalf uur saaie vakantiefoto’s moet zitten kijken. Nou houden wij helemaal niet van wijn, maar we zijn wel beleefd, dus wij proberen.  En elke keer is het niet te drinken. Met een beleefd gezicht gieten we de rest in de sanseveria. “We zijn eigenlijk niet echt van die wijnmensen”

Helaas geldt hetzelfde voor bier. Alleen sjouwen bierliefhebbers geen dozen mee terug van vakantie. Het meeste bier kun je ook wel bij een goeie slijter of bierspecialist kopen. En ook dan smaakt dat fantastische vakantiebiertje niet meer zo lekker als voor de tent of op het hotelbalkon.

Wat is dat toch? Op vakantie is het zo’n beetje het beste wat je ooit hebt gedronken en thuis zou je er je gootsteen niet eens mee ontstoppen. Dat, beste mensen, heet nou smaakbeleving. Drinken en proeven heeft namelijk absoluut niets te maken met objectiviteit. Het hele verhaal is absoluut, totaal subjectief.

Dat ene biertje in dat geweldige kroegje achter die kerk in Brugge is dan wel hetzelfde biertje wat je thuis op de bank drinkt, maar jij bent niet dezelfde. Op vakantie ben je relaxed, het zonnetje schijnt en je enige zorg is dat de ober snel nog een keer langskomt. Wat je doet, drinkt en eet is daardoor gekleurd.

Dus. Ga nou niet dozen 1664 meeslepen vanuit Frankrijk. Geniet ervan op vakantie, maar daarna niet meer.

Later meer over bierproeven.

Wij dus naar de Lidl maandag. Lekker Hobgoblins inslaan voor weinig. En genieten!

En een paar dagen later waren we toevallig bij de slijter. En daar stond hij. In zijn mooie kleurloze flesje. De Old Speckled Hen. Die andere ale. Die we ook zo graag drinken. Terwijl we daar zo stonden te staren hadden we maar één vraag: welke is beter?

Een Old Speckled Hen en een Hobgoblin. Het zijn de twee beste ales die je in Nederland bij een beetje goede slijterij kunt krijgen. Eigenlijk zou je het niet moeten doen. Maar we doen het toch: twee mooie Pint-glazen op tafel en eens zien wat de beste ale van Nederland is. Wie scoort de meeste punten in de bestetotnutoe ale-test?

Bij het inschenken geven de twee ale’s elkaar niet zoveel toe. Old Speckled Hen is wat lichter en meer oranje van kleur. Hobgoblin is donkerder en meer robijnrood. Wat betreft schuim doen ze het allebei goed: mooie witte schuimkragen, zo zien we het graag. Hobgoblin is wel iets mooier, dus wint nipt op punten.

Het zijn echte ale’s en dat kun je ook proeven. Prachtige, fruitige smaak. Old Speckled Hen is frissig en zurig. Dat ruik je en dat proef je. Hobgoblin is iets meer gebalanceerd omdat er ook wat moutigheid inzit. Je ruikt en je proeft die moutige, hooggistende smaak. Een heel klein beetje van wat je ook in Belgisch bier proeft.

Welk bier smaakt beter? Moeilijk, moeilijk. Op een warme dag waarschijnlijk de frisse Hen maar de goblin is toch wat gebalanceerder. Wat meer smaak en we houden wel van dat beetje moutighed. Ook nu gaan de punten nipt naar de trol.

En waarmee loop je het liefste weg van de slijter? De Old Speckled Hen wint met een mooi doorzichtig flesje maar dat heeft ook een nadeel: kleurloos glas kan de smaak beïnvloeden. Verder is het etiket wel erg rechtoe-rechtaan,

De Hobgoblin is helemaal niet rechtoe-rechtaan. Een mooie trol met lange spitse neus siert het etiket op een heel mooi flesje. Met een plaatje van een trol kun je bij bestetotnutoe niet verliezen, dat is gewoon duidelijk. De Hobgoblin wint ook deze slag.

OK, optellen en aftrekken en dan… Dan wint de Hobgoblin.

Ai.
Moeilijk.
Onze geliefde Hen delft het onderspit.
We kennen hem al zo lang en nu moeten we met pijn in het hart toegeven dat hij niet de beste ale is die we kennen.

Maar eerlijk is eerlijk, de Hobgoblin is gewoon iets beter. Vinden we iets lekkerder. Ziet er beter uit.

Dus als, áls we moesten kiezen…
Wat we nooit zullen doen…
Sorry Hen…
Gefeliciteerd Goblin.