We maken ons er gemakkelijk vanaf dit keer. We gaan voor de ultieme bier-spijscombinatie: bier en worst. Er zijn maar weinig zaken die beter bij bier passen dan worst. Je weet precies waar we het over hebben. Zo’n pittige, vette worst met een ijskoud biertje erbij. Voor ons komt dat dicht in de buurt van hemel op aarde.
De vraag is natuurlijk: waarom gaat worst zo goed bij bier? Dat is niet zo heel moeilijk. Worst is zout, en zout zorgt voor dorst. Worst is pittig, en wat is beter bij pittig dan een lekker biertje. En worst is vet, en zoals jullie nu wel weten, het koolzuur in bier zorgt ervoor dat het vet oplost. Je bent weer klaar voor een volgende hap. Ik snap dat jullie wel een beetje klaar zijn met dat verhaal over koolzuur, maar het is juist het koolzuur dat ervoor zorgt bier zo’n goed combineert met eten. In de meest gevallen zelfs beter dan wijn.
Paul Bocuse, volgens velen de beste chef ooit, heeft ooit eens gezegd dat je niet moet zeiken en bij elk gerecht champagne moet drinken. Aangezien champagne vieze, zure, witte wijn is, waar ooit een gesjeesde monnik uit marketingoogpunt bubbels aan heeft toegevoegd, is het voor mij wel duidelijk. Bubbels zijn je vriend.
Goed: leuk en aardig, maar welk biertje dan? Weet je, eigenlijk kan je blind in je bierkoelkast grijpen. Vrijwel elk bier is wel geschikt voor een goeie worst. Oké, ik zou er geen Imperial Stout bij drinken, maar voor de rest?
Er zijn natuurlijk wel hele specifieke combinaties. Weisswurst met (uiteraard) een Weissbier erbij is klassieker. En chorizo met een goede pilsner is niet te versmaden. Er is nog een biersuggestie die we jullie niet willen en mogen onthouden.
Een Saison met worst is dé combinatie. Een Saison is redelijk onbekend. Het is een Belgische stijl die werd gebrouwen op boerderijen. Het is een vaak donkerblond tot rood, niet zo heel zwaar en heeft een erg gistige smaak, vaak heel fruitig. Een heel goed voorbeeld is Saison Dupont. Even zoeken, maar wel te vinden.
Op zichzelf vinden we dit niet een geweldig biertje. Beetje zurig, niet zo sprankelend. Maar samen met een lekkere worst…oh man. De combinatie smaakt zo goed dat je elke hapt afwisselt met een slok. Het fruitige van dit bier gaat geweldig met het zoute en pittige van de worst. En de bubbels zorgen voor…. Oh laat maar.
Er zit maar een ding op: Naar de slager, haal de beste worst die er hangt, en zoek een saison. We horen graag wat je ervan vindt!
Oh, wat hebben we gelachen, toen in januari. Om die malle Engelsen. Hardlopen en bier drinken tegelijk, dat kan toch helemaal niet?
Wat dacht je nou zelf? Dat een stel bejaarden zomaar door het bos kon rennen? Dat ze daar niks extra’s voor nodig hebben? Natuurlijk wel. Juist bier helpt om na het rennen de vochtbalans in je lichaam te herstellen. Juist met bier pakken ze die paar extra mijlen mee.
We begrijpen best dat je vandaag veel te doen hebt, op je werk of op vakantie. En dat je dus geen tijd hebt om de paupersuper af te struinen op zoek naar een aanbieding. Toch is dat precies wat je vandaag moet doen.
Want wat ligt er vandaag in de afprijsbak van de Lidl? Het meer dan uitstekende Hobgoblin! Een echte Engelse ale! Voor maar €1,50! Per halve liter! Bij je slijter betaal je er soms wel het dubbele voor. Twee keer zoveel bier voor hetzelfde geld dus. Daarvoor kun je best wel even twintig minuten aansluiten in een veel te lange rij voor de kassa.
Een halve liter Hobgoblin. Dichter bij een pintreal ale kun je niet komen, thuis op de bank.
In de eerste plaats vinden we Hobgoblin erg lekker. In de tweede plaats is Hobgoblin het bier met de beste slagzin ooit.
Ever.
Zonder twijfel.
Alleen al een reden om de Lidl leeg te kopen vandaag.
Ja, jullie hebben er nog een te goed. De Rochefort 10 uit de trappistentest. Dat zou dan wel eens tijd worden!! Ja, jullie hebben helemaal gelijk. Maar we hebben een reden voor deze vertraging.
Zoals jullie van ons gewend zijn halen wij de onderste steen boven, we onderzoeken elk los eindje en alle vuile was hangen wij wel buiten. Geheel onze normale gang van zaken wilden we dit ook met Rochefort gaan doen. Lange regenjas aan, gleufhoed op, zonnebril op de neus en detectiven maar.
Maar het hield snel op bij deze verkleedpartij. Over Rochefort is helemaal niks ranzigs of achterbaks te vinden. We geloofden dit uiteraard niet. Het zijn katholieken dus er moet iets zijn.Fout in de oorlog? Niet van kleine jongetjes af kunnen blijven? We zijn erin gedoken, getuigen gehoord, de vuilniszakken leeggetrokken en zelfs gepost voor de abdij. Opbrengst? Helemaal niets, nada en noppes.
Rochefort is bij deze de saaiste, meest middle of the road trappistenabdij ter wereld. Dat beloofd niet veel goeds voor hun bieren. Krijgen we hier de bierige variant van Toto? Zijn dit de Toyota’s onder de trappisten? Lekker maar verder niks bijzonders?
We gaan starten. Veel punten voor het etiket. Etiketten met gotische letters scoren zowiezo hoog bij ons. Voor de rest is het etiket helemaal volgezet met allerhande nutteloze informatie. Het woord bier in vijf verschillende talen, een tekeningetje van een glas, zwangere vrouwen mogen niet drinken, serveertemperatuur, ten minste houdbaar tot in zes talen, trappistenlogo, inhoud, alcoholpercentage, statiegeld in zes talen, ingredienten in zes talen, het adres en een mooie grote tien. Voor alle duidelijkheid, het flesje heeft een etiket.
En dan, het moment van de waarheid, het inschenken: Mooi donkerbruin met een crème schuimlaag. Bij het inschenken springt het fruit er al uit: banaan, vijgen en rozijnen. Je ruikt stroop en specerijen. En dan hebben we nog niet eens een slok genomen. Want als je dat doet ben je klaar. Hou maar op, veel beter dan dit gaat het niet worden.
Veel zoetigheid in het begin maar met precies genoeg bitterheid om niet om te slaan. Dit bier kan je zo’n beetje kauwen zo vol is het. Het koolzuur is prettig en niet overheersend het zorgt ervoor dat het geen plakkerig bier wordt. De nasmaak wordt droger en bitterder en je wilt dan alleen maar meer drinken.
Whoei, wat een bier. Wat een geweldig bier. Is dit het beste bier ter wereld? Ik weet het niet, ik heb nog niet alles gedronken maar dit zou bij iedereen heel hoog in zijn top 10 lijstje moeten staan. Is dat niet zo dan komen wij het je wel even uitleggen met wat Rocheforts.
Onze eerste post ging over Raging Bitch van Flying Dog. Nou zijn we altijd al enthousiast over Engelse bieren en Raging Bitch was wel heel erg lekker. En erg bitter. Of eigenlijk vooral erg hoppig.
Hoppig en bitter. Tijd om daar eens in te duiken. Want we trakteerden we onszelf eens op een Rated XX van de Deense brouwer Amager Bryghus. Volgens de Denen het bitterste bier ter wereld. Op weg naar het beste bier ter wereld dronken we ook al eens het zwaarste bier ter wereld. Dus deze kon er ook wel bij.
Goed, voorbereid op het allerergste spanden we onze papillen samen en namen we een slok. Ogen dicht en doorslikken voor het vaderland. En toen viel het eigenlijk heel erg mee. Eigenlijk was het vooral wat zoetig. Pas na het doorslikken proefden we de bitterheid die Rated XX zo beroemd maakt.
Na wat doordrinken werd Rated XX inderdaad erg bitter. Dat is wel vreemd, het ruikt als het eerste het beste zware bier. En zo smaakt het eerst ook. Dan pas proef je die enorme bitterheid. Niet zo sprankelend hoppig bitter als de briljante Raging Bitch maar meer een soort bom van bitterheid in je keel.
Wij denken dat in Rated XX alleen bitterhop is gebruikt en geen aromahop. Er zit in ieder geval nauwelijks aroma aan. Er zit dus helemaal geen balans in dit bier. Behalve de bitterheid is er niets bijzonders aan. We konden er ook geen IPA in ontdekken, iets wat hij volgens het etiket wel zou moeten zijn.
Wil eens iets absurds bitters drinken? Veel plezier met je Rated XX. Wil je lekker bitter bier drinken? Bestel een Raging Bitch en voor ons ook graag een.
Wij van bestetotnutoe ken je als twee mannen die op de bank bier zitten te drinken en die vervolgens het internet misbruiken om erover te klagen. En we kunnen je gerust stellen: dat beeld klopt volledig met de realiteit. Maar soms krijgen zelfs wij het op onze heupen en trekken we erop uit. Naar Amsterdam bijvoorbeeld, waar café Beertemple is gevestigd. Daar kwam afgelopen woensdag bierbrouwer James van Brewdog langs om te vertellen over zijn bier.
Het Schotse Brewdog bestaat pas drie jaar en is opgericht door twee jongens die zichzelf liever bier zagen brouwen dan hun leven op een kantoor door te brengen. Die instelling kan niet anders dan lekker bier opleveren. En dat is ook zo. Ze hebben ook een hele gezonde bedrijfsfilosofie: we brouwen alleen bier dat we zelf lekker vinden.
Helaas kan dat twee kanten op. Elke brouwer zal zijn eigen bier het lekkerst vinden. Het nadeel is dat niet elke brouwer nou echt goed kan proeven (of brouwen). En nog groter nadeel is dat 90% van alle bieren smaakt alsof er een smaakpanel van sherrydrinkende huisvrouwen overheen is gegaan. Bij Brewdog is dat niet zo. Ze gaan volledig los en grijpen elk smaakpanel bij de ballen en slaan ze met vlakke hand in het gezicht.
En zo is Brewdog heel leuk om te drinken. Vooral als je ook van hop houdt. Brewdog maakt bitter bier, heel bitter bier en superbitter bier. En bier met veel hop dat weer niet bitter is. Vooral met de uitleg van James erbij is het erg leuk om allemaal te proeven. Of eigenlijk meer dan leuk. Brewdog maakt bier waar je graag veel van drinkt.
Brewdog maakt India Pale Ale’s, dubbel gehopte Pale Ale’s en nog veel meer. Maar ook een pils dat heel erg goed te drinken is. En het leuke: ze smaken allemaal anders dan wat je kent. Elk bier heeft een eigen twist gekregen. Vaak een hoppige twist maar toch niet erg voorspelbaar.
Maakt brewdog het beste bier dat we tot nu toe geproefd hebben? Dat is niet het punt. Ze zijn compromisloos, heeft bier meer hop nodig dan elk ander bier? Dan gaan vele hoeveelheden hop de ketel in. Moet het alcoholpercentage omhoog? Dan krikken ze het omhoog naar 41%
Het punt is dat bier lekkerder en leuker wordt als het gemaakt wordt met liefde, in plaats van voor een smaakpanel. Dan drink je als bierdinker leuker bier. Lekkerder. Spannender. Bier van een leukere biercultuur. En je kan ook nog eens met ze lachen.
We maken ons er gemakkelijk vanaf dit keer. We gaan voor de ultieme bier-spijscombinatie: bier en worst. Er zijn maar weinig zaken die beter bij bier passen dan worst. Je weet precies waar we het over hebben. Zo’n pittige, vette worst met een ijskoud biertje erbij. Voor ons komt dat dicht in de buurt van hemel op aarde.
Oh, wat hebben we gelachen, toen in januari. Om die
