bestetotnutoe.nl – Bier drinken met een missie – Drink het beste bier

Bij bestetotnutoe houden we erg van lekker bier.  We houden ook van lekker eten. En in combinatie zijn we helemaal gelukkig. Maar hoe vind je die combinatie? Een pilsje bij de chinees is een goeie combinatie. En bij het barbecueën drink je uiteraard ook een biertje. Helaas houdt het dan snel op.

Eigenlijk is dat maar raar. Eten en wijncombinaties zijn er legio. Bij asperges drink je een Riesling, bij een glaasje port hoort een kaasplank. Over wijn-spijs combinaties zijn hele boeken geschreven. Sterker nog, er zijn mensen  die er op afstuderen. Je kent ze wel, dat zijn van die   obers die bij iedereen een dure fles wijn in de mik proberen te gieten.

En, lieve bierliefhebbers, eigenlijk is dat volledig belachelijk. In veel gevallen past bier beter bij het eten. We pakken een voorbeeld, een snelle en makkelijke. Wees niet bang, later volgen nog veel meer goede combinaties.
Je gaat naar je kaasboer,( ja het moet echt je kaasboer zijn. Alleen daar koop je echt lekkere  kaas).  Je vraagt daar om de beste Stilton die ze hebben. Stilton is een pittige Engelse kaas die  wat lijkt op een Roquefort.

Met die kaas in de pocket ga je naar de bierboer, daar koop je de lekkerste Gerstewijn (das bier en dus geen wijn) die ze hebben. Gerstewijn is een zwaar bier, het is wat zoetig met net genoeg hop om dat te balanceren. De kleur gaat van oranje tot donkerbruin.

Thuis gekomen pak je de kaas, schenk je de gerstewijn in en ga genieten. Weet je niet welke je moet nemen, probeer dan deze, deze of anders deze. En kan je nou echt niks vinden dan schijnt een dubbel het ook uitstekend te doen (maar niet deze)

Het bier is stevig genoeg om de heftige smaak van de Stilton te kunnen opvangen. De zoetigheid van de Barley Wine is een mooie combinatie met de pikantheid van de Stilton.  De alcohol, hop en het koolzuur snijden door het plakkerige mondgevoel van de kaas. Helemaal klaar voor de volgende heerlijke hap.

Dus mik die vuistdikke wijnboeken in de vuilnisbak. Laat die sommeliers hun eigen druivenellende opdrinken. Wij willen bier bij ons eten!! Bij bestetotnutoe gaan we op zoek naar de állerbeste combinaties. En geloof mij, we gaan ervan genieten, en we gaan dit allemaal  met jullie delen!!

In Tsjechië ligt een stad en die heet Pilsen. Daar komt Pils vandaan, zeggen ze in Pilsen. En dat klopt. Het bier in Pilsen was zo vies dat de burgerij in opstand kwam en een brouwmeester uit Beieren inhuurde om fatsoenlijk bier te brouwen. Dat waren nog eens tijden. Doe er je voordeel mee, bewoners van Jupile.

Hoe dan ook, de Beier brouwde voor het eerst pils. Hij ging toen terug naar Beieren waar iedereen pils ging maken. Beieren is dus de bakermat van het pils maar Pilsen is de eerste stad waar het is gebrouwen. En vandaag kunnen we nog steeds dat pils drinken uit Pilsen: Pilsener Urquell.

Want hoe zat het ook al weer? Je zit in de kroeg en je vrienden lachen je uit omdat je graag pils drinkt. Zij allemaal aan de bovengistende alcoholbommen en jij houdt van een eerlijk pilsje. Hoe kom je er mee weg? Met goede pils. Bier met smaak en een goed verhaal, zoals bovenstaand.

En ook met de smaak zit het wel goed. Hoe ze het doen weet ik het niet maar op de een of andere manier klopt Pilsener Urquell gewoon. De kleur is meer van goud dan die van het pils dat we meestal drinken. De geur is veel hoppiger en de smaak wat bitterder.

Ergens is Pilsener Urquell een beetje Duits en dat is natuurlijk geen verrassing, gezien de geschiedenis. Maar dan heeft het weer wat meer body dan een Duits pilsje. Meer karakter ook. Eigenlijk valt alles een beetje op zijn plaats. Het is anders dan de pils die je gewend bent maar op zijn eigen manier is Urquell precies goed.

Het lijkt wel of Pilsener Urquell je drinkers-DNA aanspreekt. Bij de eerste slok proef je de Boheemse bossen, zie je 18e-eeuwse stadspleinen met terrassen vol tevreden bierdrinkers. En je weet: dit is hoe pils eigenlijk moet zijn. Niet het beertender/voetbal/studentenfeest pils maar het echte pils. Pils dat je zou willen als je in opstand komt wanneer je alleen slecht bier kan krijgen.

Ik hoef niet elke dag Urquell. Als ik gewoon achteloos pils wil drinken pak ik wel iets anders. Maar als ik als pilsdrinker ook eens wil nadenken over wat ik drink, bestel ik een Urquell. Dan denk ik na om daarna even lekker weg te dromen. Over Boheemse bossen en boze mensen die zichzelf het recht om te genieten niet laten ontzeggen.

Na een teleurstellende trappist weer met goede hoop naar de volgende. Chimay en nog wel de blauwe. Een mooi donker bier met een stevig alcoholpercentage, 9%. Niet eentje om zo maar achterover te slaan.

Bij het inschenken ruik je enorm veel fruit, mout en gist. Dat fruit proef je duidelijk in de eerste slok. Een mooie volle smaak met stevig wat alcohol. De hoppigheid komt niet echt op de voorgrond maar is wel merkbaar. Bij Bestetotnutoe vinden we dit een lekker bier, sterker nog we vinden dit een erg lekker bier.

Dus wij op naar de slijterij. Naar het schap met de zware trappisten, waar we zo graag staan te neuzen. Daar staan de prachtige Chimays, waaronder die mooie Chimay blauw. En vlak daarnaast de Rochefort 10. En dat is nu net het probleem van Chimay.

Wij vinden Chimay blauw lekker. Maar hij doet ons zo denken aan de Rochefort 10. De Rochefort 10 die zoveel lekkerder is dan de Chimay blauw. Uitgesprokener, krachtiger. Bij elke slok Chimay wil je dat je eigenlijk een Rochefort aan het drinken bent.

En het is niet eens zo dat alleen Rochefort in de weg van Chimay zit. Er zijn zat andere hele zware bieren die je liever drinkt dan een Chimay blauw. En dat is zo jammer want zo slecht is Chimay helemaal niet. Het was twintig jaar geleden vast een absoluut topbier maar dat is allang niet meer zo.

We kunnen lekker lang doorgaan over trappistenbier en het prachtige aureool van authenticiteit en kwaliteit waarmee dat omgeven wordt. Maar ze moeten natuurlijk wel gewoon lekker bier brouwen. Chimay blauw moet eens aangepast worden. Vernieuwd, verbeterd en lekkerder worden. Stilstand is achteruitgang en  ook trappisten brouwen uiteindelijk voor de bierdrinker.

Vandaag wordt de Amstel Gold race verreden . De enige Nederlandse wielerklassieker. Door het verder nogal on-Nederlandse Limburgse heuvelland fietst de wielrentop voor de overwinning.

Bij bestetotnutoe houden we van klassiekers. Vooral klassiekers die we kunnen drinken. En wat blijkt? De Amstel Gold race wordt gesponsord door…. Amstel Gold!

‘Amstel Gold?’ horen we je denken. Ja, Amstel Gold is ook echt bier. Van Amstel. 7% alcohol, goudblond bier en lage gisting. Dat klinkt veelbelovend. We verheugen ons op heerlijk bier terwijl we kijken hoe Robert Gesink op de Cauwberg toeslaat en de winst pakt.

Maar klopt dat ook? Of Gesink wint weten we vanmiddag pas maar Amstel Gold kunnen we nu al proeven. En dat doen we dus ook. En wat blijkt? Amstel Gold is helemaal niet zo slecht. Leuke balans tussen zoet en bitter. De schuimkraag is wel snel weg maar naar mate het glas leger raakt vinden we dat niet zo erg. We genieten van de fruitigheid en we drinken met plezier een Amstel Gold leeg.

Waaraan denk je bij voorjaarsklassiekers? Aan op kasseien stampende renners in Vlaamse en Franse landschappen. En in Zuid-Limburg. Zuid-Limburg, ons eigen stukje buitenland, hoort daar meer bij dan bij de rest van Nederland. En dat geldt voor Amstel Gold ook.  Het is een vreemde eend in de bijt van Amstel.

Wat moet Amstel met hun Gold? Het lijkt er niet op alsof ze er veel van verkopen. Maar ze brouwen het al vanaf 1956, 12 jaar voor de eerste Amstel Gold race. Die race, de enige Nederlandse klassieker, heeft altijd de naam van de sponsor gedragen.

Zou het? Zou het echt? Is Amstel Gold een bier dat alleen nog bestaat omdat er een race naar vernoemd is? Omdat die race als klassieker nooit een andere naam kan krijgen? Zouden de strategen bij Heineken Amstel Gold niet allang van de markt hebben gehaald als de race er niet was geweest?

Wij geloven het wel. Wat moeten ze anders met Amstel Gold?

OK, je houdt van bier. Je drinkt graag met vrienden in de kroeg, je vindt het leuk om nieuwe dingen te proberen. Je hebt je verdiept in hop en gist en alles. En je praat er graag over.

Alleen, je hebt een probleem. Je houdt van bier dat geen van je biervrienden serieus neemt. Zoals Leffe. Of pils.
Wat kan je daar nou aan doen?

Met Leffe gaan we je niet helpen want dat is gewoon vies. Maar Pils? Pils is helemaal niet vies! Waarom moet je altijd zware Belgische bieren lekker vinden? Waarom niet gewoon lekkere lichte blonde pilsjes?

Het is tijd voor een opstand. Een opstand van pilsliefhebbers die uit de kast komen en niet meer buigen voor de terreur van de bovengistende bierelite.

En je staat niet alleen. Bij bestetotnutoe vinden we pils ook lekker. En echt niet alleen bij de nasi of wanneer het dertig graden is. Daarom beginnen we aan de gids ‘Pilsen om mee weg te komen’. Met onze gids bestel je kwaliteitspilsen in de kroeg. Daarmee doe je echt niet onder voor je vrienden met hun veilige Duveltje of dat vieze zoete palmpje.

In aflevering 1 van Pils om mee weg te komen de absolute topper in de Nederlandse pilsmarkt: Brand Up. Brand pils is al lekker maar Brand Up is echt superlekker. Bitter ja, en goed bitter maar niet zo bitter dat je iets te bewijzen hebt. Een mooie goudgele kleur en net niet helemaal helder. Je hoeft niet gelijk op te scheppen over ongefilterd enzo, maar ietwat troebel is hij wel.

Dan het mondgevoel. Ja, je proeft de zoetigheid van de mout, maar je hebt je glazuur nog gewoon op je tanden staan. En het blijft een pils dus je kunt hem gewoon opdrinken en er nog een bestellen terwijl je vrienden wanhopig hun Tripel proberen weg te boeren. En je ligt ook niet meteen onder de tafel als je er drie op hebt.

Brand Up, een van de beste pilseners. En dus een mooi begin voor ons tegenoffensief tegen de hooggistende elite. Dus ga naar de kroeg en drink pils met trots.
Je bent niet alleen.

“Dubbel van Westmalle is een donker, roodbruin trappistenbier met nagisting in de fles. De crèmekleurige schuimkraag geurt naar speciale mout en laat een mooi kantwerk achter in het glas. De smaak is rijk en complex, kruidig en fruitig, met een frisbittere finale. Het is een evenwichtig kwaliteitsbier met een zacht mondgevoel en een lange, droge afdronk. De Dubbel bevat 7% alcohol.”

Dat komt recht van de Westmalle site. Laat dit een belangrijke les zijn dat je niet alles moet geloven wat op internet staat. De eerste en de laatste zin zijn waar de rest is totale onzin.

Westmalle dubbel is namelijk helemaal niet kruidig, fruitig en al helemaal niet complex. Een frisbittere finale? Laat me niet lachen. Evenwichting kwaliteitsbier? Mag ik eeeeeven overgeven?

Lieve lezers, Westmalle dubbel is geen zak aan.
Zo dat is eruit.
We hebben hem gedronken. Kantwerk en speciaal mout? Bij het inschenken heb je inderdaad een flinke schuimkraag. Seconden erna is die helaas weer weg.

Geurend naar speciale mout? Wij ruiken verdacht weinig. Hij is wat zoet en een beetje zuur, ik hoop niet dat ze dat bedoelen met kruidig en fruitig.

Wat is Westmalle dubbel dan wel? Westmalle dubbel is makkelijk en flauw. En als je hem op hebt wil je alleen maar een echt biertje drinken.

Zo smakeloos, zonder passie en nietszeggend zie je niet vaak.

Trappisten van Westmalle, het is jullie gelukt. Jullie hebben Seth Gaaikema gebrouwen. En doe niet als hij. Maar hou er gewoon mee op.

Carlsberg, probably the best beer in the world.

Dat vinden ze bij de marketing-afdeling van Carlsberg. En dat vinden ze in de brouwerij van Carlsberg blijkbaar ook. Want daar zijn ze nu aan het staken. Omdat de medewerkers van de brouwerij alleen nog maar tijdens de lunch bier mogen drinken en niet onder het werk. Ja, je leest het goed. Bier drinken terwijl je werkt is blijkbaar een arbeidsvoorwaarde.

Voor we naar Denemarken emigreren kijken we nog even naar Nederland. Hier hebben we een andere opium des volks: koffie. Als we geen gratis koffie meer zouden mogen drinken, dan was een staking wel het minste waar een werkgever rekening mee moet houden.

Eigenlijk is het een soort grondrecht dat je als arbeider het genotsmiddel dat je maakt, ook meteen mag consumeren. Bij Van Nelle draait het personeel in alle rust een sjekkie terwijl de balen tabak binnenstromen. En in de jungles van Colombia zou de burgeroorlog pas echt goed losbarsten als de cocabazen hun personeel die paar lijntjes per dag zouden ontzeggen.

Over cocaïne en sjek kunnen wij niet zoveel zeggen maar over bier natuurlijk wel. Het feit alleen al dat je bier is gebrouwen door een stel aangeschoten Denen is natuurlijk het proeven al waard. En the best beer in the world, daar zijn we altijd naar op zoek!

Dus hebben we een van de steeds schaarser wordende flesjes Carslberg opengetrokken om te proeven wat de wereld gaat missen. Helaas is dat niet al te veel. In Kopenhagen hebben ze weinig verstand van brouwen of gewoon niet zoveel smaak. Carlsberg is nogal flauw en nietszeggend. Het eerste wat bij ons op komt is Spa Rood. Voor een bier is dat niet positief. Dit begint verdacht veel te klinken als een Belgisch pils. En zoals jullie weten zijn wij niet erg gecharmeerd van Belgisch pils.

Dus Deense vrienden, als jullie willen staken voor een dertien in een dozijn pils, ga je gang. Persoonlijk zouden we op de barricade gaan voor een Brand Up op mijn werk. Maar dat zal wel een stap te ver zijn.

Tot slot in onze serie over wat biercultuur over een land zegt, natuurlijk ons eigen Nederland. Biercultuur is dan wel een beetje veel gezegd voor ons pilsdrinkende volk in de polder. Bier leer je in Nederland drinken uit de tank onder het studentenhuis of per krat in de zuipkeet. Daarmee is de toon voor de waardering van ons bier ook wel gelijk gezet. Bier is goedkoop en vooral bedoeld om zo snel en gedachteloos mogelijk achterover te slaan.

Heerlijk suggestieve titel en je zou het gewoon eens moeten doen. Maar helaas, het gaat om de Vlaamse krant De Morgen die allerlei lekkere bieren bespreekt.

Dat zie je in Nederlandse kranten nou nooit, een bierbespreking. Hier bespreken we wijn…

De schrijver vindt Duvel niet echt een complex bier. De verwarrende maar overheerlijke combinatie van zuur, zoet en bitter niet complex? Vraag me af wat dan wel complex is. Ben ik de enige die Duvel erg complex vindt?

Wij van bestetotnutoe hebben ons bier het liefst een beetje simpel. Water, mout, hop en gist. En dan liever niet al teveel meer en ook niet teveel gedoe. Maar af en toe doen we eens gek en drinken we bier dat wat minder voor de hand ligt. Zoals vandaag. We drinken de Tactical Nuclear Penguin. Met 32% alcohol het op een na zwaarste bier ter wereld (of misschien is het nu wel de drie of vier na zwaarste, er is iets van een wedstrijd gaande).

Eigenlijk kun je niet veel zwaarder brouwen dan een procent of 12. Dan maakt de alcohol de gistcellen dood en wordt er geen suiker meer omgezet in alcohol. Maar daar kun je wel iets aan doen. Door bijvoorbeeld je bier heel langzaam te bevriezen. Omdat water wel bevriest en alcohol niet, kun je het ijs van je bier afscheppen. Niet helemaal wat hertog Albrecht IV in gedachte had, toen hij het reinheidsgebot uitvaardigde maar wel effectief. Wat er over blijft heeft dan een veel hoger alcoholpercentage dan normaal mogelijk is.

Tot zover de theorie, hoe smaakt bier met 32% alcohol? Nou, erg zwaar natuurlijk.  Het is een Russian Imperial Stout maar dan “to the max”. En dat is dan ook precies wat je proeft. Alles is heftig. Hij is zoet, bitter, plakkerig en vooral heel zwaar. Je word er ook heel dronken van. Bestetotnutoe heeft last van warme oren en een ietwat troebele blik.

In het begin ben je nog onder de indruk van de zoete smaak maar dat duurt niet lang. De bitterheid brandt in je keel, samen met de alcohol. Dat gebeurt meestal niet met bier. De sensatie van de alcohol lijkt heel erg op die van sterke drank. Deze combinatie maakt de Penguin raar om te drinken. Maar is het lekker of leuk om te drinken? Eigenlijk niet. Interessant om een keer te drinken maar we kopen niet snel nog een flesje.

Dat was theorie en praktijk, dan nu het nut. Daar kunnen we heel kort over zijn. Geen enkel. Je drinkt het niet gezellig in de kroeg, thuis val je ook meteen in slaap op de bank. Dus waarom? Wij hebben geen flauw idee, de brouwers zijn er wel duidelijk over. Ze zoeken de grenzen op op alle mogelijk manieren. Ze hebben er ook heel veel plezier in. En dat is voor ons al reden genoeg om groot fan te zijn van Brewdog.

Tactical Nuclear Penguin from BrewDog on Vimeo.